ئیسرائیل دژی دوژمنەکانیان شەڕیان کردبوو. لەم شەڕەدا، سەرکردایەتییەکی دووانیان هەبوو: دەبۆرا، پێغەمبەر و دادوەر، هێزەکانی لەگەڵ پیاوێک، باراک، یەکخستبوو بۆ مەبەستی کردەوەی سەربازی.
دوای ئەوەی خودا سەرکەوتنی پێدان، ئەم دووانە گۆرانییەکیان وت. تێیدا، لەنێو شتەکانی تردا، هەڵسەنگاندنیان کرد کە چۆن هەر یەکێک لە هۆزەکانی ئیسرائیل وەڵامی بانگەوازی شەڕیان دابووەوە. لێرەدا دوو نموونەی ئەرێنی و هاندەر هەن:
زەبولون ئامادە بوو خۆی بەخت بکات بۆ خێری هەموو نەتەوەکە. ئەم هۆزە «ژیانی خۆیان خستبووە مەترسییەوە تا ئاستی مردن.» ئەوەندە بەرژەوەندییەکانی خودا بەهایان هەبوو بۆیان! بە زمانی مرۆڤ، سەرکەوتن بە هیچ شێوەیەک گەرەنتی نەکرابوو. دوژمن بە تەواوی لە ژمارە و کەرەستەدا باڵاتر بوو. لێرەدا پشت بە سەرکەوتن ببەستیت—تەنها باوەڕ دەیتوانی ئەمە بکات.
پۆڵسی نێردراو باس لە ژن و مێردێک دەکات کە خاسیەتی هاوشێوەیان هەبوو لە ڕۆما. پرسیلا و ئەکویلا «ملەکانی خۆیان خستبووە مەترسییەوە بۆ ژیانی من» (ڕۆما ١٦:٤). دیارە، ئەوان ژیانی ئەویان لە دۆخێکی دیاریکراودا ڕزگار کردبوو و ئامادە بوون ژیانی خۆیان لە پێناویدا بەخت بکەن.
هۆزی نەفتالی خۆیان لە شەڕی ئیسرائیلییەکاندا «لەسەر بەرزاییەکانی مەیدانی شەڕ» جێگیر کردبوو. ئەمانە شوێنی ئاشکرای مەیدانی شەڕ بوون کە تێیدا دەتوانرا بە باشی ببینرێن و بە ئاسانی هێرش بکرێتە سەریان. بەڵام هەر کەسێک بتوانێت ئەم بەرزاییانە داگیر بکات و بیانهێڵێتەوە، هەنگاوێکی باشتر نزیکتر بوو لە سەرکەوتن. ڕەنگە ئەمە ئەرکی هەموو کەسێک نەبێت. بەڵام تەنانەت ئەمڕۆش پێگەی ڕۆحی هەن کە نابێت وازیان لێ بهێنرێت؛ ڕاستییە کتێبییەکان کە دەبێت بە هەموو نرخێک پێوەی پابەند بین.
کێ ئەمڕۆ ئامادەیە خۆی بدات بۆ ڕاستیی خودا، بۆ خۆشگوزەرانی گەلەکەی و بۆ بەرژەوەندییەکانی کاری خودا، و بە توندی بوەستێت؟
