دەقی خوارەوە لەلایەن چارڵز ستاد (1860 - 1931) نووسراوە، کە میسیۆنێرێکی بەریتانی بوو و لە چین، هیندستان و ئەفریقا خزمەتی خوداوەندی کردووە. بیرۆکەکان دەبێت بە وریاییەکی دیاریکراو و بە کەمێک نوکتەوە چێژیان لێ وەربگیرێت. سەرەڕای ئەوەش، خودا دەتوانێت بەکاریان بهێنێت بۆ ئەوەی دڵمان بجوڵێنێت:
دانیال پاڵەوانێکی تر بوو. بێ گومان ئەو بوو! ئایا ئەو پیاوە نەبوو کە خودا زۆر خۆشی دەویست و فریشتەیەکی نارد بۆ ئەوەی پێی بڵێت؟
حەزم لێیە سەیری بکەم کاتێک بە هەنگاوی پتەو و ڕووی گەشاوەوە بەرەو کونجی شێرەکان دەڕوات، تەنها جارێک دەوەستێت — وەک مامۆستاکەی لە ڕێگەی گۆلگۆتاوە — بۆ دڵدانەوەی ئیمپراتۆرە گریان و ئازارچەشتووەکەی. خودا دەمی شێرەکانی لە دانیال داخست، بەڵام بە فراوانی لە دژی ئەوانەی کە دەمیان لە دژی خزمەتکارەکەی کردبووەوە، کردییەوە.
پیاو بە کارەکانی دەناسرێت، و کارەکانی دانیال سێ هاوڕێکەی بوون، کە لەبری ئەوەی کڕنۆش بۆ پیاوان یان زێڕ ببەن، ڕووبەڕووی کوورەی ئاگرین بوونەوە.
دووبارە دەیبینین دەچێتە هۆڵی ئاهەنگەکە، و گوێمان لێ دەبێت کە ڕێبەرەکەی لە گوێیدا دەچرپێنێت، «کەمێک هێواش بڕۆ، دانیال، وەک سیاسەتمەدارێک بە. پلە و دەسەڵات دووبارە بۆ تۆ دەبێت ئەگەر زیرەک و ژیر بیت — بە تایبەتی زیرەک!» و وەڵامە سادەکەی دانیال، «بڕۆ دواوەم، شەیتان!» لەوێ لەبەردەم پاشادا وەستاوە، ڕووبەڕووی ئەشکەنجە یان مردنی دەستبەجێ دەبێتەوە — بەڵام پاشاکەیە کە دەترسێت، نەک دانیال — کە هەموو ڕاستییە گەرمەکەی خودای پێ دەڵێت، بێ کەمکردنەوەی یەک تۆزیش. س.ت.س.
