خاوەندارێتی ژیانی ھەمیشەیی لە عیسای مەسیحی ھەستاوە و شکۆدارکراو، و نیشتەجێبوونی ڕۆحی پیرۆز، ئەو بەرەکەتانەن کە تایبەتمەندی مەسیحییەتن، و لە ئەنجامدا زۆر گرنگە بۆ منداڵی خودا کە ئەم ڕاستیانە تێبگات. ھەردووکیان بە شێوەیەکی نزیک بەیەکەوە بەستراونەتەوە، وەک دەبینین.
دۆخی سروشتی ئێمە و دابینکردنی خودا
سەبارەت بەوەی کە ئێمە بە سروشت چین، ھیچ گومانێک نییە:
"ئەوانەی لە جەستەدان ناتوانن خودا ڕازی بکەن." ھەروەھا باشترکردن یان چاکسازی قبوڵکردن لەلایەن خوداوە بەدەست ناھێنێت، چونکە "ئەوەی لە جەستە لەدایک بووە، جەستەیە." تەنانەت زانینی لێخۆشبوونی گوناھەکانیش ڕەگی خراپە لە ئێمەدا ناگرێت. وادابنێین میوەی درەختێک ناخۆشە، لابردنی میوەکە لەوانەیە بۆ ماوەیەکی کاتی ناخۆشییەکە لابەرێت بەڵام ڕێگە لە دەرکەوتنی بەروبوومێکی نوێ ناگرێت. بە ھەمان شێوە: زۆرێک لە ڕۆحەکان کە بە ڕاستی متمانەیان بە خوێنی مەسیح ھەیە، بەڵام تەنھا لێخۆشبوونی گوناھەکان دەزانن، ناتوانن چێژ لە ئاشتییەکی جێگیر وەرگرن. گوناھە نوێیەکان و شکستەکانی ڕۆژانە ڕۆحەکە بێزار دەکەن، و بەردەوام گەڕانەوەیەک ھەیە بۆ خوێن بۆ ئەوەی ویژدان ئارام بێت. کەواتە ئەوەی پێویستە، تەنھا لێخۆشبوون نییە بۆ گوناھەکانمان، بەڵکو حوکمدانە بۆ دۆخەکەمان، و سروشتێکی نوێ پێدراوە - ژیانێکی نوێ کە توانای چێژوەرگرتن لە خودا و بەرھەمھێنانی میوەی دڵخۆشکەری خودای ھەیە.
ھەموو ئەمانەمان لە مەسیحدا ھەیە. ئەو نەک تەنھا ھەڵیگرتووە
"گوناھەکانمان لە جەستەی خۆیدا لەسەر دارەکە،" بەڵکو لە مردنیدا خودا گوناھی لە جەستەدا مەحکوم کردووە، بۆیە باوەڕ دەتوانێت بڵێت، "من لەگەڵ مەسیحدا لە خاچ دراوم؛" ھەروەھا زیاد دەکات، "بەڵام من دەژیم: بەڵام من نا، بەڵکو مەسیح لە مندا دەژی" (غەلاتییەکان ٢:٢٠). ئەمە، و ھیچی کەمتر نییە، شوێنی ئێمەیە بەھۆی کاری مەسیحەوە.
"ھەر بەو شێوەیەش دەبێت کوڕی مرۆڤ بەرز بکرێتەوە، بۆ ئەوەی ھەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت بەڵکو ھەیبێت" (نەک تەنھا لێخۆشبوونی گوناھەکان یان تەنانەت لەدایکبوونێکی نوێ، بەڵکو) "ژیانی ھەمیشەیی."
ژیانی ھەمیشەیی چییە؟
ژیانی ھەمیشەیی ھەبوون چییە؟ ئەوەیە مەسیحت ھەبێت.
"ئەوەی کوڕی ھەیە، ژیانی ھەیە." "ئەمە ئەو تۆمارەیە، کە خودا ژیانی ھەمیشەیی پێداوین، و ئەم ژیانە لە کوڕەکەیدایە." سەرنج بدە، ئەوە دیاری خودایە، و لە کوڕەکەیدایە. ئەوە لە دەستی ئێمەدا نییە، بەڵکو لە مەسیحدا بۆمان پارێزراوە. (١ یۆحەننا ٥:١١-١٢). بۆیە دەخوێنینەوە،
"کاتێک مەسیح، کە ژیانی ئێمەیە، دەردەکەوێت" (کۆلۆسییەکان ٣:٤). باوەڕ تۆماری خودا دەھێنێت، مەسیح وەردەگرێت، و لە مردنەوە بۆ ژیان تێدەپەڕێت؛ وەک خوداوەند دەفەرموێت،
"ئەوەی گوێ لە قسەی من دەگرێت و باوەڕ بەوە دەکات کە منی ناردووە، ژیانی ھەمیشەیی ھەیە و ناچێتە ناو مەحکومکردن" (حوکمدان، دەبێت وابێت) "بەڵکو لە مردنەوە بۆ ژیان تێپەڕیوە" (یۆحەننا ٥:٢٤). چەند سادەیە! با ھی تۆ بێت، خوێنەری خۆشەویست، ئەگەر دڵنیا نیت لە بەشەکەت لە مەسیحدا، ئەوەی خودا دەیدات لە سادەیی باوەڕدا وەربگریت. ئەو قسەی خۆی داوە بۆ مەبەستی لابردنی ھەموو سەختییەک. "ئەم شتانەم بۆ ئێوە نووسیوە کە باوەڕ بە ناوی کوڕی خودا دەکەن، بۆ ئەوەی بزانن کە ژیانی ھەمیشەییتان ھەیە." (١ یۆحەننا ٥:١٣)
