ئێستا دڵنیام! تۆ چۆنیت؟
ترسم
ترسام. لەسەر جێگاکەم لە کەمپەکەدا ڕاکشابووم، بیرم لە چوونە بەھەشت دەکردەوە. دەمتوانی گوێم لە شەمەندەفەرێک بێت کە بەسەر ھێڵە نزیکەکاندا دەھات. نزیکتر و بەدەنگتر دەبوو. ترسام و دەمویست بگریم.
تازە لە کۆبوونەوەیەکی مزگێنی گەڕابووینەوە کە پیاوێک پێی گوتبووین چۆن دەتوانین خۆمان بۆ بەھەشت ئامادە بکەین. ھەموو شتێک کە گوتی تێناگەیشتم. دڵنیا نەبووم کە دەچمە ئەوێ.
بیرم لە دایک و باوکم دەکردەوە، کە لە ماڵەوە دوور بوون. ئەوان دەزانن کە دەچنە بەھەشت. زۆرجار قسەیان لەگەڵم لەسەر ئەوە کردبوو، بەڵام من دڵنیا نەبووم. دەمویست ئێستا لە نزیکیان بم.
ھەندێک پرسیار
پاشان گوێم لە ڕاوێژکارەکەم بوو، تیمبەر، ناوی منی بانگ کرد، «میکی؟»
«بەڵێ، تیمبەر،» بە لەرزینەوە وەڵامم دایەوە.
«باشیت؟»
«بەڵێ،» بە دەنگێکی نادڵنیاوە گوتم.
«دڵنیایت؟» پرسیاری کرد.
«نەخێر،» بەناو فرمێسکەکانمدا گریا.
شتێکی تر کە زانیم ئەوە بوو کە لەسەر لێواری جێگاکەم دانیشتبوو. «چی بووە؟ بۆچی دەگریت؟»
دوودڵ بووم. «لە شەمەندەفەرەکە دەترسم.»
زۆری نەخایاند شەمەندەفەرەکە تێپەڕی و پاشان ھەموو شتێک لە کابینەکەدا بێدەنگ بووەوە.
تیمبەر بۆ ماوەیەکی زۆر بە بێدەنگی لەگەڵم دانیشت، تا لە کۆتاییدا چرپاندیم. «چۆن دەتوانم دڵنیا بم کە دەچمە بەھەشت؟ ئەمشەو گوێمان لەبارەی گوناھەکان بوو. داوام لە عیسا کردووە گوناھەکانم بشواتەوە، بەڵام دەزانم ھێشتا گوناھ دەکەم.»
پێموانییە بە پرسیارەکەم سەرسام بووبێت. ئەو دەیزانی شتێکی تر بێزاری کردبووم، شتێک زیاتر لە شەمەندەفەرێکی پڕ لە دەنگەدەنگ کە تێپەڕ دەبوو.
وەڵامی خودا
«باشە، میکی،» گوتی، «ئایا تۆ خوداوەند عیسات خۆشدەوێت؟»
«ئۆھ، بەڵێ.» وەڵامم دایەوە، «زۆر خۆشم دەوێت.»
«دەتوانیت پێم بڵێیت یۆحەننا ٣:١٦ چی دەڵێت؟» تیمبەر پرسیاری کرد.
من خوێندمەوە: «چونکە خودا ئەوەندە جیھانی خۆشویست، کوڕە تاقانەکەی بەخشی، تاکو ھەرکەسێک باوەڕی پێی بێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی ھەتاھەتایی ھەبێت» (NKJV).
چونکە خودا ئەوەندە جیھانی خۆشویست، کوڕە تاقانەکەی بەخشی، تاکو ھەرکەسێک باوەڕی پێی بێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی ھەتاھەتایی ھەبێت (یۆحەننا ٣:١٦).
«ڕاستە.» ئەو زیادی کرد، «عیساش گوتی، 'من ژیانی ھەتاھەتاییان پێدەدەم، و ھەرگیز لەناو ناچن؛ کەسیش ناتوانێت لە دەستم دەریانبھێنێت' (١٠:٢٨). کاتێک پێی دەڵێیت کە پەشیمانیت لە گوناھەکەت، ئەو ژیانی ھەتاھەتاییت پێدەدات. پاشان دەتوانیت دڵنیا بیت کە دەچیتە بەھەشت.»
من ژیانی ھەتاھەتاییان پێدەدەم، و ھەرگیز لەناو ناچن؛ کەسیش ناتوانێت لە دەستم دەریانبھێنێت (یۆحەننا ١٠:٢٨).
پرسیارێک بۆ تۆ
ئێستا دڵنیام کە دەچمە بەھەشت. تۆش دڵنیایت، یان وەک من دەترسیت؟ ئەو دەیەوێت تۆ پێی بڵێیت کە گوناھباریت، کە خۆشت دەوێت، و کە دەتەوێت بێتە ناو دڵت و گوناھەکانت لێ ببات. ئەو دەیەوێت سوپاسی بکەیت بۆ مردنی لەپێناوت، بۆ وەرگرتنی ئەو سزایەی کە شایەنی بوویت.
ئەمڕۆ ئەمە ناکەیت؟ دەتوانین پێت بڵێین چۆن.
