سولەیمان گۆرانییەکی جوانی دانا، هەرچەندە ڕەنگە ناچار بین دان بەوەدا بنێین کە هەندێک لە وردەکارییەکانی قورسە بۆ تێگەیشتن. ئەو پەیوەندییەکانی نێوان یەهۆڤا و ئیسرائیل وێنا دەکات، بەڵام بە دڵنیاییەوە دەتوانین بۆ خۆمان بەکاری بهێنین وەک گەلی ئاسمانی خودا کە گەورە عیسا خۆشی دەوێن، و ئەویش چاوەڕێی وەڵامێکە لە ئێمە (گۆرانی 2:14).
زۆرجار، پاشکۆکانی کتێبی پیرۆز سەیری هەمان بابەت دەکەن لە گۆشەنیگای جیاوازەوە نەک ئەوەی کە بە یەک هێڵی ڕاستی پێشکەشی بکەن. لێرەش بە هەمان شێوەیە: بەشی 3 هاوسەرگیری پاشا و خۆشەویستەکەی لە ڕۆژی شکۆمەندییەکەیدا وەسف دەکات، لە کاتێکدا بەشی 4 سەیری پەیوەندی نێوانیان دەکات لە ڕووی دڵخۆشییان بە یەکتر. یەکەم شت کە تێبینی دەکەین ئەوەیە کە پڕە لە دڵخۆشی پاشا بەو؛ ئەو تا بەشی 5 سوپاسگوزاری خۆی بۆ ئەو دەربڕی. دووەم شت ئەوەیە کە ئەو دان بەوەدا دەنێت کە لە وەڵامدانەوەی بۆ ئەو خاو بووە (5:1–9). ئەی ئێمە؟ بەڵێ، خۆشەویستی گەورەمان هەمیشە یەکەم دێت، «ئێمە خۆشمان دەوێت چونکە ئەو یەکەم جار خۆشی ویستین» (1 یۆحەننا 4:19). بەداخەوە، ڕەنگە ئەوەش ڕاست بێت کە ئێمە هێندە پڕ و تازە نین لە وەڵامدانەوەماندا وەک ئەوەی دەبێت کاتێک ئەو خۆی لە وشەکەیدا پێشکەش دەکات.
لە ئایەتەکەی سەرەوەی ئەم بیرکردنەوەیەدا، پاشا خۆشەویستەکەی وەک باخچەیەکی دیواردار وەسف دەکات. ئەو پێی دەڵێت خوشکەکەم، واتە پەیوەندی پێوەی هەیە. ئەو دەڵێت کە وەک هاوسەرەکەی «کانییەکی داخراوە،» واتە تەنها بۆ ئەوە؛ «کانییەکی مۆرکراو» دژی هەر شتێک کە توانای نوێکردنەوەی ئەو تێکبدات.
ئەمە بە دڵنیاییەوە تاقیمان دەکاتەوە سەبارەت بە خۆشەویستیمان بۆ مەسیح لە جیهانێکدا کە هەمیشە دەیەوێت دەستی بە باخچەکەمان بگات. ئایا ئێمە تەنها بۆ ئەوین وەک چۆن هاوسەرەکەی دەبێت؟ پۆڵسی نێردراو دەنووسێت، «من بە غیرەتێکی خوداییەوە غیرەتیم بۆ ئێوە. چونکە من ئێوەم بە یەک مێرد بەڵێندا، بۆ ئەوەی وەک کچێکی پاکیزە پێشکەشی مەسیحتان بکەم» (2 قۆرنتییەکان 11:2). با بە هەمان شێوە بێت لەگەڵ من و لەگەڵ ئێوەش.
