لە قۆناغی ئامادەیی لەگەڵ کوڕێکی زۆر توندڕەو بووم. هاوڕێ بووین، بەڵام ئەو زۆر کەسی توڕە دەکرد. سەرەڕای هەڵوێستەکەی، لەگەڵ شاژنی ماڵەوەمان کە قسەخۆش بوو، زۆر باش بوو – ئەوەندە باش، لە ڕاستیدا، کە زیاتر لە سی ساڵە هاوسەرگیرییان کردووە.
ئەو خوێندکارێکی نمرە B+ بوو و یاریزانێکی بەهێزی تۆپی پێ بوو کە خەڵاتی تیپەکەی وەرگرت بۆ ئەوەی زۆرترین لێدانی بەهێزی هەبوو. دەتوانم شایەتی بۆ ئەو ڕاستییە بدەم، چونکە جارێک لە مەشقدا لووتی منی شکاند. دوای ئەوەی هاوسەرگیرییان کرد، ئەو و ژنەکەی بە ئەوروپادا گەشتیان کرد. لە دانیمارک، لەبری ئەوەی تەنها شوێنە گەشتیارییەکان ببینن، ڕزگاربوون! لەبری ئەوەی بە چیرۆکەوە بگەڕێنەوە بۆ گێڕانەوە، ئەو بە «هەواڵی خۆش» گەڕایەوە کە هەموومان دەچینە دۆزەخ ئەگەر تۆبە نەکەین. بیرت بێت، پێم وت کە ئەو کوڕێکی زۆر توندڕەو بوو.
کاتێک ئەو و ژنەکەی گەیشتنە لام، ئەوانی تر پێشتر ئاگاداریان کردبوومەوە لێیان، و منیش ئامادە بووم بۆ بەرگرییەکەم. بەڵام دیارە پەیام و شێوازی «ئاگر و گۆگردی دۆزەخ»ی ئەو بەهۆی بەرگرییەکی زۆر بەهێزەوە نەرم کرابوو، چونکە زۆر بە نەرمی قسەی دەکرد و زۆر ئەرێنیتر بوو لە نزیکبوونەوەی لەگەڵم. بە هێمنی بەڵام بە پەرۆشەوە پێی وتم: «دەیڤ، دەبێت کتێبی پیرۆزەکەت بخوێنیتەوە و بزانیت چی دەڵێت دەربارەی چۆنیەتی گەیشتن بە بەهەشت.»
بە بەراورد بەوەی بە هاوڕێکانی تری وتبوو، من بە ئاسانی ڕزگارم بوو. بۆیە وتم دەیکەم. سەرسام بووم کاتێک ئەو بەشانەی پەیمانی نوێم خوێندەوە کە ئەو پێشنیاری کردبوون. من خوێندمەوە وەرگێڕانی نێودەوڵەتی نوێ، و بڕوام نەدەکرد، بۆیە دەستم گرت بە وەرگێڕانی شا جەیمسی کۆن بۆ ئەوەی بزانم ئایا ئەوەی هەموو «تۆ» و «تۆکان»ی تێدایە هەمان شت دەڵێت.
بزانە چی؟ وای وت! هەردوو وەرگێڕانەکە پێیان وتم کە کاتێک ژیانم بە عیسا بەخشیم، بە خۆڕایی دەچوومە بەهەشت. هیچ پرسیارێک نەبوو! بە تەواوی خۆڕایی! هیچ کارکردنێک بۆی نەبوو! هیچ لەدەستدانێک نەبوو! خۆڕایی! چەند ئارامییەک بوو بۆ ڕۆحم.
زۆرجار، کاتێک سەیری یارییە وەرزشییەکانم دەکرد لە تەلەفزیۆن، تابلۆیەکم دەبینی لەسەر کورسییەکان کە پێی دەوتم یۆحەننا ٣:١٦ بخوێنمەوە. ئەو ئایەتەم لە کتێبی پیرۆزەکەمدا دۆزییەوە و دەیوت، «خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە تاکە کوڕەکەی بەخشی، بۆ ئەوەی هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت» (NIV).
کاتێک بەردەوام بووم لە خوێندنەوە، بۆم دەرکەوت کە کتێبی پیرۆز هەمان شت دەڵێت لە سەرانسەری پەیمانی نوێدا. بۆ نموونە، لە فیلیپی زیندانبانێک لە پۆڵس و سیلاسی پرسی، «چی بکەم بۆ ئەوەی ڕزگار بم؟» ئەوان بە سادەیی وەڵامیان دایەوە، «باوەڕ بە گەورە عیسا بهێنە، و ڕزگارت دەبێت» (کردارەکان ١٦:٣٠-٣١). دواتر، پۆڵس هەمان شتی بۆ ڕۆمییەکان نووسی: «ئێستا هیچ مەحکومکردنێک نییە بۆ ئەوانەی لە مەسیح عیسادان» (ڕۆما ٨:١).
هەرچەندە من گوناهبارم، ئێستا دەزانم دەچمە بەهەشت. ژیانی گوناهباریم بە عیسا بەخشیوە، و لەگەڵ ئەودا لەسەر خاچ مرد. ئێستا دەتوانم لەگەڵ پۆڵس بڵێم، «من لەگەڵ مەسیحدا خاچدرام و ئیتر من ناژیم، بەڵکو مەسیح لە مندا دەژی. ئەو ژیانەی لە جەستەدا دەژیم، بە باوەڕ بە کوڕی خودا دەژیم، کە منی خۆشویست و خۆی لە پێناومدا بەخشی» (غەلاتییەکان ٢:٢٠).
ئەمە شێوازی ژیانی منە ئێستا – بەرەو بەهەشت و دڵنیام لێی! و هەمووی لەبەر ئەوەی گوێم لە ئامۆژگاریی کوڕێکی جارێک توندڕەو بەڵام ئێستا قسەخۆش گرت کە لووتی منی شکاند لە قۆناغی ئامادەیی. دەمەوێت ئەوەت پێ بڵێم کە ئەو پێی وتم: «کتێبی پیرۆزەکەت بخوێنەوە و بزانە چی دەڵێت دەربارەی چۆنیەتی گەیشتن بە بەهەشت.» کاتێک دەیخوێنیتەوە لە خۆت بپرسە، «چۆن دەبێت لەگەڵ مندا؟»
