لێرەدا بیرۆکەکەمان بۆ دێت، هەموومان پێکەوە بەرز دەکرێینەوە بۆ چاوپێکەوتنی خوداوەند. لەوانەیە بڵێم، «یەکێک هەیە کە لە باوەڕ و کارە چاکەکاندا زۆر بەهێزە، بێگومان ئەو یەکەم دەڕوات.» نەخێر؛ هەموو جیاوازییەک لە مەسیحدا نامێنێت؛ هەموو شتێک لە بیرۆکەکەدا نەماوە، هەموومان پێکەوە دەگەینە ئەوێ. کاتێک سەیری دواوە دەکەم و دڵسۆزی پۆڵس دەبینم، بیر لە خۆشەویستی مەسیح دەکەمەوە، کە هەموومان پێکەوە بەرز دەکاتەوە، بۆ ئەوەی بۆ هەمیشە لەگەڵیدا بین. بۆ ئەوەی هیچ جیاوازییەک نەبێت، هەموویان بە یەکسانی دەبێت وەک وێنەی کوڕی خودا بن.
خۆشەویستی مەسیح بە تەواوی لەسەر کەنیسە دەحەسێتەوە، چونکە خۆیەتی؛ ناتوانێت ڕقی لە گۆشتی خۆی بێت. ئەوەی کە لە خۆشەویستیدا زۆرترین نزیکی هەیە، بۆ هەموومان هاوبەشە. ئێمە دەچین بۆ ئەوەی لەگەڵ خوداوەند بین؛ نەک بۆ ئەوەی لەگەڵ مەسیح دەربکەوین، هەرچەندە ئەوە پیرۆزە، بەڵکو بۆ ئەوەی لەگەڵیدا بین. ئەوە بەرەکەتێکی تایبەتە کە لەگەڵ مەسیح بین، کە زۆر باشترە لەوەی وەک بەشداربووی شکۆمەندی لەگەڵیدا دەربکەوین. ئەوە شەرەفێکی سەرسوڕهێنەرە کە لەگەڵیدا شەرەفدار بین، بەڵام باشترە کە لەگەڵیدا بین؛ بۆیە، نێردراو دەڵێت، «بەم شێوەیە هەمیشە لەگەڵ خوداوەند دەبین.» ئەو بەوە ڕازییە.
لە کۆلۆسییەکاندا، دەڵێت، «کاتێک مەسیح کە ژیانی ئێمەیە دەردەکەوێت، ئەوا ئێوەش لەگەڵیدا لە شکۆمەندیدا دەردەکەون»؛ و پۆڵس دەستبەجێ پەیوەندی بە بەرپرسیارێتییەوە دەکات: «بۆیە ئەندامەکانتان کە لەسەر زەوین بکوژن» (کۆلۆسییەکان 3:4-5). بەڵام کاتێک باس لەوە دەکات کە لەگەڵ خوداوەند بین، ئۆه، ئەوە پەیوەندی بە هیچ گەشەکردن یان پێشکەوتنێکەوە نابێت کە من کردبێتم، بەڵکو لەسەر بنەمای هاوبەشی خۆشەویستی مەسیح بۆ خۆی! دەتوانم سەیری پیرۆزەکان بکەم و بڵێم، «هەموومان پێکەوە لەگەڵیدا دەبین.»
