مانەوە لە مەسیحدا ئیمتیاز و بەرپرسیارێتی ئێمە نیشان دەدات بۆ ئەوەی بەردەوام بە پشت بەستن بە مەسیح بڕۆین. وەک یەکێک وتوویەتی، مانەوە لە مەسیحدا نزیکی دڵێکی کردەیی و ئاساییە لەگەڵیدا. ئەگەر فێر بووبین کە میوە دووبارەبوونەوەی کەسایەتی مەسیحە، کە بە «خۆشەویستی، خۆشی، خۆکۆنتڕۆڵکردن» دەردەبڕدرێت، ئەوا تێدەگەین کە ناتوانین بە هێزی خۆمان بەو ئامانجە بگەین. تێگەیشتن لە باشی ڕەوشتی میوە لە لایەک، و لاوازی زۆری خۆمان لە لایەکی ترەوە، قەناعەتمان پێدەکات بە ڕاستی وتەکانی مەسیح، «بەبێ من ناتوانن هیچ بکەن.» میوەکەی ڕەنگە بەڕاستی شیرین بێت بۆ تاممان، بەڵام تەنها کاتێک کە لە ژێر سێبەری ئەودا بمێنینەوە، بەشداری لە میوەکەی دەکەین.
بەبێ ڕووناکی و گەرمی خۆر، ڕەگی سروشتی ناتوانێت میوە بگرێت، و ئەگەر لە ڕووناکی و خۆشەویستی ئامادەیی مەسیحدا نەمێنینەوە، ئێمەش بێ میوە دەبین. ئەگەر لە مەسیحدا بمێنینەوە، ئەوا بەڕاستی مەسیح لە ئێمەدا دەبێت، و ئەگەر مەسیح لە ئێمەدا بێت، ئەوا کەسایەتی جوان و خۆشەویستی مەسیح نیشان دەدەین.
بەم شێوەیە ڕوون دەبێتەوە کە میوە بە دروستکردنی میوە وەک ئامانجێک، یان بە بیرکردنەوە لە میوە بەرهەم ناهێنرێت؛ بەڵکو ئەنجامی ئەوەیە کە مەسیح وەک ئامانجێک بێت، و بیرکردنەوە لەو. مەسیح پێش میوە دێت.
