ئەم دەقەی خوارەوە لەلایەن چارڵز ستاد (١٨٦٠ - ١٩٣١) نووسراوە، کە میسیۆنێرێکی بەریتانی بوو و لە چین و هیندستان و ئەفریقا خزمەتی خوداوەندی دەکرد. پێویستە بیرۆکەکان بە وریایی و کەمێک نوکتەوە وەربگیرێن. سەرەڕای ئەوەش، خودا دەتوانێت بەکاریان بهێنێت بۆ ئەوەی دڵمان بجوڵێنێت:
دە سیخوڕەکە چۆکلێت بوون. توانەوە و بەسەر هەموو کۆمەڵی ئیسرائیلدا بڵاوبوونەوە، و گۆڕییانی بۆ کرێمی چۆکلێت—«نەرمۆڵە»، ترسان لەوەی ڕووبەڕووی ئاگر و ئاو ببنەوە کە لەبەردەمیاندا بوو. خودا هەموویانی خستەوە ناو مەنجەڵەکە و بۆ ماوەی چل ساڵ لە بیاباندا کوڵاندیانی، و لەوێ جێیهێشتن. ئەو هیچ سوودێکی لە چۆکلێت نییە. شتی بچووک نییە کە بێزاری لێی بێت، بەڵکو «چۆکلێتەکانە»؛ چونکە فەرمووی، «بچووکەکانتان زەویی بەڵێندراو بە میرات دەگرن کە ئێوە لەدەستتان داوە بەهۆی گوێگرتن لە پیاوان و بێزاری لێم» (ژمارەکان ١٣).
یۆنا جارێک بوو بە سەربازێکی چۆکلێت. پێی گوترا بچێتە ئەفریقا، ئەویش چوو بۆ لیڤەرپوول و کەشتییەکی گرت بۆ ئەمریکا. بە بەختەوەری تووشی گەردەلێر و نەهەنگێک بوو، کە دوای سێ ڕۆژ فێرکردن، فێری کرد چۆن نوێژ بکات و گوێڕایەڵ بێت، و جارێکی تر خستیەوە سەر ڕێگای ڕاست (یۆنا ١).
هیچ شتێک هێندەی کەمێک بایەکی بەهێز لەنێو گەلی خودا، چۆکلێتەکان دەرناخات. پۆڵس و بارناباس جارێک یەکێکیان هەبوو. بەپێی ئەزموون، پێم وایە هەندێک چۆکلێت لەو کاتەدا هەبوون کە یەکسەر تووشی تەمومژ بوون!
پێش ئەوە، سوێندیان خواردبوو کە دەچن بۆ لای بتپەرستەکان؛ بەڵام ئەم بایە لەنێوان پ. و ب. بێزاری کردن. ئەگەر ئەوان لە چۆکلێت دروست نەکرابوونایە، دەیانگوت، «ئەم بابەتە لەنێوان پۆڵس و بارناباس تەنها پێویستتر دەکات کە من نزیک بم لە خودا، و ئەوەی کە پێی گوتم بیکەم بە وردی و بە کاتی؛ بۆیە کەمێک زووتر دەچم بۆ ئەفریقا—هەر ئەوەندەیە!»
کێشەکان، مەترسییەکان، نەخۆشی، مردن، یان دابەشبوونەکان کەس ناداتەوە جگە لە چۆکلێتەکان لە جێبەجێکردنی ویستی خودا. کاتێک کەسێک دەڵێت شێرێک لە ڕێگادایە، مەسیحی ڕاستەقینە یەکسەر وەڵام دەداتەوە، «ئەوە بەس نییە بۆ هاندانم؛ من دۆبێک یان دووانم دەوێت بۆ ئەوەی شایەنی ئەوە بێت کە بڕۆم.» C.T.S.″
