بەرەکەتەکەی عەخسا
ئەم چیرۆکە بە دڵنیاییەوە چوارچێوەیەکی کلتووری جیاوازی هەیە لەوەی کە زۆربەمان لە ئێستادا دەیزانین. کالێب دەستی کچەکەی پێشکەش کرد بۆ هاوسەرگیری بە هەر کەسێک کە بتوانێت شاری قریەت سێفەر داگیر بکات. لە گێڕانەوەکەدا دەبینین کە عۆسنیێل، برازای کالێب، جەنگاوەری سەرکەوتوو بوو. بە خوێندنەوەی نێوان دێڕەکان و زانینی دەربارەی کەسایەتی ئەرێنی ئەو، پێم وایە کالێب زۆر کچەکەی عەخسای خۆشدەویست. ناوی واتای «خلخال» دەدات، و زۆر بەنرخ بوو بۆی. ئەو دەیویست مێردێکی ئازای هەبێت کە دابینی بکات و بیپارێزێت. تەنانەت زەوییەکی لە باشوور پێدا وەک دیاری هاوسەرگیری. ئەمە میهرەبانانە بوو، بەڵام تاقیکردنەوەیەکی باوەڕیش بوو. زەوییەکە لە باشوور وشک و بێ بەرهەم بوو، و پێویستی بە ئاودێری بوو بۆ کشتوکاڵکردن.
کاتێک عەخسا داوای کێڵگەیەکی زیادەی کرد لەگەڵ کانی ئاودا، چاوچنۆک نەبوو. پێویستییەکی ڕەوای هەبوو کە لەگەڵ ئارەزووی باوکی بۆ بەرەکەتدارکردنی دەگونجا. متمانە بە خودا لە نوێژدا دەردەکەوێت:
ئێستا ئەمە ئەو متمانەیەیە کە ئێمە لە ئەودا هەیە، کە ئەگەر داوای هەر شتێک بکەین بەپێی ویستی ئەو، گوێمان لێدەگرێت. و ئەگەر بزانین کە گوێمان لێدەگرێت، هەر شتێک داوای بکەین، دەزانین کە ئەو داواکارییانەمان هەیە کە داوامان لێکردووە (١ یۆحەننا ٥:١٤-١٥).
لێرەدا دڵنیایی وەڵامدانەوەی نوێژمان هەیە وەک موڵکێکی ئێستا. بەڵام دەبێت بیرمان بێت کە دوو مەرج بۆ ئەم بەڵێنە هەیە:
داواکارییەکانمان دەبێت بەپێی ویستی ئەو بن. خودا وەڵامەکان لە کات و شێوازی خۆیدا بەڕێوە دەبات.
عەخسا دڵنیا بوو لە خۆشەویستی باوکی و متمانەی بە چاودێرییەکەی هەبوو، بە کزییەوە لێی نزیک بووەوە و بە چاوەڕوانییەوە داوای کرد، لەگەڵ سوپاسگوزاری بۆ بەرەکەتەکانی ڕابردوو.
لە هەموو شتێکدا بە نوێژ و پاڕانەوە، لەگەڵ سوپاسگوزاری، با داواکارییەکانتان بە خودا بناسرێت (فیلیپی ٤:٦).
ئەو هەمان باوەڕی گەورەی کالێبی ڕەنگدایەوە (یەشوع ١٤:١٢)، و لە وەڵامدا کانییە سەرەوە و خوارەوەکانی پێدا.
چونکە یەزدانی پەرستگاتان دەتانهێنێتە ناو خاکێکی باش، خاکێکی ڕووباری ئاو، کانی و چەم، کە لە دۆڵ و گردەکانەوە دەڕژێن (دێوتێرۆنۆمی ٨:٧)
– کالێب کێڵگەیەکی زیادەی بە عەخسا دا کە وەک ئەو خاکە بوو کە دێوتێرۆنۆمی وەسفی دەکات – یەکێک کە هەردوو دۆڵ و گردەکانی تێدابوو کە کانی و چەمەکانی لێ دەڕژا.
خودای ئێمە حەزی لەوەیە بەرەکەتدارمان بکات و «دەتوانێت زۆر زیاتر لەوە بکات کە داوای دەکەین یان بیری لێدەکەینەوە» (ئەفەسۆس ٣:٢٠)! ئەو هەموو پێداویستییەکانمان دابین دەکات «بەپێی دەوڵەمەندییەکانی لە شکۆمەندیدا بە عیسای مەسیح» (فیلیپی ٤:١٩). ئەو هەردوو کانی سەرەوە و خوارەوەی بەرەکەت – ئاسمانی و زەمینی؛ ڕۆحی و کاتی – پێمان دەدات. لە ڕێگەی گرد و دۆڵەکانەوە، بەرز و نزمییەکانی ژیانەوە، ئەو دابینمان دەکات. بە باوەڕەوە، دەتوانین تەنانەت دۆڵی بەکا («دۆڵی گریان») بکەینە کانییەک (زەبوور ٨٤:٦). خودا بەڵێنی داوە هەرگیز جێمان نەهێڵێت، و نیعمەتی ئەو دەتوانێت لە گەورەترین پێداویستییەکانماندا خزمەتمان بکات. بەڕاستی، ئەگەر دۆڵی گریان بتوانێت ببێتە کانییەک، تەنها بیر لە کانییە سەرەوەکانی خۆشی بکەرەوە کاتێک، بە ئاماژەدان بە گەلەکەی لە کاتێکی داهاتوودا، «بەرخەکە کە لە ناوەڕاستی تەختەکەدایە شوانایەتییان دەکات و دەیانباتە سەر کانییە زیندووەکانی ئاو. و خودا هەموو فرمێسکێک لە چاوەکانیان دەسڕێتەوە» (بینین ٧:١٧). ئێمە ئەم بەرەکەتە بۆ خۆشمان چێژ لێدەبینین!
