گوێم لە ڕزگارکەرە دەڵێت، «هێزت بەڕاستی کەمە. ئەی منداڵی لاوازی، چاودێری بکە و نوێژ بکە، لە مندا هەموو شتێک بدۆزەرەوە.»
عیسا هەمووی دا، هەمووی قەرزاری ئەوم؛ تاوان پەڵەیەکی سووری بەجێهێشتبوو، ئەو وەک بەفر سپی کردەوە.
خودایە، ئێستا بەڕاستی دەدۆزمەوە هێزی تۆ و تەنها هی تۆ، دەتوانێت پەڵەکانی گولی بگۆڕێت، و دڵی بەردین بتوێنێتەوە.
چونکە هیچ شتێکی باشم نییە کە بەهۆیەوە داوای نیعمەتی تۆ بکەم— جلەکانم سپی دەکەمەوە لە خوێنی بەرخی گۆلگۆتادا.
و کاتێک، لەبەردەم تەختدا، بە تەواوی لە ئەودا دەوەستم، «عیسا مرد بۆ ڕزگارکردنی گیانم،» لێوەکانم هێشتا دووبارەی دەکەنەوە. — ئێلڤینا م. هال (١٨١٨–١٨٨٩)
تێبینی کۆتایی
- «پەڵەکانی گولی» ئاماژەیە بۆ کاریگەرییەکانی گوناه لەسەر گوناهبارێک.
