بەرخێک بۆ دابینکردنی قووڵترین پێویستییەکانی ئێمە
ئایا سەرسام بوون کاتێک یۆحەننا ئاماژەی بە عیسا کرد و گوتی: «سەیرکەن! بەرخی خودا کە گوناهی جیهان لادەبات!» (یۆحەننا ١:٢٩)؟ ئەوان جوولەکە بوون، شارەزای ئەم نووسراوانەی پەسخە بوون دەربارەی بەرخەکان: پرسیارەکەی ئیسحاق، «بەرخەکە لە کوێیە بۆ قوربانی سووتاندن؟» (پیداکردن ٢٢:٧)؛ فەرمانی پەسخەی موسا، «هەموو پیاوێک بەرخێک بۆ خۆی بگرێت ... بێگەرد بێت» (دەرچوون ١٢:٣-٥)؛ و پێشبینییەکەی ئیشایا کە «پیاوێکی خەمبار ... وەک بەرخێک بۆ سەربڕین برا ... گوناهەکانیان هەڵدەگرێت» (ئیشایا ٥٣:٣-٧). چەند سەرسام بوون ئەم جوولەکانە کاتێک گوێیان لە یۆحەننا بوو کە عیسای وەک ئەو بەرخە ناساند کە دەیتوانی قووڵترین پێویستییەکانیان دابین بکات.
ئایا دەستەواژەی «بەرخی خودا» ئەم جوولەکانەی سەرسام کرد؟ ئایا عیسا بەڕاستی ئەو بەرخە بوو کە خودا دابینی کردبوو؟ بۆ چەندین سەدە دەبوو بەرخی خۆیان بۆ قوربانییەکانی پەرستگا دابین بکەن. ئێستا یۆحەننا پێیان دەگوت کە خودا بەرخەکەی دابین کردووە – نەک تەنها بۆ کەسێک، خێزانێک، یان نەتەوەیەک، بەڵکو بۆ هەموو جیهان! و ئەو بەرخەش عیسایە! ئەوەی کە ئەو هەموو گوناهی هەموو جیهان بۆ هەموو کاتێک لادەبات، ئەوی لە هەموو قوربانییەکان جیا دەکاتەوە!
چۆن دەتوانێت یەک پیاو کەفارەت بۆ هەموو گوناهێک بکات؟ زەبوورەکان ٤٩:٧ دەڵێت کە «کەس ناتوانێت بە هیچ شێوەیەک براکەی ڕزگار بکات، یان باجێک بدات بە خودا بۆی.» ئەگەر وایە، چۆن دەتوانێت هیچ پیاوێک تاوانی هەموو جیهان هەڵبگرێت و ئەو نرخە بدات کە بۆ ڕازی کردنی خودایەکی ڕاستودروست پێویستە؟
عیسا وەڵامی ئەم پرسیارەی دایەوە کاتێک پێی گوتن کە «خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە کوڕە تاقانەکەی خۆی بەخشی» بۆ ئەوەی ئەو بەرخە بێت. و خودا خۆی – کاتێک لە ئاسمانەوە قسەی دەکرد دوای ئەوەی یۆحەننا عیسای وەک «بەرخی خودا» ناساند – دەربارەی ئەو گوتی: «ئەمە کوڕە خۆشەویستەکەی منە، کە لێی ڕازیم» (یۆحەننا ٣:١٦؛ مەتتا ٣:١٧). عیسا بەرخی خودایە کە بەخشراوە بۆ دابینکردنی قووڵترین پێویستییەکانی ئێمە.
