ڕۆحی خودا پێمان دەڵێت کە «لە ڕۆژانی کۆتاییدا کاتە سەختەکان دێن» (٢ تیمۆساوس ٤:١). وشەی وەرگێڕدراوی «سەخت» بریتییە لە چالپۆس، و فەرهەنگەکە واتاکەی بەم شێوەیە دەدات:
«قورس؛ قورس بۆ ئەنجامدان، یان مامەڵەکردن لەگەڵیدا؛ دژوار؛ قورس بۆ بەرگەگرتن؛ ئازاربەخش؛ خەمناک؛ توند؛ دڕندە.»
ئایا ئەم وشەیە بە وردی بارودۆخی ڕۆژگاری ئێستامان وەسف ناکات؟ کاتێک سەیری دەوروبەرمان دەکەین، لەوانەیە بێ هیوا بین، دڵتەنگ بین، پڕ بین لە ترس و نیگەرانی.
بەڵام ئەگەر وشەیەکی بچووکی یۆنانی بتوانێت بەو شێوەیە بە وردی ڕۆحی ڕۆژگاری ئێستا وەسف بکات، وشەیەکی بچووکی تری یۆنانی هەیە کە دەتوانێت برینەکانی ترس و خەم و بێ هیوابوون کە بەهۆی هەموو ئەوەی لە دەوروبەرمانە دروست بوون، ساڕێژ بکات. ئەو وشە بچووکە بریتییە لە تارسێۆ، یان وەک چۆن گەورەکەمان حەزی لێ بوو بەکاری بهێنێت، تارسێی، چونکە وشەیەکی دڵخوازی گەورەی پیرۆزمانە؛ بەڕاستی جگە لە یەک حاڵەت، بە تەواوی بۆ بەکارهێنانی ئەو تەرخان کراوە. ئەو چەندین جار بەکاری هێناوە کاتێک لەسەر زەوی بووە، هەم بۆ پیاو و هەم بۆ ژن؛ و جارێکی تر بەکاری هێناوە دوای گەڕانەوەی بۆ لای باوک لە شکۆمەندیدا. هەشت جار لە پەیمانی نوێی یۆنانیدا دەیدۆزینەوە. لە هەموو ئینجیلێکدا و لە کرداری نێردراواندا دەیدۆزینەوە؛ و ئەگەر هەڵە نەبم، ئەو بە چرپە بۆ قەشەکانی دەڵێت تەنانەت لە ڕۆژگاری ئێستاشدا. دڵنیام کە من و تۆ دەتوانین بۆ خۆمان وەری بگرین.
باوکم زۆرجار دەبوو مۆرێک لە کارەکەیدا بەکاربهێنێت، و ئەوەندە حەزی لەم وشەیە بوو کە پیتە یۆنانییەکانی لەسەر ئەو مۆرەی کە هەمیشە بەکاری دەهێنا، هەڵکەندبوو، بۆ ئەوەی هەمیشە پەیامەکەی بیربێتەوە. وەک منداڵێکی بچووک حەزم لێ بوو سەیری مۆری گەرم و سوور بکەم، کاتێک نامە گرنگەکانی مۆر دەکرد؛ و کاتێک کەمێک گەورەتر بووم، حەزم لێ بوو پیتە یۆنانییە سەیرەکان بکێشمەوە، کە پێی گوتم واتای:
«دڵخۆش بە»
بۆیە ئەم وشەیە ناساندنی من بوو بە پەیمانی نوێی یۆنانی. ئایا سەیرە کە حەزم لێیەتی؟
وشەکە وەرگێڕدراوە: «دڵخۆش بە» یان «ئاسوودە بە»، وەک چۆن بە گشتی لە وەشانی پەسەندکراوی کتێبی پیرۆزەکەماندا دەیدۆزینەوە؛ بەڵام ئەوانی تر پێیان باشترە، «ئازا بە»، یان «متمانە بەخۆت بە!» یان «دڵخۆش بە!» یان (وەک چۆن من زۆرترین حەزم لێیەتی)، «دڵخۆش بە!» بەڵام واتای هەموو ئەمانەی هەیە.
