قوتابی لە مامۆستاکەی بەرزتر نییە، و خزمەتکار لە خوداوەندەکەی بەرزتر نییە. (مەتتا ١٠:٢٤)
وەرگرتنی عیسای مەسیح بۆ ژیانت بەبێ مەرج، قبوڵکردنی هاوڕێکانیەتی وەک هاوڕێی خۆت. و زانینی ئەوەی کە دوژمنەکانی ئەو دەبنە دوژمنی تۆ! واتای ئەوەیە کە ئێمە ڕەتکردنەوەی ئەو وەک ڕەتکردنەوەی خۆمان قبوڵ دەکەین.
ئێمە بە ئاگادارییەوە خاچی ئەو وەک خاچی خۆمان قبوڵ دەکەین.
ئەگەر خۆت لە ناوچەیەکدا دۆزییەوە کە مەسیح هیچ هاوڕێیەکی نییە، ئەوا بێ هاوڕێ دەبیت—جگە لەو یەک هاوڕێیەی کە لە برا نزیکتر دەبێت. من ماوەیەکی زۆر لەمەوبەر بڕیارم دا. ئەوانەی خۆیان وەک دوژمنی عیسای مەسیح ڕادەگەیەنن، دەبێت من وەک دوژمنی خۆیان سەیر بکەن، و من هیچ داوای لێخۆشبوونێکیان لێ ناکەم! و ئەگەر ئەوان هاوڕێی مەسیح بن، ئەوا هاوڕێی منن—و گرنگ نییە چ ڕەنگێکن یان سەر بە چ مەزهەبێکن.
ئەگەر وتاربێژەکان بە دڵسۆزییەوە بە خەڵکیان بگوتبا کە وەرگرتنی مەسیح و گوێڕایەڵیکردنی و ژیان بۆ ئەو بە ڕاستی چی دەگەیەنێت، ئەوا کەمتر باوەڕدارمان دەبوو کە لە باوەڕیان پاشگەز دەبوونەوە و تووشی کێشە دەبوون.
وتاربێژەکان کە دڵسۆز نین ڕۆژێک لەبەردەم کورسیی دادگاییکردنی مەسیحدا دەوەستن و وەڵامی ڕزگارکەرێکی دڵسۆز دەدەنەوە بۆچی بەم شێوەیە بە خەڵکەکەی خیانەتیان کرد!
