«ئەی یەزدان، بەیانیان گوێت لە دەنگم دەبێت؛ بەیانیان قوربانییەک بۆ تۆ ئامادە دەکەم و چاوەڕێ دەکەم.» (زەبوور ٥:٣) خوداوەند عیسا بە چاوەڕوانیی ئەوە دەژیا کە خودا وەڵامی نوێژەکانی بداتەوە. لەگەڵ ئەودا، ئەمە ئەوەندە ڕۆیشت کە دەیانتوانی بە ئاشکرا لە نوێژدا بڵێت: «من دەمزانی کە تۆ هەمیشە گوێت لێم دەبێت» (یۆحەننا ١١:٤٢).
زەبوورنووس داواکارییەکانی خۆی بەیانیان بۆ خودا دەبرد و پاشان بە چاوەڕوانییەوە چاوەڕێی وەڵامەکەی دەکرد. حەبەکوقیش چاوەڕوانیی ئەوەی هەبوو کە خودا وەڵامی نوێژەکەی بداتەوە، چونکە گوتی: «من لە شوێنی چاودێریی خۆم دەوەستم و لەسەر بورجەکە خۆم جێگیر دەکەم، و سەیری دەرەوە دەکەم بۆ ئەوەی بزانم چی پێم دەڵێت» (حەبەکوق ٢:١).
لە کاتە سەختەکاندا میخا دانی نا بەوەدا، «بەڵام سەبارەت بە من، من چاوەڕێی یەزدان دەکەم؛ چاوەڕێی خودای ڕزگاریی خۆم دەکەم؛ خودای من گوێم لێ دەگرێت» (میخا ٧:٧)، و ئیلیا حەوت جار خزمەتکارەکەی نارد بۆ ئەوەی بزانێت ئایا وەڵامی نوێژەکەی دێت (بڕوانە ١ پاشایان ١٨:٤٣).
چەند جار ڕوودەدات کە بەیانیان نوێژ دەکەین و تا نیوەڕۆ نازانین چی لە خودا داوا کردووە؟ بەڵام خودا دڵخۆش دەبێت کاتێک چاوەڕێی ئەوە دەکەین کە وەڵامی نوێژ بداتەوە و بۆیە بە ئاگاییەوە بەدوای وەڵامەکانی ئەو نوێژەدا دەگەڕێین. ئەو «گوێگر لە نوێژە» (بڕوانە زەبوور ٦٥:٢) و ئێمە ڕێزی لێ دەگرین کاتێک چاوەڕێی ئەوە دەکەین کە وەڵامی نوێژ بداتەوە!
ئایا هێشتا ئێواران ئەو داواکارییانەت لەبیرە کە لە کاتی ڕۆژدا لە نوێژدا خستتە بەردەم خودا؟ چۆن چاوەڕێی ئەوە دەکەیت کە وەڵامی نوێژەکانت بداتەوە، و چۆن ئەم چاوەڕوانییە بە شێوەیەکی پراکتیکی لە ژیانتدا خۆی دەردەخات؟ چۆن دەتوانیت هەڵوێستێکی چاودێری بۆ وەڵامەکانی نوێژ بپەرورێنیت؟
