ناڕوونی سەبارەت بە داهاتوو، و ناڕەزایی لە بارودۆخی ئێستا، تایبەتمەندییە سەرەکییەکانی جیهانن وەک چۆن دەیناسین؛ و ئەمە گەشبینی نییە بەڵکو ڕاستییە کە دەڵێت، هیچ پیاوێک یان گرووپێک لە پیاوان، هیچ پارتێک، نەتەوەکان یان کۆمەڵەی نەتەوەکان هیچ چارەسەرێکی کردارییان بۆ شتەکان نییە وەک چۆن هەن. ئێمە هیچ نیازێکمان نییە کات یان شوێنی خۆمان بە فیڕۆ بدەین لە سەلماندنی ئەمە؛ پێویستمان بەوە نییە، چونکە لە هەموو سەربانێکەوە ڕادەگەیەنرێت. بەڵام نیازمان وایە کە لەسەر هاوڕێ مەسیحییەکانمان جەخت بکەینەوە کە پێویست ناکات ناڕوون یان ناڕازی بن، چونکە دڵنیایی تەواو و ڕەزامەندی لە زانینی خودا—لەوەی کە ئەو کێیە و چی دەبەخشێت—دایە.
ئەو فەرموویەتی، «من ئەلفا و ئۆمێگام… من بە تینووەکان لە کانی ئاوی ژیان بەخۆڕایی دەبەخشم» (بینین ٢٢:٦). «من ئەلفا و ئۆمێگام»—ئەی و زی. ئەو یەکەم کەس بوو قسەی کرد و ئەو دوا وشەی دەبێت سەبارەت بە هەموو شتێک. دەتوانین بە دڵنیاییەکی تەواوەوە پشت بە وشەکەی ببەستین. ئەو لە کوڕە خۆشەویستەکەی، ڕزگارکەرەکەمان، قسەی لەگەڵدا کردووین؛ و دەنگەکەی ئێمەی لە ئامادەبوونی خۆیەوە بە ترسەوە دەرنەکردووە، بەڵکو ئێمەی بۆ لای خۆی ڕاکێشاوە. چۆن دەتوانین باوەڕمان پێی نەبێت کە گەورەمان عیسای مەسیحی ناردە ئەم جیهانە بۆ ئەوەی وشەکانی ڕزگاری، ئاشتەوایی، و ژیانی هەتاهەتایی بۆمان بڵێت. ئەوان هیوایەکی گەورە و دڵنیایان پێداوین، و ئێمە دەزانین، دوای بیستن و باوەڕهێنان بەوان، کە خێوەتی خودا، کە یۆحەننا لە بینینێکدا لەم بەشەدا بینی، شوێنی نیشتەجێبوونی هەتاهەتایی ئێمەیە. نیشتەجێبوون لەگەڵ خودا، کە ئێستا نامۆ نییە یان خودایەکی نەناسراو نییە، بەڵکو بە باشی لە خۆشەویستی عیسادا دەیناسین، چارەنووسی ئێمەیە. ئێمە ناڕوون نین.
خودا لە وشەکەی پاشگەز نابێتەوە، چونکە «من هەم» ناگۆڕێت، و ئەو «بە پەرۆشی زیاترەوە ویستی نیشانی میراتگرانی بەڵێن بدات کە نەگۆڕی ڕاوێژەکەی، بە سوێند پشتڕاستی کردەوە؛ بۆ ئەوەی بە دوو شتی نەگۆڕ، کە تێیدا مەحاڵ بوو خودا درۆ بکات، ئێمە دڵنەواییەکی بەهێزمان هەبێت، ئەوانەی کە بۆ پەنابردن هەڵاتووین بۆ گرتنی ئەو هیوایەی کە لەبەردەممان دانراوە» (عیبرانییەکان ٦:١٧-١٨).
