«سەیری بکە فریشتەیەک دەستی لێدا و پێی گوت: «هەستە و نان بخۆ.»» (1 پاشایان 19:5)
لێرەدا پێغەمبەرێک لە زنجیرەکانی خەمۆکیدایە. چرای هیوای کوژاوەتەوە. ڕۆحی شڵەژاوە، و باوەڕی لەرزۆکە و وەک سەرینێکی وەرگەڕاو لەسەر زەوی کەوتووە. ژیان خزمەتگوزاری بەهێزی و تامە سەرنجڕاکێشەکەی لەدەستداوە. هیچ شتێک نەماوە کە شایەنی بێت. قەبارەی کورت و پڕ لە چالاکی و سەرقاڵی ڕۆژەکانی بە بێهودەیی و کارەسات کۆتایی دێت.
«و هات و لەژێر دارێکی گەزۆ دانیشت، و داوای لە خۆی کرد کە بمرێت.»
«و سەیری بکە، فریشتەیەک!» و فریشتەکە چی بۆ ئەم خزمەتکارە بێهێز و خەمبارەی خودا دەکات؟ فریشتەکە چی دەڵێت؟ چ فریاگوزارییەکی سەرەتایی بەم ڕۆحە شکاوە دەدات؟ ئایا پەردەی کاتی دەدڕێت و پێغەمبەرە ماندووەکە بە چەند دیمەنێکی زیندووی سوپاکانی خودا گەنج دەکاتەوە؟
ئایا ڕاگەیاندنێکی سەرسوڕهێنەر لەبارەی ڕاستی ئامادەیی و هێزی ڕاستەوخۆی دروستکەر دەکات؟ خزمەتی فریشتەکە زۆر سادەترە.
«دەستی لێدا و گوتی: «هەستە و نان بخۆ.»»
ئایا ئەوە هەموویەتی؟ بەڵێ، ئەوە هەموویەتی. ئەوە سەرەتا و کۆتایی ئەرکی فریشتەکەیە.
ئێستا، ئەوە زۆر گرنگە. فریشتەیەک دێتە لای پیاوێکی خوداپەرست کە لە ڕووی ڕۆحییەوە خەمبارە، و پێی دەڵێت کە دەستبەجێ گرنگی بە پێداویستییەکانی جەستەی بدات! سەرەتای چاکبوونەوە لە ژەمێکی ئاساییدا دەدۆزرێتەوە. هەندێک لە بێهێزی ڕۆحییەکەی بەهۆی بێهێزی جەستەییەوەیە، و ئەگەر یەکێکیان لابەرێت، یارمەتی بڵاوەپێکردنی ئەوی دیکە دەدات. ڕێگەی داوە کە «ماندوو» بێت، و ماندوێتی جەستەییەکەی بەشێکی ماندوێتی ڕۆحییەکەی لێ کەوتووەتەوە.
ئەوە مەترسییەکە کە پێویستە ئاگاداری بین. نەخۆشییە ڕۆحییەکانمان بەهۆی پشتگوێخستنی جەستەییمانەوە بەهێز دەبن. هەندێک جۆری ترس هەیە کە ڕاستەوخۆ دەگەڕێنەوە بۆ ئەوەی جەستەمان «ناڕێک» بێت. لاوازی گومان دروست دەکات. کەمخوێنی ئیرادەی سست دروست دەکات. خوێنی خراپ تووڕەیی و هەموو ئەو کۆمەڵە بەدبەختە دروست دەکات کە بەدوایدا دێن. دەمارە خراپ خۆراکپێدراوەکان دەمارگیری و دە هەزار ترسەکە پەرەپێدەدەن کە جیهانێکی ناتەبا و پشێوی نیشان دەدەن.
زۆر پیاو خەوی ناخۆشیان هەیە کە سوودبەخشی گشتییان کۆتایی هاتووە، و هۆکاری خەوی ناخۆش جەستەیەکە کە داوای کەمێک گرنگیپێدانی زیاتر دەکات. تەنانەت بەڕێز سپێرجن زیاتر لە جارێک دەستلەکارکێشانەوەی خۆی نووسی، لەژێر ئەو بڕوایە خەمناکەدا کە خزمەتەکەی کۆتایی هاتووە؛ بەڵام تەنها جەستەیەکی یاخی بوو کە هەموو شتێکی شین دەکرد. خەوێکی یەک شەو، و بەیانی دەستلەکارکێشانەوەی مەبەستداری سووتێنرا! بەڵێ، کەمێک گرنگیپێدانی زیاتر بۆ جەستە و زۆر پێداویستی قورس هەرگیز دروست نابن.
و لەم کاتە خەمناکەی کە تێیدا دەژین، با خەمەکانمان نەکەینە ستەمکار بە پێدانی هاوپەیمانەکانی جەستەی ماندوو.»
