«ئەمەم بەبیر دێتەوە؛ بۆیە، هیوام هەیە» (شین و واوەیلا ٣:٢١) هۆکارێکی گەورە هەبوو بۆ ئەم هیوایە کە وادیارە لەناکاو ڕۆحی پێغەمبەرە گریانکارەکەی ڕووناک کردەوە؛ «بۆیە»کەی ئەمە دەسەلمێنێت.
«بۆیە» سەیری دوو ئاراستە دەکات و وشەیەکی نایابە بۆ دەستپێکردنی ساڵێکی نوێ. سەیری دواوە دەکات بۆ هۆکاری پێشووی پێویست، و سەیری پێشەوە دەکات بۆ دەرئەنجامی بێ هەڵە. دەرئەنجامەکە لە حاڵەتی یەرمیاسدا هیوا بوو. «بۆیە،» دەڵێت، «هیوام هەیە،» ئەوە شتێکی ئیلهامبەخشە کە هەتبێت؛ بەبێ ئەوە، ژیان مەحاڵ دەبێت؛ بە بوونی ئەوە دڵ بەهێز دەکرێت بۆ ڕووبەڕووبوونەوەی هەر تاقیکردنەوەیەک، ئەگەر، بێگومان، هیواکە درۆ نەبێت.
نائومێدی پێغەمبەر و خاڵی وەرچەرخان
بەڵام چی بوو هۆکارەکە کە پێغەمبەری هێنایە ئەم دەرئەنجامە پیرۆزە؟ بەڕاستی شتێکی سەیر بوو. گوێی لێ بگرە! ئەو لە ناوەڕاستی شین و واوەیلاێکی گەورەدایە؛ بە دەربڕینێکی گەورەی خەمەوە. لەم بەشە ناوەڕاستەیدا بە وردەکارییەکی دڵتەزێنەوە چیرۆکی ناخۆشییەکەی دەگێڕێتەوە. هێزێکی بەرگری نەکراو پاڵی پێوە نابوو بۆ ناو تاریکییەکی ئاڵۆز، و هەموو هەوڵێکی بۆ دۆزینەوەی ڕێگایەک بۆ ڕووناکی و ئازادی تەنها زیاتر لە تاریکییەکی قووڵتر و دارستانێکی چڕتردا تێوەی دەگڵاند. ئەو خەباتی کردبوو و ماندوو ببوو بۆ ڕێگایەک بۆ هەڵاتن، بەڵام بێ سوود بوو. «ناتوانم دەرباز بم،» هاواری کرد. هاوارەکانی بۆ یارمەتی هیچ یارمەتیدەرێکی بۆ نەهێنا، چونکە دەڵێت، «هاوار دەکەم و دەقیژێنم، بەڵام ئەو نوێژەکەم دادەخات.» تەنها یەک وەڵام وادیار بوو بۆ ئازارەکەی بێت، و ئەوەش پێکەنینی گاڵتەجاڕانەی دوژمنەکانی بوو. بەڕاستی ئەو پیاوێک بوو کە ناخۆشی بینیبوو و لە پەرداخی تاڵ و ژەهراوییەوە خواردبوویەوە.
وا دیار بوو کە جارێک لە ئاشتیدا ژیابوو، و گەشەی کردبوو، بەڵام ئەوە زۆر لەمێژ بوو، یان گەورەیی کارەساتەکانی وای لێکردبوو وا دیار بێت کە زۆر لەمێژ بوو، چونکە ئێستا ڕۆحی زۆر دوور بوو لە ئاشتی و خۆشگوزەرانی لەبیر کردبوو، و بە تەواوی تێکشکابوو و شکابوو، هاواری دەکرد، «هێز و هیوام لە خوداوەندەوە لەناوچووە.» ئایا مرۆڤی فانی دەتوانێت بەو شێوەیە گەمارۆ درابێت و لێی درابێت و هێشتا بژی؟ ئەگەر هێز و هیوای لە خوداوەندەوە لەناوچووبێت، چی تری هەبوو؟ بە دڵنیاییەوە ئەوە دوا هەناسەی نائومێدی بوو لە دەریای نائومێدیدا کە تێیدا خەباتی دەکرد و قووتیدا! بەڵام ئەوە کۆتایی چیرۆکەکە نەبوو، هەرچەندە بەڕاستی کۆتایی پێغەمبەرەکە بوو.
