«بۆیە ئەگەر کەسێک لە مەسیحدا بێت، دروستکراوێکی نوێیە؛ شتە کۆنەکان تێپەڕیون؛ سەیری بکە هەموو شتەکان نوێ بوونەتەوە» (2 کۆرنسۆس 5:17) تۆ بە داواکردنی عیسا بۆ ناو دڵت نابیتە مەسیحی. تۆ کاتێک دەبیتە مەسیحی کە لەدایک دەبیتەوە. عیسا فەرمووی، «مەگەر کەسێک لەدایک نەبێتەوە، ناتوانێت شانشینی خودا ببینێت» (یۆحەننا 3:3). نوێژکردن یان پابەندبوونێکی گشتی یان واژۆکردنی کارتی بڕیارێک ڕزگارت ناکات. تەنها لەدایکبوونەوە ئەوە دەکات.
پۆڵسی نێردراو گوتی کە کاتێک تۆ «لە مەسیحدا»یت، شتە کۆنەکان تێدەپەڕن. لە ساتەوەختی ڕزگاربوونتد، هەموو گوناهێک کە تا ئێستا ئەنجامت داوە لێخۆشبوونی بۆ هەیە. چاکبوونەوە بۆ هەموو ئازارێک کە تا ئێستا چەشتووتە بەردەستە. خۆشەویستی و قبوڵکردن هی تۆن سەرەڕای هەموو شکستێک کە تا ئێستا ئەزموونت کردووە. ڕابردووت، هەرچەندە سەخت یان ئازاربەخش بێت، بە تەواوی و بە وردی دابین کراوە.
هەندێک هەوڵ دەدەن واقیعی سەرسوڕهێنەری لەدایکبوونەوەی ڕۆحیت کەم بکەنەوە. دەیانبیستیت کە دەڵێن، «ڕەنگە تۆ لەدایکبووبیتەوە، بەڵام بەردەوام دەبیت لە خەبات لەگەڵ گوناهەکەت، و بە هیوای ئەوەی لە کۆتاییدا سەرکەوتن بەدەست بهێنیت لە بوارەکانی لاوازییەکەتدا.»
کێشەکە ئەوەیە کە ئێمە بە ویستی خۆمان بەدوای گۆڕانکارییەکاندا دەگەڕێین نەک بە گۆڕینی ژیانمان بە باوەڕەوە بۆ ئەو کەسەی ژیانێکی نوێی پێداوین. شایەتی قووڵی کتێبی پیرۆز ئەوەیە کە خوێنی عیسای مەسیح و مردنی کوڕی خودا بەسە بۆ ئەوەی بە تەواوی لە گوناهەکەت ئازادت بکات، شەیتان هەوڵ دەدات قەناعەتت پێبکات کە وا نییە. بە کێ باوەڕ دەکەیت؟
