بۆ باوەڕدار، ترس هەمیشە خودا لەبیرکردنە. ئەگەر خودا سەروەر بێت و فەرمانڕەواییەکەی تەواو، ژیرانە، ڕاستودروست، و باش بێت، بۆچی دەترسیت؟ وشەکانی حەزقیا، پاشای یەهودا، ئەمڕۆش وەک سەدان ساڵ لەمەوبەر ڕاستن کاتێک بۆ یەکەمجار لە ساتێکی ترسناکدا گوتراون. یەهودا لەلایەن پاشای بەهێزی ئاشوور، سەنحاریب، داگیرکرابوو. حەزقیا یەهودای بۆ جەنگ ئامادە و چەکدار کرد، بەڵام ئەمە هەموو ئەوە نەبوو کە کردی. ئەو خەڵکی بە بابەتێکی گرنگترەوە ئاراستە کرد. ئەو دەیزانی کە لەم ساتانەدا گەلی خودا زۆرجار تووشی ترس دەبوون، و ئەو دەیزانی ئەو ترسە لە کوێوە دێت.
زۆرجار لەم ساتانەی ئاڵنگاریدا گەلی خودا تووشی دڵەڕاوکێ دەبوون چونکە ئەوان ناسنامە لەبیرکەرەوە بوون. ئەوان لەبیریان دەچووەوە کە کێن وەک منداڵانی خودا و لەبیریان دەچووەوە خودا کێیە بە هەموو هێز و شکۆمەندییە گەورەکەیدا. بۆیە لەم ساتەدا، حەزقیا دەیزانی کە ناتوانێت تەنها پاشایەکی باش و ژەنەڕاڵێکی لێهاتوو بێت؛ دەبێت قەشەیەکی ژیریش بێت بۆ گەلەکەی.
کاتێک ئەوان خۆیان بۆ هێرشی ئاشوورییەکان ئامادە دەکرد، حەزقیا نەیویست خەڵکی یەهودا وا بیر بکەنەوە کە بەجێهێڵراون بۆ ئازایەتی جەنگییان، ئەزموونی جەنگییان، و لێهاتووییان لەگەڵ چەکدا. ئەو ویستی ئەوان بزانن کە بە شێوەیەکی سەرسوڕهێنەر بە پێکهاتەیەکی تر بەهرەمەند کراون، یەکێک کە نەیاندەتوانی، نابێت لەبیری بکەن. بۆیە گوتی:
«بەهێز و ئازا بن. مەترسن و دڵتەنگ مەبن لەبەردەم پاشای ئاشوور و هەموو ئەو لەشکرەی لەگەڵیدایە. ... لەگەڵ ئەودا قۆڵێکی گۆشتییە، بەڵام لەگەڵ ئێمەدا یەزدانی خودامانە، بۆ یارمەتیدانمان و بۆ شەڕکردن لە جەنگەکانماندا» (٢ پاشاکان ٣٢:٧-٨).
ساتێک دێت کە دەپرسیت، «ئازایەتی لە کوێدا دەدۆزرێتەوە بۆ ڕووبەڕووبوونەوەی ئەوەی ڕووبەڕووی دەبمەوە؟» حەزقیا وەڵامەکەت دەداتەوە: «سەیر بکە و خوداکەت لەبیر بکە.» وەک منداڵی خودا، هەرگیز بە تەنیا بۆ جەنگ بەجێناهێڵرێیت.
