پرسیار: ئایا خەڵک کاتێک دەمرن دەبنە فریشتە، و ئایا دەتوانن سەیری خۆشەویستەکانیان بکەن کە هێشتا لەسەر زەوین؟
وەڵام: وەڵامی کورت بە شێوەیەکی ڕوون، «نەخێر!» بۆ یارمەتیدانمان لە وەڵامدانەوەی ئەم پرسیارانە، با سەیری چیرۆکێک بکەین کە گەورەمان عیسا گێڕاویەتییەوە و لە لۆقا ١٦:١٩-٣١ تۆمار کراوە. پەیامەکانی تری کتێب پیرۆز ئەوەی کە لەم چیرۆکە فێری دەبین پشتڕاست دەکەنەوە، و وردەکاری زیاتر زیاد دەکەن.
پیاوێکی دەوڵەمەند کە هەموو ڕۆژێک بە خۆشی دەژیا و گەدایەکی هەژار بە ناوی لازارۆس، پڕ لە برین، لە کۆتاییدا مردن. بەڕاستی، ڕۆما ٣:٢٣ پێمان دەڵێت کە هەمووان گوناهیان کردووە و لە شکۆی خودا کەم دێنن، و ڕۆما ٦:٢٣ دەڵێت کە کرێی گوناه مردنە.
کاتێک لازارۆس مرد، «فریشتەکان بردیان بۆ باوەشی ئیبراهیم» (NKJV)، زاراوەیەک کە جولەکەکان بەکاریان دەهێنا بۆ ئاماژەدان بە بەهەشت. کتێب پیرۆز چەند جارێک ئاماژە بە ئیبراهیم دەکات وەک «دۆستی خودا». تێبینی بکە، گەداکە نەبووە فریشتە؛ بەڵکو، فریشتەکان بردیان.
عیبرانییەکان ١:١٤ دەڵێت کە فریشتەکان «ڕۆحی خزمەتکارن کە نێردراون بۆ خزمەتکردنی ئەوانەی کە ڕزگاری بە میرات دەگرن.» فریشتە بوونەوەرێکی دروستکراوە، بەڵام بوونەوەرێکی ڕۆحییە. کاتێک خودا فریشتەیەک دەنێرێت بۆ کارێک بۆ خەڵک، فریشتەکە بە شێوەیەکی ئاسایی بە شێوەیەکی جەستەیی دەردەکەوێت، وەک کەسێک دەردەکەوێت. کتێب پیرۆز زۆرجار فریشتەیەک کە بۆ کەسێک دەردەکەوێت وەک پیاوێک یان گەنجێک، هەندێک جار بە جلوبەرگی سپی، وەسف دەکات. هەرگیز ناخوێنینەوە کە فریشتەیەک وەک ژنێک یان وەک منداڵێک دەربکەوێت. گەورەمان عیسا لە مەتتا ٢٢:٣٠ و مەرقۆس ١٢:٢٥ پێمان دەڵێت کە فریشتەکانی خودا لە بەهەشتدا هاوسەرگیری ناکەن، بۆیە ئەم بوونەوەرە ڕۆحییە بەهێزانە زۆر نابن. هەرچەندە ئەوان بوونەوەری کۆنن، چونکە فریشتەکان ئامادە بوون و دڵخۆش بوون کاتێک خودا بناغەکانی زەوی دانا (ئەیوب ٣٨:٤-٧)، هەرگیز ئاماژە بە تەمەن لە پەیوەندیدا لەگەڵ فریشتەکانی خودا نادۆزینەوە.
کتێب پیرۆز ئاماژە بە فریشتەکان لە بەهەشتدا دەکات، بەڵام لە هیچ شوێنێکدا ئاماژە بەوە ناکات کە باوەڕدارێک دەبێت چاوەڕێی هاوڕێیەتی لەگەڵ ئەم بوونەوەرە بەرزانە بکات، کە لە هێزدا گەورەن. بەشی مەسیحی «ڕۆیشتن و لەگەڵ مەسیح بوونە، کە زۆر باشترە» (فیلیپی ١:٢٣)، و «بەم شێوەیە هەمیشە لەگەڵ گەورەدا دەبین» (١ تەسەلۆنیکی ٤:١٧). ئێمە لەوێ دەبین لە پەرستن و ستایشکردندا، لەبەردەم تەختەکەدا دەکەوین، گۆرانی شایستەیی گەورەمان عیسا دەڵێین وەک دروستکەر و ڕزگارکەر، و وەک ئەوەی کە شایستەیە حوکم بەسەر زەویدا بهێنێت.