چیتر ناتوانێت هیچ بکات، و هاوار و خەباتەکانی دەوەستن، و بە دڵێکی ملکەچکراو لە ناخیدا، بیر لە ئەزموونەکەی دەکاتەوە، بیر لە ناخۆشی و بەدبەختییەکەی دەکاتەوە، تاڵ و ژەهراوی — وەک چۆن پیاوێک بیر لەوە بکاتەوە، لەبەردەم پشکۆ مردووەکانی ئاگردانەکەیدا دانیشتبێت بە پشتی چەماوە و سەری نزمکراو لە نێو دەستەکانیدا و بەدبەختی لە دڵیدا، لە کاتێکدا زریانی زستان دەناڵێنێت و بە دەوری شوێنی نیشتەجێبوونەکەیدا دەدات. پیاوێکی لێقەوماو بوو ئەم پێغەمبەرە، و پیاوێکی لێقەوماو پیاوێکی بێ هیوا بووە، پیاوێکی نائومێد و پیاوێکی نائومێد زیاتر ئەگەری هەیە بە دروستی بیر بکاتەوە وەک لەوەی کە لە خەونەکاندا دەژی.
کاتێک بیری دەکردەوە و لۆژیکی دەکرد، گەیشتە دەرئەنجامەکەی و چارەسەری کێشە گەورەکەی دۆزییەوە؛ پاشان سەری بەرز کردەوە کە ماوەیەکی زۆر نزم کرابووەوە و هاواری کرد، «بۆیە هیوام هەیە.» دەرئەنجامێکی سەیر بەڵام سەرکەوتوو کە لەو پێشەکییە بێ هیواکەرانەوە دەربچێت!
لۆژیکزانێکی گەورە بوو ئەم پێغەمبەرە گریانکارە.
وانەکان لە ناخۆشییەوە
بەڵام چۆن ئەمە دەبێت؟ و هیوای لە کوێوە هات؟ با سروشت فێرمان بکات. چەند قووڵ جووتیار قەڵەمەکەی دەخاتە ناو خاکەوە، و لە دوای خۆی جۆگەیەکی کراوە بەجێ دەهێڵێت! ئەم کارە سوورە بۆ چییە؟ ئاه، مەبەستێکی گەورە! ئەو زەوییەکە بۆ موعجیزەیەک ئامادە دەکات. سەبەتەی تۆو بەدوای قەڵەمەکەدا دێت و دانەوێڵەی زێڕین دەخرێتە ناو خاکی جۆگەکراوەوە. پاشان دروێنەکاران دێن، کاتێک باران و خۆر و مانگەکانی هاوین کارەکانیان کرد، و گەنمەشامییەکان لە خۆشی کاتی دروێنەدا کۆ دەکاتەوە. بەڵام کێڵگەکە هیچ بەرهەمێکی نەدەدا ئەگەر یەکەم جار نەبڕدرایە و نەدروستکرایە و نەجووڵایە. چونکە قەڵەمەکە کارەکەی لە خاکدا دەکات، هیوا هەیە.
«بۆیە هیوام هەیە.» تۆوی باشی وشەکە ناتوانێت ڕەگ داکوتێت لە دڵێکدا کە بۆی ئامادە نەکراوە. بۆیە، جووتکردنەکە پێویست بوو، و برینە کراوەکان، و هەرچەندە پرۆسەکە خۆش نییە بەڵکو ناخۆشە، بەڵام دواتر میوەی ئاشتییانەی ڕاستودروستی دەدات بەوانەی کە بەهۆیەوە ڕاهێنراون.
