دەبێت ئەمەت پێ بڵێم!
ڕەنگە ھەرگیز جارێکی تر یەکتر نەبینینەوە، بۆیە شتێک ھەیە کە دەبێت ئێستا پێت بڵێم. ئەوەندە گرنگە کە ڕەنگە ھەموو داھاتووت بگۆڕێت وەک چۆن ھی منی گۆڕی.
ئەمە پەیامێکە کە ڕەنگە پێت خۆش نەبێت، بەڵام ئەو بڕیارەی کە لەبارەیەوە دەیدەیت کاریگەری لەسەر ژیان و مردنت دەبێت.
با جەخت لەسەر ئەوە بکەمەوە کە ئەم پەیامە بە تەواوی ڕاستە، چونکە خودا وتوویەتی، و ناتوانێت درۆ بکات. کاتێک خودا بەڵێنێک دەدات، دەتوانیت پشتی پێ ببەستیت، چونکە بەڵێنەکانی ھەرگیز شکست ناھێنن. خودا ناچارت ناکات ئەم پەیامە باوەڕ پێ بکەیت – ئەوە ھەڵبژاردەی تۆیە – بەڵام بەرپرسیارت دەکات لە بیستنی.
ئەمە پەیامێکی تایبەتە بۆ تۆ: ناتوانیت لێی ڕابکەیت. دەبێت یان قبوڵی بکەیت یان ڕەتی بکەیتەوە. دەبێت یان بڵێیت «من دەیکەم» یان «من نایکەم.» ناتوانیت بێلایەن بیت.
کەواتە، ئەمە پەیامەکەیە – لە وشەی خوداوە، کتێبی پیرۆز:
«چونکە خودا ئەوەندە جیھانی خۆشویست کە کوڕە تاقانەکەی بەخشی، بۆ ئەوەی ھەرکەسێک باوەڕی پێی بێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی ھەتاھەتایی ھەبێت» (یۆحەننا ٣:١٦).
ئایا پێشتر ھەرگیز وشەی وات بەم شێوەیە نابیستووە؟ تەنھا بۆ ساتێک بیر لەوە بکەرەوە کە چی دەڵێن! سێ ڕاستی سەرسوڕھێنەر ئاشکرا دەکەن:
• یەکەم، «خودا ئەوەندە جیھانی خۆشویست.»
لەبەر ئەوەی تۆ لە جیھاندایت، واتە ئەو تۆی خۆشدەوێت. ئەگەر ئەوە سەرسامت ناکات، بیرت بێت کاتێک خودا تۆی خۆشدەوێت، گوناھبارێکی خۆشدەوێت، چونکە کتێبی پیرۆز دەڵێت تۆ گوناھباریت (ڕۆما ٣:٢٣). ئەگەر لەگەڵ خۆت ڕاستگۆ بیت، دەبێت ڕازی بیت. ئێستا، ھەرچەندە خودا تۆی خۆشدەوێت، بەڵام ڕقی لە گوناھەکەتە. گوناھ ڕێگەت لێ دەگرێت نەچیتە بەھەشت، چونکە خودا پیرۆزە، و دەبێت سزای گوناھ بدات. بۆیە خودایەکی خۆشەویست دەبێت ڕێگەیەکی پیرۆز بۆ ڕزگارکردنی گوناھباران بدۆزێتەوە؛ ئەگینا گوناھبار دەبێت باجی گوناھەکانی خۆی بدات. ئەوە واتە بەسەربردنی ھەتاھەتایی لە دۆزەخ!
• دووەم، «کوڕە تاقانەکەی بەخشی.»
خودا ئەوەندە تۆی خۆشدەوێت کە کوڕە تاقانەکەی بۆ تۆ بەخشی! گەورە عیسای مەسیح لەسەر خاچی گۆلگۆتا ئازاری چەشت بۆ ئەوەی تۆ ڕزگار بیت. خوێنی خۆی ڕشت بۆ ئەوەی گوناھەکانت لێ ببرێت. ئەو لە پێناوی تۆدا مرد بۆ ئەوەی تۆ بۆ ھەمیشە لە بەھەشت بژیت. دەبینیت، دەبێت کەسێک باجی گوناھەکەت بدات – یان تۆ یان جێگرەوەیەکی بێ گوناھ. خودا کوڕەکەی بەخشی بۆ ئەوەی بتوانێت ببێتە جێگرەوەی بێ گوناھی تۆ.
• سێیەم، «ھەرکەسێک باوەڕی پێی بێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی ھەتاھەتایی ھەبێت.»
بیری لێ بکەرەوە – خودا ژیانی ھەتاھەتایی دەدات بەوانەی کە باوەڕیان بە مەسیح ھەیە! ڕزگارکەر کارەکەی تەواو کردووە. ئەو مردووە، لە گۆڕ ھەستاوەتەوە، و گەڕاوەتەوە بۆ بەھەشت. بەشی تۆ تەنھا ئەوەیە کە باوەڕی پێی بێنیت. ئەمە واتە دەبێت دان بەوەدا بنێیت کە تۆ گوناھباریت، تێبگەیت کە مەسیح لە پێناوی گوناھەکانتدا لەسەر خاچ مرد، و پاشان وەک گەورە و ڕزگارکەرت وەری بگریت.
ئەمە پەیامەکەیە؛ ئێستا دەبێت بڕیارێک بدەیت. ئایا وەری دەگریت یان ڕەتی دەکەیتەوە؟ کاتی تۆ لەسەر زەوی کورتە، بەڵام بڕیارەکەت بۆ یان دژی مەسیح بۆ ھەتاھەتایی دەمێنێتەوە.
ئەگەر ئۆفەری خۆشەویستی خودا ڕەت بکەیتەوە، کتێبی پیرۆز دەڵێت تەنھا یەک شوێن ھەیە بۆ ئەوەی بچیتە ناوی کاتێک دەمریت، و ئەوەش دۆزەخە.
«کرێی گوناھ مردنە، بەڵام دیاری خودا ژیانی ھەتاھەتاییە لە عیسای مەسیح گەورەماندا» (ڕۆما ٦:٢٣).
ڕەنگە ھەرگیز جارێکی تر لەسەر زەوی یەکتر نەبینینەوە، بەڵام ھیوادارم لە بەھەشت یەکتر ببینینەوە. ئەگەر ڕزگارکەری گوناھباران قبوڵ بکەیت، ئەوا تۆش ڕزگار دەبیت! – و. مەکدۆناڵد، دەستکاریکراو.