متمانەکردن بە بارودۆخی ئێستا
کەچی وا دیارە متمانەکردن بە هەتاهەتایی ئاسانترە وەک لە کات، و زۆر کەس کە هیچ ترسێکیان نییە سەبارەت بەوەی کە لە دوای مردن دێت، زۆر نیگەرانن سەبارەت بە بارودۆخی ئێستا و ئەوەی کە سبەی چی دەهێنێت. بەڵام ئەمە نابێت وا بێت. وشەی ئەلفا و ئۆمێگا بە دڵنیاییەوە بەسە بۆمان. «ئەوەی کوڕی خۆی نەپاراست، بەڵکو بۆ هەموومان ڕادەستی کرد، چۆن لەگەڵ ئەودا هەموو شتێکمان بە خۆڕایی ناداتێ.» ئەگەر خۆشەویستی ئەو بە ڕۆحی پیرۆز کە پێمان بەخشراوە، لە دڵماندا بڵاوبووبێتەوە، ناتوانین گومانی لێ بکەین. ئەو ڕەنگە، و زۆرجاریش وا دەکات، بارودۆخەکانمان بە شێوەی سزادان بەکاربهێنێت، بۆ ئەوەی بەشدار بین لە پیرۆزییەکەی و لە جیهان دوور بخرێینەوە، بەڵام ئەو جێمان ناهێڵێت و وازمان لێ ناهێنێت کاتێک بە تاقیکردنەوەدا تێدەپەڕین. بەم شێوەیە ئەو فەرموویەتی، و ئەو بە دڵنیاییەوە دڵسۆز دەبێت بۆ وشە گوتراوەکەی. ئەگەر وانەبوایە، خۆی ڕەت دەکردەوە. ئەو ئەلفا و ئۆمێگا نەدەبوو.
بۆ کێ دەتوانین بڕۆین؟
«باشترە پشت بە یەزدان ببەستیت وەک لەوەی متمانە بە میرەکان بکەیت.» گرنگ نییە چەندە نیازپاک و ڕاستگۆ بن، ئەوان ناتوانن گرێی گەردوونی بکەنەوە. و ئەمە لەبەر ئەوەیە کە خودا سەرەتای پیلانەکانیان نییە، و شکۆمەندییەکەی کۆتایی ڕێوشوێنەکانیان نییە. جیهان ئامادە نییە بۆ جێبەجێکردنی نوێژەکە، «پاشایەتی تۆ بێت، ویستی تۆ لەسەر زەوی بکرێت وەک چۆن لە ئاسمان دەکرێت،» و لەبەر ئەمەیە کە مەسیحییەک کە بە دڵسۆزی ئەو نوێژە دەکات، دەبێت لە جیهان و سیاسەتەکانی دوور بکەوێتەوە. ئەگەر وانەکات، تێوەدەگلێت لە ئاژاوە و ناڕوونی جیهان؛ بەڵام ئەگەر پشت بە یەزدان ببەستێت، لە ئاشتیدا دەپارێزرێت. «تۆ ئەوەی مێشکی لەسەر تۆیە، لە ئاشتییەکی تەواودا دەپارێزیت، چونکە پشت بە تۆ دەبەستێت.»
سەروەری خودا و ڕۆڵی ئێمە
ئەمە متمانەیەکی گەورە و ئارامییەکی ڕۆحی دەبەخشێت کە بزانین خودا لەسەر هەموو شتێکە، و ئەو دەتوانێت، و دەیکات، شەپۆلەکانی خراپە کۆنترۆڵ بکات، و دەڵێت، «تا ئێرە دێیت، بەڵام زیاتر نا.» و لەم متمانەیەدا مەسیحی دەبێتە نێوەنگیرێک لە بری هەموو مرۆڤەکان، و گەورەترین خزمەت بە ڕۆژگار و نەوەکەی دەکات. ئەمە ویستی خودایە بۆ منداڵەکانی، کە «پاڕانەوە، نوێژ، نێوەنگیریکردن، و سوپاسگوزاری، بۆ هەموو مرۆڤەکان بکرێت؛ بۆ پاشاکان، و بۆ هەموو ئەوانەی لە دەسەڵاتدان: بۆ ئەوەی بتوانین ژیانێکی ئارام و ئاشتییانە بە هەموو خوداپەرستی و ڕاستگۆییەوە بژین» (١ تیمۆساوس ٢:١-٢). تا کەنیسە لەسەر زەوییە، خودا دەستی لەسەر کاروبارەکان دەهێڵێتەوە و هەموو شتێک پێکەوە کار دەکات بۆ چاکەی ئەوانەی خۆشیان دەوێت. دەبێت هەمیشە وا بێت، چونکە ئەو کەسەیە کە فەرموویەتی، «من ئەلفا و ئۆمێگام.»
