ناڕوونی سەبارەت بە داهاتوو، و ناڕەزایی لەگەڵ بارودۆخی ئێستادا تایبەتمەندییە سەرەکییەکانی جیهانن وەک ئەوەی دەیناسین؛ و ئەمە ڕەشبینی نییە بەڵکو ڕاستییە کە دەڵێت، هیچ پیاوێک یان گرووپێک لە پیاوان، هیچ پارتێک، نەتەوەکان یان کۆمەڵەی نەتەوەکان هیچ چارەسەرێکی کردارییان بۆ شتەکان وەک ئەوەی هەن نییە. ئێمە هیچ نیازێکمان نییە کات یان شوێنمان بە فیڕۆ بدەین لە سەلماندنی ئەمە؛ پێویستمان بەوە نییە، چونکە لە هەموو ماڵێکەوە ڕادەگەیەنرێت. بەڵام نیازمان ئەوەیە کە هانی هاوڕێ مەسیحییەکانمان بدەین کە پێویست ناکات ناڕوون یان ناڕازی بن، چونکە دڵنیایی و ڕەزامەندی تەواو لە زانینی خودادایە – لەوەی کە ئەو کێیە و چی دەبەخشێت.
وشەی نەگۆڕی خودا
ئەو فەرموویەتی، «من ئەلفا و ئۆمێگام… بەو کە تینوویەتی لە کانی ئاوی ژیان بە خۆڕایی دەبەخشم» (بینین ٢٢:٦). «من ئەلفا و ئۆمێگام» – A و Z. ئەو یەکەم کەس بوو کە قسەی کرد و ئەو دوایین قسەی دەبێت دەربارەی هەموو شتێک. دەتوانین بە دڵنیاییەکی تەواوەوە پشت بە وشەکەی ببەستین. ئەو لە ڕێگەی کوڕە خۆشەویستەکەیەوە، ڕزگارکەرەکەمان، قسەی لەگەڵدا کردووین؛ و دەنگەکەی ئێمەی لە ئامادەبوونی خۆیەوە بە ترسەوە دوور نەخستووەتەوە، بەڵکو ڕای کێشاوین بۆ لای خۆی.
چۆن دەتوانین باوەڕ بەو نەکەین کە مەسیحی خاوەن شکۆی ناردە ئەم جیهانە بۆ ئەوەی وشەکانی ڕزگاری، ئاشتەوایی، و ژیانی هەتاهەتایی پێ بڵێت. ئەوان هیوایەکی گەورە و دڵنیایان پێداوین، و ئێمە دەزانین، دوای بیستن و باوەڕپێکردنیان، کە خێمەی خودا، کە یۆحەننا لە بینینێکدا لەم بەشەدا بینی، شوێنی نیشتەجێبوونی هەتاهەتایی ئێمەیە. نیشتەجێبوون لەگەڵ خودا، کە ئێستا نامۆ نییە یان خودایەکی نەناسراو نییە، بەڵکو لە خۆشەویستی عیسادا بە باشی دەیناسین، چارەنووسی ئێمەیە. ئێمە ناڕوون نین. خودا لە وشەکەی پاشگەز نابێتەوە، چونکە «من هەم» ناگۆڕێت، و ئەو «زیاتر بە پەرۆش بوو بۆ ئەوەی نیشانی میراتگرانی بەڵێن بدات نەگۆڕی ڕاوێژەکەی، بە سوێند پشتڕاستی کردەوە؛ بۆ ئەوەی بە دوو شتی نەگۆڕ، کە مەحاڵ بوو خودا درۆ بکات، ئێمە دڵنەواییەکی بەهێزمان هەبێت، ئەوانەی کە بۆ پەنابردن هەڵاتووین بۆ گرتنی ئەو هیوایەی کە لەبەردەممان دانراوە» (عیبرانییەکان ٦:١٧-١٨).
