بەشی ٢
منداڵێک لە گەشە و باڵادا، بەڵام پڕ لە دانایی دەگمەن؛ کوڕایەتی، لە سروشتی هۆشیاردا، قسە و ڕێگاکانی ڕادەگەیەنێت. بەڵام هێشتا بە ملکەچییەکی نەرمونیانەوە ڕێگای خۆڕاگری خۆی بڕی، بۆ چاوەڕێکردنی ئەرکی ئاسمانی خۆی، نەناسراو بۆ هەمووان جگە لە خودا. بەڵام کێ، ڕێگای خزمەتەکەت، هەنگاوەکانت دوور لە خراپە، خۆشەویستی خۆڕاگریت بۆ خزمەتکردنمان، بە زمانی مرۆڤ دەتوانێت بیگێڕێتەوە؟ لەناو گوناه و هەموو گەندەڵییەکدا، کە ڕق و کینە زۆر بوو، ڕێگای تەواوی تەواوەتیت ڕووناکییەک بوو بۆ هەموو دەوروبەر. لە گاڵتەپێکردن، پشتگوێخستن، سووکایەتیدا، نیعمەتی خۆڕاگریت جێگیر بوو؛ خراپەی مرۆڤ بێ سوود بوو بۆ جوڵاندنی دڵت بۆ پەلەکردن. لەسەر هەمووان، چاکەی تەواوت بە پیرۆزی خودایی بەرز بووەوە؛ دڵە هەژارە خەمبارەکان هەمیشە ئارامیان لە هی تۆدا دەدۆزییەوە. پیاوی بەهێز لە زرێپۆشەکەیدا تۆ بە نیعمەتی خۆت چاوت پێی کەوت، فێڵبازە بەهێزەکەت تێکشکاند لە ڕەگەزی ناخۆشمان. کۆت و بەندەکانی مرۆڤ، قوربانییەکەی، بە دەستی تۆ کرانەوە؛ هیچ خراپەیەک کە ئازاری دەدات لەبەردەم هێزی تۆدا نەیدەتوانی بوەستێت. نەخۆشی، و مردن، و جنۆکە، هەموویان لەبەردەم قسەکەت ڕایانکرد، وەک تاریکی دەسەڵاتی گەڕانەوەی گەورەی ڕۆژ! ئەو خۆشەویستییەی کە بارگرانیی ئێمەی هەڵگرت لەسەر دارە نەفرەت لێکراوەکە، دڵی لێخۆشبوون دەبەخشی، و گوناهباری ئازاد دەکرد! خۆشەویستی، کە تۆی کردە خەمبارێک لەناو ئەم جیهانە خەمناکەی ناخۆشیدا، مرۆڤی بەدبەختی کردە گاڵتەجاڕێک لە نیعمەت—کە تۆی نزم کردەوە. هێشتا لە تۆدا بۆنی خۆشی خۆشەویستی لە هەموو کردارێکدا دەدرەوشایەوە، و چاکەی خۆشەویستی خودای نیشان دەدا بۆ هەموو ڕۆحێک کە پێویستی پێبوو.