ئەوە «ئەلفا و ئۆمێگایە،» کە وشەکەی بێ هەڵە و کۆتاییە، کە ڕایدەگەیەنێت، «من بە تینووەکان لە کانی ئاوی ژیان بەخۆڕایی دەبەخشم.» ئەو خودای بەخشندەیە، ئەو چێژ لە بەخشین وەردەگرێت؛ ئەمە سروشتی خۆیەتی. ئەو دیارییەکانی ناگرێتەوە تەنانەت ئەگەر مرۆڤەکان ناسپاس و ناپیرۆز بن. ئێمە ستایشی چاکەی ئەو دەکەین کاتێک بیر لە میهرەبانییەکەی دەکەینەوە بۆ مرۆڤەکان، بەڵام کام زمانی مرۆڤ یان فریشتە دەتوانێت ئەو خۆشەویستییە بگێڕێتەوە کە وای لێکرد کوڕەکەی ببەخشێت؟ ئەمە «دیارییە بێ وەسفەکەی» بوو. سوپاس بۆ ئەو بۆ ئەمە، بۆ هەتاهەتایە.
دیارییە بێ کۆتاییەکە
بەڵام گەورەترین دیارییەکان بەخشینەکەی تەواو نەکرد. ئەو هێشتا دەبەخشێت و دەبێت بۆ هەتاهەتایە وا بکات. ئەو لە خۆی دەبەخشێت، نەک بۆ ئێستا، بەڵکو بۆ تینووەکان، چونکە ئەو خۆی بە دڵنیاییەوە کانی ئاوی ژیانە. و ئەوەی لەم ئاوە بخواتەوە هەرگیز تینوو نابێت. «خۆشەویستی خودا بە ڕۆحی پیرۆز کە پێمان بەخشراوە، لە دڵماندا بڵاوبووەتەوە.» و ئێمە لێرە باوک، کوڕ، و ڕۆحی پیرۆز لە یەکتر جیا ناکەینەوە لەم ڕژانی بێ کۆتایی پڕی خۆشەویستی خوداییدا. باوک سەرچاوەکەیە، کوڕ بە تەواوی ئاشکرای کردووە، و ئەو کەناڵەیە کە لە ڕێگەیەوە گەیشتووەتە ئێمە، و ڕۆحی پیرۆز دەیکاتە ڕاستییەکی زیندوو بۆمان، کە بەبێ کاری ئەو لە ئێمەدا بۆ هەتاهەتایە مردوو دەبووین بۆی.
لێرەدا ڕەزامەندی هەیە، و ئەو دڵەی کە دەیزانێت ناتوانێت ناڕازی بێت تەنانەت ئەگەر هەژارییەکەی هێندەی کوڕی مرۆڤ قووڵ بوایە کە شوێنێکی نەبوو سەری لێ دابنێت. جیهان چی پێشکەش دەکات بە بەراورد لەگەڵ ئەمە؟ باشترینی ئەو پووچەڵییە و ئەوەی کە دەیدات، بە دەستێکی ناڕازی دەیدات؛ بەڵام لێرەدا پڕی ئاسمانمان بە خۆڕایی پێشکەش دەکرێت و تاکە مەرجیش تینوێتی وەرگرە.
با سوپاسی خودا بکەین کە لە ڕۆژانی ناڕوونی و ناڕەزاییدا دەتوانین دڵخۆش بین بە دڵنیایی تەواو و ڕەزامەندی تەواو.