لە هیچ شوێنێکدا پیرۆزەکان نادۆزینەوە لە ئامادەبوونی گەورەدا سەیری زەوی بکەنەوە، سەرقاڵ بن بە کەسەکان و بارودۆخەکان کە بەشێک بوون لە ژیانی پێشوویان لەسەر زەوی. بە خوێندنەوەی وردی کتێب پیرۆز، پێم وایە کە ئاگاداری ئەو شتانە دەبین کە ڕوودەدەن کاتێک گەورە حوکم بەسەر ئەم جیهانە تاوانبارەدا دەدات. بەڵام پاشان شتەکان لە گۆشەنیگای ئەوەوە دەبینین، چونکە سروشتی کۆن و جەستەییمان چیتر بەشێک نابێت لە ئێمە. تا ڕاپچراندن، تەنها ڕۆح و گیانمان لەو دۆخە نایابەی بەختەوەریداین لەگەڵ گەورەدا، چونکە جەستەکانمان لە گۆڕدان یان لە شوێنێکی ترن. لە ڕاپچراندندا، جەستەمان دەگۆڕدرێت بۆ ئەوەی وەک جەستەی شکۆمەندی ئێستای گەورە بێت، و دووبارە لەگەڵ ڕۆح و گیانمان یەکدەگرێتەوە. بەشی ئێمە وەک پیرۆزە ڕزگارکراوەکان زۆر بەرزترە لە هی فریشتەکان، و ئارەزوو و خۆشیمان ئەوە دەبێت کە سەیری ڕوخساری خۆشەویستی ڕزگارکەر و گەورەمان عیسای مەسیح بکەین بە دڵێکی ملکەچکراو لە پەرستندا.
پیاوە دەوڵەمەندەکە، دەخوێنینەوە، «هەروەها مرد و نێژرا.» ڕەنگە لە ماوەی ژیانیدا خزمەتکاری زۆری هەبووبێت، بەڵام هیچ فریشتەیەک نەبوو بۆ خزمەتکردنی دوای مردنی. ئەو «لە ئازاردا بوو لە هاوێس، ئارەزووی دڵۆپێک ئاوی دەکرد.» بیری لە پێنج براکەی کردەوە و ویستی ئاگادار بکرێنەوە بۆ ئەوەی نەچنە ئەم شوێنی ئازارە. هاوێس، شوێنی ئازار بۆ ڕۆح و گیانی مردووە ڕزگارنەکراوەکان، شوێنێک نییە کە کەسێک بتوانێت لەگەڵ هاوڕێ و خۆشەویستەکانی چێژی لێ ببینێت. گەورەمان شوێنی مردووە ڕزگارنەکراوەکانی وەک شوێنێکی تاریکی دەرەوە وەسف کردووە کە تێیدا گریان و شین و گژەگژی ددان هەیە – هیچ هاوڕێیەتییەک لەو جۆرە ئازارە ترسناکەدا نییە!
کەسەکە کە لە هاوێسدا ئازار دەچێژێت، پێشتر لە ئازارێکی نائاساییدا دەبێت لەناو گڕەکەدا. ئەو دەتوانێت بیر لەوە بکاتەوە کە لە ژیانیدا لەسەر زەوی چی هەبووە و بێگومان بیر لە هەموو دەرفەتێک دەکاتەوە کە بۆ ڕزگاربوون هەبوویەتی، کە پشتگوێی خستووە یان ڕەتی کردووەتەوە. هەروەها، ئەو ئاگادار دەکرێتەوە لەو کەلێنە گەورەیە کە بۆ هەمیشە لەو شوێنەدا دەیپارێزێت – ونبوو و بۆ هەمیشە لە خودا جیاکراوەتەوە. هیچ دەرفەتێکی نابێت بۆ گۆڕینی دۆخی خۆی یان گەڕانەوە و ئاگادارکردنەوەی ئەوانی تر لە نەهاتن بۆ ئەو شوێنە ترسناکەی کە تێیدایە. و دۆزەخ، ئەو دەریاچەیەی کە بە ئاگر و گۆگرد دەسووتێت، ئازارێکی تەواو دەبێت بۆ جەستە، ڕۆح و گیان بۆ هەمیشە و هەمیشە. هیچ کەسێک لەوێ نابێتە فریشتە یان بە نەرمی سەیری خۆشەویستەکانی ناکات لەسەر زەوی بۆ ئەوەی بزانێت چی دەکەن. ئەو هیچ توانایەکی نییە بۆ یارمەتیدانی هیچ کەسێک لەو کاتەدا.
لێرە لەسەر زەوییە کە خودا بانگهێشتمان دەکات بۆ وەرگرتنی ئەو ڕزگارییەی کە کوڕەکەی، گەورەمان عیسای مەسیح، لەسەر خاچ لە گۆلگۆتا بۆمان ئەنجام داوە. پاشان ڕۆژێک لە نزیکدا بۆ هەمیشە لەگەڵ ئەودا دەبین. لە لایەکی ترەوە، ڕەتکردنەوە یان پشتگوێخستنی وەرگرتنی ئەو ڕزگارییەی کە خودا بە ئازادی پێشکەشمان دەکات، دەبێتە هۆی دەرئەنجامە کوشندەکانی دۆزەخ بۆ هەمیشە. ئێستا هەڵبژێرە، چونکە خودا دەڵێت، «سەیر بکەن، ئێستا کاتی قبوڵکراوە؛ سەیر بکەن، ئێستا ڕۆژی ڕزگارییە»! (٢ کۆرنسۆس ٦:٢).
