هۆشدارییەکی دۆستانە
مەترسی! چی دەبێت ئەگەر پیاوێکی نابینا ببینیت ڕاستەوخۆ بەرەو لێوارێک دەڕوات، بەڵام شەرم بکەیت هۆشداری پێ بدەیت؟ کاتێک جەستەی شێواو و بێگیانی لە خوارەوەی لێوارەکەدا دەبینیت، هەست بە ناخۆشی دەکەیت؟ ئەمە باشترین ڕێگایە کە دەیزانم بۆ ئەوەی هۆشداریت پێ بدەم کە ئەگەر عیسای مەسیح ڕزگارکەرت نەبێت، بەرەو شتێک دەڕۆیت کە زۆر خراپترە لە کەوتنە خوارەوە لە لێوارێک! هەموو ڕۆژێک هەنگاوێک زیاتر نزیکت دەکاتەوە لە کۆبوونەوەیەک لەگەڵ خودا، کە ناتوانیت لێی دوور بکەویتەوە:
بۆ مرۆڤ دیاریکراوە کە یەک جار بمرێت، بەڵام دوای ئەمە دادگاییکردنە (عیبرانییەکان ٩:٢٧).
گوێ بگرە!
وەک ئەو پیاوە نابینایەی کە نزیک دەبێتەوە لە لێوارەکە، ڕەنگە تۆش هەست بە مەترسییەکەت نەکەیت. خوداوەند عیسا، کە دەیەوێت ڕزگارکەرت بێت، فەرمووی:
ئەگەر باوەڕ نەکەن کە من ئەوم، لە گوناهەکانتاندا دەمرن (یۆحەننا ٨:٢٤).
تکایە گوێی لێ بگرە! گوناه تۆ لە خودا جیا دەکاتەوە:
تاوانەکانتان ئێوەی لە خوداکەتان جیا کردووەتەوە؛ و گوناهەکانتان ڕووی ئەویان لێ شاردوونەتەوە (ئیشایا ٥٩:٢).
ئەگەر بێ ئەوەی لە گوناهەکانت تۆبە بکەیت بمرێت، لە خودا جیا دەبیتەوە و بۆ هەتاهەتایە لە ژێر تووڕەیی ئەودا دەبیت. کتێبی پیرۆز زۆر ڕوونە لەسەر ئەمە:
ئەوەی باوەڕی بە کوڕەکە بێت ژیانی هەتاهەتایی هەیە؛ و ئەوەی باوەڕ بە کوڕەکە نەکات ژیان نابینێت، بەڵکو تووڕەیی خودا لەسەری دەمێنێتەوە (یۆحەننا ٣:٣٦).
گۆڕانکاری!
ڕەنگە ڕێگەت بە شەیتان دابێت فریوت بدات و وا بیر بکەیتەوە کە دۆزەخ بوونی نییە. کتێبی پیرۆز دەڵێت شەیتان «درۆزنێکە» (یۆحەننا ٨:٤٤). عیسا ڕاستی دەڵێت: دۆزەخ شوێنێکە لە
ئاگرێکی هەتاهەتایی کە بۆ شەیتان و فریشتەکانی ئامادەکراوە (مەتتا ٢٥:٤١).
کێ باوەڕ پێ دەکەیت؟ متمانە بە عیسا بکە وەک ڕزگارکەرت و ئاشتی و خۆشی ئەوە بەدەست دەهێنیت کە دەزانیت لە ئاگری دۆزەخ ڕزگار بوویت. ئایا دەترسیت ئەگەر متمانە بە عیسا بکەیت ڕەنگە ناچار بیت هەندێک گۆڕانکاری لە ژیانتدا بکەیت؟ ڕەنگە ئەمە ڕاست بێت، بەڵام ئەو دەڵێت زۆر باشترە ئەو گۆڕانکارییانە بکەیت وەک لەوەی
هەموو جەستەت فڕێ بدرێتە دۆزەخەوە (مەتتا ٥:٢٩-٣٠).
بۆ نموونە، ئەو باسی پیاوێکی دەوڵەمەندی بێدینمان بۆ دەکات کە مرد. هەرچەندە جەستەی نێژرا، لە دۆزەخدا ڕۆحی هێشتا دەیانتوانی ببینێت، قسە بکات، بیر بکاتەوە، ئازار بچێژێت و داوای کەمێک ئاو بکات بۆ ساردکردنەوەی زمانەکەی چونکە «لەو گڕەدا ئازاری دەچەشت» (لۆقا ١٦:١٩-٣١).
متمانە!
ئەگەر دەتەوێت لەسەر دۆزەخ مشتومڕ بکەیت، مشتومڕەکەت لەگەڵ خودایە، نەک من. هەرچییەک ئێستا لەسەر دۆزەخ بیر بکەیتەوە، ئەو ساتەی کە دەمریت و لە ئازاری ئاگرینیدا بەئاگا دێیتەوە، قایل دەبیت. بەڵام ئەوکات زۆر درەنگ دەبێت! عیسا لەسەر خاچی گۆلگۆتا لە پێناو گوناهەکانتدا مرد – بۆ ئەوەی تۆ لە کەوتنە ناو لەناوچوونی هەتاهەتایی ڕزگار بکات. ئەگەر گوناهەکانت دان پێدا بنێیت و ئێستا داوای لێ بکەیت کە ڕزگارکەرت بێت، دڵنیایی ئەوت هەیە کە
هەرکەسێک باوەڕی پێی بێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت (یۆحەننا ٣:١٦).
—ف. وورست (دەستکاریکراو)