وەک پێشتر ئاماژەی پێکرا، کالێب زەوییەکی لە باشوور بە عەخسا دا کە پێویستی بە ئاودێری بوو بۆ ئەوەی بەرهەمدار بێت. ئەو بە بوێری داوای کانی ئاوی لێکرد، سوپاسی کرد بۆ ئەوەی کە پێشتر پێی دابوو. خودا بە هەمان شێوە بەرەکەتەکانی بەسەرماندا دەڕژێنێت.
ئەو کە کوڕی خۆی نەپاراست، بەڵکو بۆ هەموومان ڕادەستی کرد، چۆن لەگەڵ ئەودا هەموو شتێکمان بە خۆڕایی ناداتێ؟ (ڕۆما ٨:٣٢).
ئەو دیاری و دەرفەتی خزمەتکردنی خۆی بە هەریەکێک لە ئێمە بەخشیوە. بەڵام بەبێ نیعمەتی ئەو، بەبێ ئاوی زیندووی ڕۆحی ئەو، کێڵگەکانی دەرفەتمان وشک و بێ بەرهەم دەمێننەوە وەک زەوییەکە لە باشوور.
«چی دەوێت؟» کالێب پرسی کاتێک عەخسا هاتە لای. لە ١ پاشایان ٣:٥، بانگهێشتی خودا خۆی بۆ سولەیمان ئەوە بوو، «داوا بکە! چی بدەمێ؟» لە دوا قسەی ئیلیا لەگەڵ ئەلیشە، ئەو وتی، «داوا بکە! چی بۆت بکەم؟» (٢ پاشایان ٢:٩). کالێب بێزار نەبوو کە کچەکەی بە داواکارییەکی زیادەوە گەڕایەوە لای. ئەو خۆشی دەویست و دەیویست بە هەر شێوەیەک بێت یارمەتی بدات. باوکی ئاسمانیشمان ئارەزووی ئەوە دەکات بەرەکەتدارمان بکات! ئەو خۆشی دەوێت کاتێک بە داواکارییەکانمانەوە دەچینە لای و بە میهرەبانییەوە هەموو شتێکمان پێدەدات کە پێویستمانە بۆ ئەوەی بەرهەمدار و کاریگەر بین بۆ ئەو. ئەو دەپرسێت، «چی دەوێت؟ چی بدەمێ؛ چی بۆت بکەم؟»
وەک عەخسا، با بە بوێری نزیک بینەوە لە تەختی نیعمەت (عیبرانییەکان ٤:١٦)، داوای بەرەکەتەکانی خودا بکەین لە هەموو بوارەکانی ژیانماندا! خودا زۆری پێداوین، بەڵام پێویست ناکات شەرم بکەین داوای زیاتر بکەین.
داوا بکەن، و پێتان دەدرێت؛ بگەڕێن، و دەیدۆزنەوە؛ لێبدەن، و بۆتان دەکرێتەوە (لۆقا ١١:٩).
وەک عەخسا، با نوێژ بکەین، «خودایە، بەرەکەتێکم بدە؛ سوپاس بۆ هەموو شتێک کە پێتدام، بەڵام کانی ئاویشم بدە. ڕۆحم بە ڕووباری زیندوو دابین بکە بۆ ئەوەی بەرهەمی ڕۆحی تۆ لە ناومدا گەشە بکات.» بەدوای شێوازی داواکارییەکەی عەخسادا، لێرەدا هەندێک نموونەی سوپاسگوزاری هاتووە کە بە داواکاری بۆ بەرەکەتە تایبەتەکان بەدوایدا دێت کە ڕەنگدانەوەی بەرهەمی ڕۆحن، کە ڕەنگە لە ژیانی تۆدا گونجاو بن:
«خودایە، سوپاس بۆ هاوسەرەکەم: پێمان بدە خۆشەویستی و خۆشی لە هاوسەرگیریماندا.» «خودایە، سوپاس بۆ منداڵەکانم: پێمان بدە ئاشتی و ئارامگرتن لە ماڵەکەماندا.» «خودایە، سوپاس بۆ هاوڕێکانم: پێم بدە میهرەبانی و چاکە لە پەیوەندییەکانمدا.» «خودایە، سوپاس بۆ کار یان خزمەتەکەم: پێم بدە دڵسۆزی و نەرمی بۆ ئەوەی هەموو شتێک بۆ شکۆمەندی تۆ بکەم.» «خودایە، سوپاس بۆ ووشەکەت: پێم بدە خۆکۆنتڕۆڵکردن بۆ ئەوەی گوێ نەدەم بە سەرنجڕاکێشان و تاقیکردنەوە گوناهکارەکانی دەوروبەرم بۆ ئەوەی چێژ لە هاوبەشی لەگەڵ تۆدا ببینم.»
بەڵام بەرهەمی ڕۆح خۆشەویستی، خۆشی، ئاشتی، ئارامگرتن، میهرەبانی، چاکە، دڵسۆزی، نەرمی [نەرمی]، خۆکۆنتڕۆڵکردنە. —غەلاتییەکان ٥:٢٢-٢٣
تێبینی کۆتایی
- نەقەب: ناوچەیەکی گەورەی بیابانی و نیمچە وشکی باشووری ئیسرائیل.