مەتتا ٩:٢
یەکەم جار کە لە پەیمانی نوێدا دەیدۆزینەوە لە مەتتا ٩:٢ دایە
بە پیاوە نەخۆشەکەی ئیفلیجی دەڵێت:
«کوڕم، دڵخۆش بە؛ گوناهەکانت لێ خۆش بوون.»
دواتر لە ئایەتی ٢٢ی هەمان بەشدا دەیدۆزینەوە
لێرەدا بۆ ژنێک بەکاری دەهێنێت؛ و ئەوە بە ڕێکەوت نییە. خودا دەیەوێت هەریەکێک لە ئێمە - پیاو یان ژن، کچ یان کوڕ - ئەم وشەیە بۆ خۆمان فێر بین. لێرەدا دەڵێت:
«کچم، ئاسوودە بە؛ باوەڕەکەت تۆی چاک کردەوە.»
بۆ سێیەم جار لە هەمان ئینجیلدا دەیدۆزینەوە. (پێم وایە مەتتا حەزی لەم وشەیە بوو). سەیری بەشی ١٤:٢٧ بکە
شەوێکی تاریک و گەردەلولی بوو، و قوتابییەکان لە ناوەڕاستی دەریا بوون، و با لە دژیان بوو، و بۆ چەندین کاتژمێر لەگەڵ با و شەپۆلەکاندا شەڕیان دەکرد. لە کاتێکی وادا ئەم وشەیە خۆشترین دەنگ دەدات. قوتابییەکان بە زەحمەتەوە مەلەیان دەکرد. ئەوان بە تەنیا بوون، بەبێ گەورەکەیان لە بەلەمەکەدا. بەڵام بەبێ ئەوەی بزانن، ئەو چاودێرییان دەکرد لە ماندووبوون و ترسەکەیاندا، هەرچەندە هیچ بیرۆکەیەکیان نەبوو کە ئەو وای دەکرد. پاشان دیمەنێکی سەیر و سەمەرەیان بینی. کەسێک بەسەر ئاودا دەڕۆیشت، و نزیک دەبووەوە لێیان. ئەوان تووشی شڵەژان بوون و بە ترسەوە هاواریان کرد. من و تۆش بە هەمان شێوە، ئەگەر لە شوێنی ئەوان بووینایە. پاشان دەستبەجێ، عیسا قسەی لەگەڵ کردن. چی گوت؟
«تارسێتێ!» «دڵخۆش بن! منم؛ مەترسن!»
یان، وەک چۆن وەرگێڕانی کۆنی وایکلیف بە جوانی دەڵێت:
«من نیم، مەترسن.»
بۆ چوارەم جار لە هەمان چیرۆکدا دەیدۆزینەوە، ئەمجارە لەلایەن مارکەوە گێڕدراوەتەوە (٦:٥٠)
دواتر لە مارک ١٠:٤٠ دەیدۆزینەوە، کە بە بەرتیمای کوێری سواڵکەر گوتراوە کاتێک هاواری بۆ خودا کرد بۆ بەزەیی
عیسا وەستا، و فەرمانی دا کە بانگی بکەن؛ و ئەوان پیاوە کوێرەکە بانگ دەکەن، پێی دەڵێن:
«ئاسوودە بە، هەستە؛ ئەو بانگت دەکات.»
ئەمە تاکە جارە لە پەیمانی نوێدا کە ئەم وشەیە لەلایەن خودی خوداوە ناگوترێت؛ بەڵکو بۆ ئاراستەکردنی کەسێکی پێویست بۆ لای ئەو بەکارهاتووە.
پاشان لە لۆقا ٨:٤٨ دەیدۆزینەوە؛ بەڵام ئەمجارە خوێندنەوەکە گوماناوییە. هەمان چیرۆکە کە لە مەتتا ٩:٢٢ بینیمان.