متمانە بە خودا لە هەموو بارودۆخێکدا
کەچی وا دیارە متمانەکردن بە هەتاهەتایی ئاسانترە وەک لە کات، و زۆرێک لەوانەی کە هیچ ترسێکیان نییە سەبارەت بەوەی کە لە دوای مردن دێت، زۆر نیگەرانن سەبارەت بە بارودۆخی ئێستا و ئەوەی کە سبەی ڕەنگە بیهێنێت. بەڵام ئەمە نابێت وا بێت. وشەی ئەلفا و ئۆمێگا بە دڵنیاییەوە بەسە بۆ ئێمە.
«ئەوەی کوڕی خۆی نەپاراست، بەڵکو بۆ هەموومان ڕادەستی کرد، چۆن لەگەڵ ئەودا هەموو شتێکمان بە خۆڕایی نادات.» ئەگەر خۆشەویستییەکەی لە دڵماندا بڵاوکرابێتەوە لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە کە پێمان بەخشراوە، ناتوانین گومانی لێ بکەین.
ئەو ڕەنگە، و زۆرجار، بارودۆخەکانمان بەکار بهێنێت وەک سزادان، بۆ ئەوەی بتوانین بەشدار بین لە پیرۆزییەکەی و لە جیهان دوور بخرێینەوە، بەڵام ئەو وازمان لێناهێنێت و جێمان ناهێڵێت کاتێک بە تاقیکردنەوەکەدا تێدەپەڕین. بەم شێوەیە ئەو فەرموویەتی، و ئەو بە دڵنیاییەوە دڵسۆز دەبێت بۆ وشە گوتراوەکەی. ئەگەر وا نەبێت، خۆی ڕەت دەکاتەوە. ئەو ئەلفا و ئۆمێگا نابێت.
ڕۆڵی مەسیحی لە جیهانێکی پڕ کێشەدا
بۆ کێ بڕۆین جگە لەو؟ «باشترە متمانە بە یەزدان بکەیت وەک لەوەی متمانە بە میرەکان بکەیت.» بەبێ گوێدانە ئەوەی چەندە نیازپاک و ڕاستگۆ بن، ئەوان ناتوانن گرێی گەردوونی بکەنەوە. و ئەمەش لەبەر ئەوەیە کە خودا سەرەتای پیلانەکانیان نییە، نە شکۆمەندییەکەی کۆتایی ڕێوشوێنەکانیانە.
جیهان ئامادە نییە بۆ بەدیهێنانی نوێژەکە، «پاشایەتی تۆ بێت، ویستی تۆ لەسەر زەوی بێت وەک لە ئاسماندایە،» و لەبەر ئەمەیە کە مەسیحییەک کە بە دڵسۆزی ئەو نوێژە دەکات دەبێت لە جیهان و سیاسەتەکانی دوور بکەوێتەوە. ئەگەر وا نەکات، تێوەدەگلێت لە ئاژاوە و ناڕوونی جیهاندا؛ بەڵام ئەگەر متمانە بە یەزدان بکات، لە ئاشتیدا دەپارێزرێت. «تۆ ئەو کەسە لە ئاشتییەکی تەواودا دەپارێزیت کە مێشکی لەسەر تۆیە، چونکە متمانەی بە تۆیە.» ئەمە متمانەیەکی گەورە و ئارامییەکی ڕۆحی دەبەخشێت بۆ ئەوەی بزانیت خودا لەسەر هەموو شتێکە، و ئەو دەتوانێت، و دەیکات، شەپۆلەکانی خراپە کۆنترۆڵ بکات، بە گوتن، «تا ئێرە دێیت، بەڵام زیاتر نا.» و لەم متمانەیەدا مەسیحی دەبێتە نێوەنگیرێک لەبری هەموو مرۆڤەکان، و گەورەترین خزمەت بە ڕۆژگار و نەوەکەی دەکات.
