چی وەڵامی خودا دەدەیتەوە؟
بیانووی ژمارە ١: زۆر سەرقاڵ بوویت بۆ بیرکردنەوە لە بابەتە هەتاهەتاییەکان. نەخێر؛ ئەوە نابێت. ئەو دەتوانێت بڵێت کە زۆر کات ناخایەنێت بۆ ڕزگاربوون. کتێبی پیرۆز دەڵێت، «سەیری من بکەن، و ڕزگار ببن» (ئیشایا ٤٥:٢٢). ئایا ئەوە زۆر کات دەخایەنێت؟ چەند گەمژەییە هەتاهەتاییەکی تەواو فڕێ بدەیت چونکە کاتت نەگرت بۆ بیرکردنەوە لە بابەتێکی وا گرنگ!
بیانووی ژمارە ٢: کاتێکی زۆر هەبوو، چونکە گەنج بوویت، و پێویستت بە پەلەکردن نەبوو. نەخێر؛ ئەو بیانووە نابێت. ئاشکرایە کە ژیان زۆر نادڵنیایە. خوداش لە کتێبەکەیدا پێی وتووین، «ئێستا ڕۆژی ڕزگارییە» (٢ کۆرنسۆس ٦:٢).
بیانووی ژمارە ٣: زۆر دووڕوو لە کەنیسەدا هەبوون و تۆش نەتویست یەکێک بیت لەوان. ئەم بیانووەش کار ناکات، چونکە تەنانەت ئەگەر هەندێک مەسیحی دڵسۆز نەبن، هیچ هۆکارێک نییە کە تۆ نەتوانیت ڕاستەقینە بیت. بوونی پارەی ساختە ڕێگریت لێناکات لە بەکارهێنانی پارەی باش، وایە؟
بیانووی ژمارە ٤: کتێبی پیرۆز ئەوەندە ئاڵۆزە کە هەرگیز ناتوانیت لێی تێبگەیت. بەڵام ڕزگاری بابەتێکی زانستی گەورە نییە. جگە لەوەش، ئەو دەتوانێت لێت بپرسێت بۆچی ئەو جۆرە لۆژیکەت بۆ بوارەکانی تری ژیانت بەکار نەهێناوە. بۆ نموونە: تێگەیشتنی سنووردارت لە کیمیا ڕێگریت لێناکات لە وەرگرتنی دەرمان کاتێک پێویستت پێیەتی؛ یان نەبوونی تێگەیشتنت لە سیستەمی هەرسکردن ڕێگریت لێناکات لە خواردن.
ڕەنگە هەموو جۆرە بیانوویەکمان هەبێت کە ئێستا بیریان لێبکەینەوە، بەڵام ئەوکاتە هیچمان نابێت. هیچ یەکێک لەوانە خودا ڕازی ناکات.
پیاوێک بە ناوی ئەیوب
ئەیوب (لە کتێبی پیرۆزدا)، هەمان پرسیاری کرد: «چۆن وەڵامی دەدەمەوە؟» (ئەیوب ٣١:١٤). ئەو بیری لە وەڵامە جیاوازەکان کردەوە، پاشان تێگەیشت کە هەموویان بێسوودن. ئەیوب لە کۆتاییدا وتی، «هەرچەندە ڕاستودروستیش بم، دەمی خۆم مەحکومم دەکات… ئەگەر خۆم بە ئاوی بەفر بشۆم، و دەستەکانم بە سابوون پاک بکەمەوە، هێشتا تۆ دەمخەیتە ناو چاڵەکە» (ئەیوب ٩:٢٠،٣٠-٣١). لە کۆتاییدا بە بێ هیوا هاواری کرد، «من پیسم؛ چی وەڵامت دەدەمەوە؟ دەستم لەسەر دەمم دادەنێم» (ئەیوب ٤٠:٤). ئەیوب گەیشتە ئەو دەرئەنجامەی کە گوناهبارێکی بێدەسەڵاتە و هیچ بیانوویەکی نییە بۆ پێشکەشکردن لە بەرگری خۆیدا.
ئەوە نۆرەی تۆیە
ئایا هێشتا گەیشتوویتە ئەو خاڵە؟ ئایا دانت بەوەدا ناوە کە گوناهبارێکی بێدەسەڵاتیت و پێویستت بە پاککردنەوەیە؟ کتێبی پیرۆز دەڵێت، «هەمووان گوناهیان کردووە و لە شکۆمەندی خودا کەم دێنن» (ڕۆما ٣:٢٣).
تەنیا کاتێک دەگەیتە ئەم خاڵە خودا دەتوانێت لێت خۆش بێت و لە گوناهەکانت پاکت بکاتەوە. ئەگەر عیسای مەسیح وەک ئەوەی کە ئازاری چەشت و مرد بۆ گوناهەکانت قبوڵ بکەیت، ئەو وەڵامت دەداتەوە. خودا ئەو بیانووە لاوازانە قبوڵ ناکات و نایکات، بەڵام تۆ قبوڵ دەکات لەسەر بنەمای ئەوەی عیسای مەسیح بۆ تۆی کردووە.
«بۆ ستایشی شکۆمەندی نیعمەتەکەی، کە بەهۆیەوە ئەو (خودا) ئێمەی لە خۆشەویستەکەدا (عیسای مەسیح) قبوڵ کردووە. لە ئەودا ئێمە ڕزگاریمان هەیە لە ڕێگەی خوێنی ئەوەوە، لێخۆشبوونی گوناهەکان، بەپێی دەوڵەمەندی نیعمەتەکەی» (ئەفەسۆس ١:٦-٧).
ئێستا کات بگرە بۆ دانپێدانان بە گوناهەکانت بۆ خودا و قبوڵکردنی عیسای مەسیح وەک ڕزگارکەرت.