یۆحەننا ١٦:٣٣
یۆحەننا ١٦:٣٣ دواین جاری تۆمارکراوە کە گەورەکەمان لەسەر زەوی بەکاری دەهێنێت
پێدەچێت بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر گونجاو بێت وەک پەیامێکی ماڵئاوایی بۆ هەموومان، کاتێک خۆی ئامادە دەکرد بۆ جێهێشتنی ئەم جیهانە و گەڕانەوە بۆ لای باوکی.
«لە جیهاندا تووشی ناخۆشی دەبن؛ بەڵام دڵخۆش بن؛ من بەسەر جیهاندا زاڵ بووم.»
چ وشەیەک بۆ ئێمە ئەمڕۆ! کەواتە، ئاسوودە بە! دڵخۆش بە! دڵخۆش بە! خودا دەڵێت! «من بەسەر جیهاندا زاڵ بووم.» ئەمە پەیامی ئەوە بۆ تۆ، بۆ من، بۆ ئەمڕۆ.
کرداری نێردراوان ٢٣:١١
دواین جار کە لە پەیمانی نوێدا دەبیستین لە کرداری نێردراوان ٢٣:١١ دایە
پۆڵ ئامرازێکی تا ڕادەیەک زیرەکانەی خۆی بەکارهێنابوو بۆ دابەشکردنی ئەنجومەنی جوولەکە، فەریسییەکان و سەدوقییەکانی لە دژی یەکتر دانابوو. لە کرداری نێردراوان ٢٤:٢١ پێدەچێت دان بەوەدا بنێت کە لە ئەنجامدانی ئەمەدا هەڵەی کردووە. دەتوانین بە باشی گریمانە بکەین کە شەوی دواتر، لەو زیندانە ڕۆمانییەدا پاڵکەوتبوو، زۆر خەمبار و بێ هیوا بوو بۆ خەوتن، پۆڵ بە قووڵی پەشیمان بوو لەوەی کە هەستی دەکرد بێ ڕێزی بووە بۆ ناوی شایستە کە پێی بانگ دەکرا. پاشان خودی خودا دێت و لەلای دەوەستێت. ئەو لە ئاسمانەوە بانگی ناکات. ئەو بینینێک بەکارناهێنێت، یان فریشتەیەک نانێرێت بۆ گەیاندنی پەیامەکەی. نەخێر! ئەو خۆی دێتە خوارەوە بۆ ناو ئەو زیندانە، و لەلای خزمەتکارە خەمبارەکەی دەوەستێت؛ نەک بۆ سەرزەنشتکردنی: نەخێر، بەڕاستی! بەڵکو بۆ ئەوەی جارێکی تر ئەو وشە ناسراو و خۆشەویستە بڵێت:
«تارسێی!» «دڵخۆش بە، پۆڵ!»
پێم وایە ئەوە زیندانەکەی گۆڕی بۆ خودی بەهەشت.
لەوانەیە من و تۆ هەندێک جار خەمبار بین، بێ هیوا بین، دڵتەنگ بین، پڕ بین لە ترس و دڵەڕاوکێ: لەوانەیە شکستمان هێنابێت، و بێ ڕێزیمان کردبێت بەرامبەر بەو کەسەی کە خۆشمان دەوێت. لەوانەیە لە کاتێکی وادا دەنگی ئەو ببیستین، ئەو دەنگەی کە مەڕەکانی خۆی زۆر باش دەیناسن، و بە دەنگێکی پڕ لە خۆشەویستی، هیوا، متمانە، دەبیستین کە ناومان بانگ دەکات (چونکە ئەو مەڕەکانی خۆی بە ناو بانگ دەکات) و دەبیستین کە دەڵێت:
تارسێی! … دڵخۆش بە
ئەی قەشە ترساوەکان، ئازایەتی نوێ وەرگرن، هەورەکان کە زۆر لێیان دەترسن پڕن لە بەزەیی، و دەشکێن بە بەرەکەت لەسەر سەرتان.
