«ئەم پەرتووکی شەریعەتە لە دەمت دوور نەکەوێتەوە، بەڵکو شەو و ڕۆژ تێیدا ڕابمێنە، بۆ ئەوەی بە وریاییەوە هەموو ئەوەی تێیدا نووسراوە جێبەجێ بکەیت، چونکە ئەوکاتە ڕێگاکەت سەرکەوتوو دەبێت و ئەوکاتە سەرکەوتنی باش بەدەست دەهێنیت» (یەشوع ١:٨). کاتێک دەچینە ناو ساڵێکی نوێوە، جیهان پێمان دەڵێت سەرنج بخەینە سەر ئامانجەکان، سەرکەوتن، و خۆپێشخستن. بەڵام خوداوەند بانگمان دەکات بۆ شتێکی قووڵتر—نەک وەشانی نوێی خۆمان، بەڵکو ژیانێکی گۆڕاو کە تەسلیمی ئەوبووبێت.
بانگەواز بۆ تەسلیمبوونی ڕۆژانە
خوداوەند عیسا بانگهێشتنا ناکات کە بە سادەیی شوێنی بکەوین.
و بە هەمووانی فەرموو: «ئەگەر کەسێک بیەوێت دوای من بکەوێت، با نکۆڵی لە خۆی بکات و ڕۆژانە خاچەکەی هەڵبگرێت و دوای من بکەوێت» (لۆقا ٩:٢٣).
ئەو وشەیە گرنگە: ڕۆژانە.
باوەڕ بڕیارێکی ساڵانە یان خوویەکی یەکشەممە نییە—بەڵکو هەڵبژاردەیەکی ڕۆژانەیە بۆ ژیان لەژێر فەرمانڕەوایی مەسیحدا.
گۆڕانکاریی بەمەبەست
ئەم ساڵە نوێیە کاتێکە بۆ پشکنینی دڵەکانمان. ئایا ئێمە بۆ ئاسوودەیی، ناوبانگ، و پەسەندکردن دەژین—یان بۆ مەسیح؟ کتێبی پیرۆز هانمان دەدات کە خۆمان لەگەڵ شێوازەکانی ئەم جیهانەدا نەگونجێنین، بەڵکو بە نوێبوونەوەی مێشکمان بگۆڕێین (ڕۆما ١٢:٢).
گۆڕانکاریی پێویستی بە مەبەست هەیە. واتە هەڵبژاردنی ووشەی خودا لەسەر سەرنجلادان، نوێژ لەسەر فشار، و گوێڕایەڵی لەسەر سازشکردن.
تێچووی گوێڕایەڵی
گەشەکردن ئاسان نابێت. وەستان بۆ مەسیح لەوانەیە هاوڕێیەتی، ئاسوودەیی، یان ئاسانکاریی تێبچێت. بەڵام کتێبی پیرۆز بیرمان دەهێنێتەوە کە شوێنکەوتنی عیسا بەهای هەموو شتێکە. خودا بانگمان ناکات بۆ تێکەڵبوون—ئەو بانگمان دەکات بۆ ئەوەی وەک قوربانییەکی زیندوو دەربکەوین، بە تەواوی تەرخانکراو بۆ ئەو (ڕۆما ١٢:١).
پۆڵسی نێردراو باوەڕداران هان دەدات کە بە مەبەست و خۆکۆنتڕۆڵەوە ڕاکەن (١ کۆرنسۆس ٩:٢٤–٢٧). باوەڕ بە نیازپاکیی ناچەسپێت، بەڵکو بە گوێڕایەڵی. ئەمساڵ، پابەندبە بە ڕاهێنانی ڕۆحی—نوێژی بەردەوام و تێگەیشتنی جیدی لە ووشەی خودا. چونکە گەشەکردن بە ڕێکەوت ڕوونادات.
بە توندی وەستان لە پیرۆزیدا
سەرسام مەبە بە بەرگری. جیهان فشار دەخاتە سەرت بۆ سازشکردن لەسەر باوەڕەکانت، بەڵام کتێبی پیرۆز بانگت دەکات کە بە توندی بوەستیت و بە شێوەیەکی جیاواز بژیت (ڕۆما ١٢:١–٢). پیرۆزی کۆن نییە، بەڵکو گوێڕایەڵیە. فەرمانی خودا ڕوونە:
پیرۆز بن، چونکە من پیرۆزم (١ پەترۆس ١:١٥–١٦).
ئەمساڵ، ڕەتی مەسیحییەتی ئاسوودە بکەرەوە. خودا تۆی ڕزگار نەکرد بۆ ئەوەی نەگۆڕ بمێنیتەوە. ئەو تۆی شێوە دەدات بۆ مەبەست، شایەتی، و خزمەت. بە ترسی ڕێزدارانە، باوەڕی بوێر، و متمانەی نەگۆڕەوە بەرەو پێش بڕۆ. کاتی ژیانی تەواو بۆ مەسیح سبەی نییە—ئێستایە.
پابەندبوونی ساڵی نوێ
کاتێک ئەمساڵ دەستپێدەکەین، با باوەڕی لاواز ڕەت بکەینەوە. با پابەند بین بە نوێژی جیدی، خوێندنەوە و لێکۆڵینەوەی دڵسۆزانەی کتێبی پیرۆز، لێپرسینەوە، و خزمەت. خودا لەگەڵمان تەواو نەبووە. ئەو ئامادەمان دەکات بۆ مەبەست، شایەتی، و کاریگەری.
پرسیاری ئەم ساڵە نوێیە سادەیە: ئایا وەک ئەوە دەژین کە مەسیح بەڕاستی خوداوەندە؟
با خوداوەند بەهێزمان بکات بۆ ئەوەی دڵسۆز بین تا ئەو دێت!
