ئالنگارییەکەی
بە ئازایەتییەوە هاواری کرد بەسەر خەڵکەکەدا:
«هیچ وەڵامێک بۆ نوێژ نییە! تەنیا خەیاڵی خۆتانە! ژیریی خۆتان بەکاربهێنن! و هیچ ژیانێکی دوای مردنیش نییە! کاتێک دەمرین، کۆتایی دێت!»
ژمارەیەکی زۆر لە خەڵک لە گۆڕەپانی شارەکە کۆبوونەوە بۆ گوێگرتن لە بێباوەڕە لووتبەرزەکە کە پرسیاری بوونی خودا و بەهای نوێژی دەکرد.
وتارەکەی بە ئالنگاریکردنی هەر کەسێک بۆ گفتوگۆکردن لەگەڵیدا کۆتایی پێهێنا.
ئالنگاریکەرەکەی
دەستبەجێ، پیاوێک لەناو خەڵکەکەدا ئالنگارییەکەی قبوڵ کرد، و هاتە پێشەوە. خەڵکەکە بە پەرۆشییەوە ڕێگەیان بۆ کردەوە، چاوەڕێی گفتوگۆیەکی باش بوون.
جلوبەرگی باش بوو، بەڵام وادیار نەبوو کە بتوانێت ڕووبەڕووی گومانکارەکە ببێتەوە. سەیری خەڵکەکەی کرد و قسەی کرد:
«من قسەکەرێکی گشتی نیم. مەبەستم نەبوو هیچ شتێک کە ئەم پیاوە وتوویەتی ڕەت بکەمەوە. بەڵام کاتێک وتی هیچ بەهایەک لە نوێژدا نییە، و ئالنگاری هەر کەسێکی کرد بۆ ئەوەی پێچەوانەکەی بسەلمێنێت، ناچار بووم بێمە پێشەوە.»
خەڵکەکە چەپڵەیان لێدا.
«ئێوە پیاوێکتان لەبەردەمدا وەستاوە کە جارێک درۆزنێکی گەورە، سەرخۆش، قومارچی، و لێدەرێکی ژن بوو وەک ئەوەی لەم شارەدا بدۆزرێتەوە. ژن و کچەکەم لە دەنگی هەنگاوەکانم دەترسان. کەچی، بەبێ ئەوەی من بزانم، ژنەکەم ساڵانێک بوو نوێژی بۆ دەکردم—و تەنانەت فێری منداڵەکەم کردبوو نوێژم بۆ بکات.»
«شەوێک، بە تەواوی بە ڕێکەوت، بە سەرخۆشی و زوو گەڕامەوە ماڵەوە. کاتێک دەرگاکەم کردەوە، گوێم لە کچە بچووکەکەم بوو کە نوێژی دەکرد:
«پەروەردگاری خۆشەویست، باوکم ڕزگار بکە! تکایە باوکم ڕزگار بکە!»
لە پشتییەوە، گوێم لە ژنەکەم بوو کە دەگریا:
«پەروەردگار عیسا، تکایە وەڵامی نوێژەکەی بدەوە.»
بە بێدەنگی ڕۆیشتم، بە هەستێکی سەیرەوە. نوێژەکەی کچەکەم لە گوێمدا دەزرینگایەوە.
ئایا ئەو منداڵە بەڕاستی ئەوەندە گرنگی بە من دەدا؟ بۆچی؟ ئەو هەرگیز خۆشەویستی باوکێکی نەناسیبوو. پێموانییە هەرگیز ماچم کردبێت.
هاوارم کرد:
«پەروەردگار، یارمەتیم بدە! پەروەردگار، وەڵامی نوێژەکەی کچەکەم بدەوە!» و بزانە چی؟ ئەو کردی!»
«ئەوە ساڵانێک لەمەوبەر بوو. ئەمڕۆ، من لەم شارەدا ڕێزم لێدەگیرێت. گوناهەکانم بە خوێنی عیسا شۆراونەتەوە. من دروستکراوێکی نوێم لە مەسیحدا. من ڕزگار کراوم—شایەتێکی زیندوو کە خودا وەڵامی نوێژەکەی کچەکەم دایەوە.»
وەستا، پاشان پرسیاری لە خەڵکەکە کرد:
«ئایا ترسنۆک نابووم ئەگەر ئەمڕۆ بێدەنگ بم؟ چۆن دەتوانم هیچ شتێک بکەم جگە لە باوەڕهێنان بەوەی کە خودایەک هەیە، و ئەو نەک تەنیا گوێ دەگرێت—بەڵکو وەڵامی نوێژیش دەداتەوە؟»
گفتوگۆکە کۆتایی هات. بێباوەڕەکە بێدەنگ بوو. خەڵکەکە بە بێدەنگی ڕۆیشتن.
ئالنگارییەکەت
«گەمژە لە دڵیدا وتوویەتی، 'خودایەک نییە.'» — (زەبوور ١٤:١) «فریو مەخۆن، خودا گاڵتەی پێناکرێت؛ چونکە هەرچی مرۆڤێک بچێنێت، ئەوە دەدروێنێتەوە.» — (غەلاتییەکان ٦:٧) «کرێی گوناه مردنە.» — (ڕۆما ٦:٢٣)
ڕۆژی دادگاییکردن نزیک دەبێتەوە—ڕۆژێک بێ بەزەیی بۆ هەموو ئەوانەی کە داوای یارمەتی لە خودا ناکەن.
«بەدوای پەروەردگاردا بگەڕێن کاتێک دەتوانرێت بدۆزرێتەوە، داوای لێبکەن کاتێک نزیکە… چونکە ئەو بە زۆری لێخۆش دەبێت.» — (ئیشایا ٥٥:٦-٧) «هەرکەسێک داوای ناوی پەروەردگار بکات ڕزگار دەبێت.» — (ڕۆما ١٠:١٣)
ئایا ئالنگاری خودا قبوڵ دەکەیت؟