ئەمە ویستی خودایە بۆ منداڵەکانی، کە «پاڕانەوە، نوێژ، نێوەنگیریکردن، و سوپاسگوزاری، بۆ هەموو مرۆڤەکان بکرێت؛ بۆ پاشاکان، و بۆ هەموو ئەوانەی لە دەسەڵاتدان: بۆ ئەوەی بتوانین ژیانێکی ئارام و ئاشتییانە بە هەموو خوداپەرستی و ڕاستگۆییەوە بەسەر ببەین» (١ تیمۆساوس ٢:١-٢). تا کاتێک کەنیسە لەسەر زەوییە، خودا دەستی لەسەر کاروبارەکان دەهێڵێتەوە و هەموو شتێک پێکەوە کار دەکات بۆ چاکەی ئەوانەی کە خۆشیان دەوێت. دەبێت هەمیشە وا بێت، چونکە ئەو ئەو کەسەیە کە فەرموویەتی، «من ئەلفا و ئۆمێگام.»
خودای بەخشندە و ڕەزامەندی ڕاستەقینە
ئەوە «ئەلفا و ئۆمێگایە،» کە وشەکەی بێ هەڵە و کۆتاییە، کە ڕادەگەیەنێت، «بەو کە تینوویەتی لە کانی ئاوی ژیان بە خۆڕایی دەبەخشم.» ئەو خودای بەخشندەیە، ئەو چێژ لە بەخشین وەردەگرێت؛ ئەمە سروشتی خۆیەتی. ئەو دیارییەکانی ناگرێتەوە تەنانەت ئەگەر مرۆڤەکان ناسپاس و ناپیرۆز بن. ئێمە ستایشی چاکەی دەکەین کاتێک بیر لە میهرەبانییەکەی بۆ مرۆڤەکان دەکەینەوە، بەڵام چ زمانێکی مرۆڤ یان فریشتەکان دەتوانن باسی ئەو خۆشەویستییە بکەن کە وای لێکرد کوڕەکەی ببەخشێت؟ ئەمە «دیارییە بێ وەسفەکەی» بوو. سوپاس بۆ ئەو بۆ هەتاهەتایە.
بەڵام گەورەترین دیارییەکان بەخشینەکەی تەواو نەکرد. ئەو هێشتا دەبەخشێت و دەبێت بۆ هەتاهەتایە وا بکات. ئەو لە خۆی دەبەخشێت، نەک بۆ ئێستا، بەڵکو بۆ تینووەکان؛ چونکە ئەو خۆی بە دڵنیاییەوە کانی ئاوی ژیانە. و ئەوەی لەم ئاوە بخواتەوە هەرگیز تینوو نابێت.
«خۆشەویستی خودا لە دڵماندا بڵاوکراوەتەوە لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە کە پێمان بەخشراوە.» و ئێمە لێرەدا باوک، کوڕ، و ڕۆحی پیرۆز لە یەکتر جیا ناکەینەوە لەم بەخشینە بێ کۆتاییەی پڕیی خۆشەویستی خوداییدا. باوک سەرچاوەکەیە، کوڕ بە تەواوی ئاشکرای کردووە، و ئەو کەناڵەیە کە لە ڕێگەیەوە گەیشتووەتە ئێمە، و ڕۆحی پیرۆز دەیکاتە ڕاستییەکی زیندوو بۆ ئێمە، کە بەبێ کاری ئەو لە ئێمەدا بۆ هەتاهەتایە مردوو دەبووین بۆی.
لێرەدایە ڕەزامەندی، و ئەو دڵەی کە دەیزانێت ناتوانێت ناڕازی بێت تەنانەت ئەگەر هەژارییەکەی هێندەی کوڕی مرۆڤ قووڵ بێت کە شوێنێکی نەبوو سەری لێ دابنێت. جیهان چی پێشکەش دەکات بە بەراورد لەگەڵ ئەمە؟ باشترینی بێهوودەییە، و ئەوەی کە دەیدات، بە دەستێکی ناڕازی دەیدات؛ بەڵام لێرەدا پڕیی ئاسمانمان هەیە کە بە خۆڕایی پێشکەش کراوە و تاکە مەرجیش تینوویەتییە لەلایەن وەرگرەوە. با سوپاسی خودا بکەین کە لە ڕۆژانی ناڕوونی و ناڕەزاییدا دەتوانین دڵخۆش بین بە دڵنیایی تەواو و ڕەزامەندی تەواو.