بەزەییەکانی خوداوەند کە پشتیوانی دەکەن
بەڵام با بگەڕێینەوە سەر پێغەمبەرەکەمان، چونکە نابێت پەیامە گەورەکەی کە بۆمان هەیە لە سەرەتای ئەم ساڵە نوێیەدا لەدەست بدەین. ئەو بیر لە تاڵ و ژەهراوی دەکردەوە، بەڵام پەرداخێکی تر خرابووە سەر لێوەکانی کە، لە ناخۆشییەکەیدا، نزیک بوو لەبیری بکات — پەرداخێکی بەزەیی. «ئەوە لە بەزەییەکانی خوداوەندەوەیە،» دەڵێت، «کە ئێمە لەناو ناچین، چونکە بەزەییەکانی ئەو کۆتایی نایەت.» «بۆیە، هیوامان هەیە.» چی بوو کە ڕۆحەکانمانی لە ڕابردوودا پشتیوانی کرد کاتێک هەموویان نزیک بوون لە ژێرئاوکەوتن؟ بەزەییەکانی خوداوەند! بۆیە، هیوامان هەیە. کاتێک یارمەتیدەرانی تر شکستیان هێنا و ئاسوودەییەکان هەڵاتن، چی بوو کە شکستی نەهێنا؟ بەزەییەکانی ئەو. چونکە «بەزەییەکانی ئەو هەموو بەیانییەک نوێن و دڵسۆزییەکەی گەورەیە.» بەڵێ، خەمەکان بە تەنیا نەهاتن، بەزەییەکان بەدوایاندا هاتن. بۆیە، هیوامان هەیە! و وا دابنێ نە بەزەیی هەبوو نە میهرەبانی، ئەوکات چی؟ ئەوکات، «خوداوەند بەشی منە، ڕۆحم دەڵێت؛ بۆیە، هیوام پێی دەبێت.» خۆشە گوێ لە گۆرانییەک بگرین کە هیوا دەیڵێت و دێتە سەر گۆرانی ماتەمینی پێغەمبەرەکە، و فێر بین کە خوداوەند گەورەتر بوو لە گەورەترین خەمەکەی، و ئەوە ئێمە دەباتە ناو پەیمانی نوێ، کە تێیدا هیوا نەک تەنها گۆرانییەکەی دەڵێت، بەڵکو بە متمانەیەکی گەورەوە دەیڵێت.
هیوا لە پەیمانی نوێدا
و نەک تەنها ئەوە، بەڵکو شانازی بە ناخۆشییەکانیشەوە دەکەین: دەزانین کە ناخۆشی سەبر دروست دەکات؛ و سەبر، ئەزموون، و ئەزموون، هیوا؛ و هیوا شەرمەزار ناکات چونکە خۆشەویستی خودا لە دڵەکانماندا بڵاو کراوەتەوە بەهۆی ڕۆحی پیرۆزەوە کە پێمان دراوە (ڕۆما ٥:٣-٥).
ئەمە وشەیەکە کە شایانی بیرکردنەوەیە. هەرگیز تاقیکردنەوەیەک سەردانی هیچ دڵێکی نەکردووە مەگەر ئەزموونێکی لەگەڵ خۆیدا هێنابێت، و هەموو شتێک دەوەستێتە سەر ئەوەی کە ئایا ئەو ئەزموونە تاڵی و ناڕەزایی ویستێکی ملکەچ نەکراو بێت؛ یان بێباکی دڵێکی لووتکە و نەشکاو؛ یان بەزەیی و میهرەبانی خوداوەند کە پشتیوانی دەکات. یەکێک لەم سێیەی دەبێت بێت، و ئەگەر دواین بێت، کە هەمیشە ئەزموونی ڕۆحی ملکەچ و پەشیمانە، ئەوکات ڕێگا بۆ هیوا دەکرێتەوە بۆ ئەوەی بێتە ژوورەوە، نەک تەنها وەک میوانێک، بەڵکو بۆ ئەوەی وەک هاوڕێیەکی زۆر پیرۆز بمێنێتەوە. و مامۆستایەکی سەرسوڕهێنەرە ئەم هیوایە کاتێک گۆرانی دەڵێت. ئەو پێمان نیشان دەدات کە ناخۆشی ئێستا سووکە، و شکۆمەندییەکانی داهاتوو زۆر و هەتاهەتایین لە کێشیاندا، و ئازارەکانی ئەم کاتە شایانی بەراوردکردن نین لەگەڵ ئەو شکۆمەندییەی کە ئاشکرا دەکرێت.
هیوای پیرۆز
ساڵەکە بە هیواوە دەست پێ دەکەین؛ خەم و خۆشییەکانی ڕابردوو — و خەمەکان زیاتر لە خۆشییەکان — پڕمان دەکەن لە هیوا، و هیوامان شەرمەزارمان ناکات؛ نائومێدمان ناکات، چونکە لەسەر ئەوە دامەزراوە کە خودا کێیە — خودایەک کە خۆشەویستی بێ وێنەی دەناسین، کە متمانە بە وشەی نەگۆڕی دەکەین، و کە چاوەڕێی کوڕەکەی دەکەین — ئەمە هیوای پیرۆزی ئێمەیە.
