کتێبی پیرۆز نموونەی سەرنجڕاکێشمان پێدەدات لەسەر ئەو کەسانەی کە لە ئازاردا شکۆیان بە خودا بەخشی. تەنھا بیری ئەیوب بکەرەوە. چی کرد دوای ئەوەی موڵک و تەنانەت منداڵەکانیشی لێ وەرگیرانەوە؟
گوتی، «خوداوەند بەخشی، و خوداوەند وەرگرتەوە؛ پیرۆز بێت ناوی خوداوەند.» (ئەیوب ١:٢١).دەتوانین وا دابنێین کە ئەمە بە دڵنیاییەوە بۆی ئاسان نەبووە. ڕەنگە پێویستی بە کەمێک کات ھەبووبێت بۆ ئەوەی ئەم وشانە بڵێت. بەڵام لەبەر ئەوەی کردی، خودای بە ملکەچبوون و نەرمی شکۆدار کرد—و بەمەش نموونەیەکی بۆ ئێمە جێھێشت.
ئەیوب لە تەنگانەیدا سەیری خودای کرد، و ئەوە ئارامی کرد. نەیدەگوت، «کلدانییەکان بردوویانە،» بەڵکو، «خوداوەند بردوویەتی.» ئەو خودای لە پشت بارودۆخەکانەوە دەبینی.
بەڵام ئەیوبیش بێ کەموکوڕی نەبوو. دواتر، کاتێک شەیتان بە زیپکە و برین لێیدا، کاتێک ھاوڕێکانی قسەی ناخۆشیان پێگوت، و کاتێک ئازارەکان بەردەوام بوون، تاڵی لە دڵیدا دروست بوو. ئەمەش وای لێکرد دەست بکات بە گلەیی کردن لە خودا.
بەتایبەتی کاتێک ئازارەکان بۆ ماوەیەکی درێژ بەردەوام دەبن و بارەکە سووکتر نابێت، پێویستی بە نیعمەتێکی زۆرە بۆ ئەوەی تاڵ نەبیت، بەڵکو ھەمیشە «بەڵێ»یەکی ناوخۆیی بۆ ڕێگاکانی خودا لەگەڵماندا ھەبێت.
تەنانەت کاتێک بەدبەختی لەناکاو ڕوودەدات، خوداوەند تێدەگات کە ئەم جۆرە ڕووداوانە بە خەم، سەرلێشێواوی و نائومێدییەوە ھاودەمن. ئەو چاوەڕێمان لێ ناکات کە ھەمیشە لەو دۆخانەدا لە شوێنی خۆیدا ستایشی بکەین و دەستبەجێ بە تەواوی ئارام بین لەسەری.
بەڵام ئەو دەیەوێت یارمەتیمان بدات کە بەھۆی ئەم جۆرە لێدانانەوە تاڵ نەبین و واز نەھێنین! زۆر بەنرخە بۆ خودا کاتێک «بەڵێ» دەڵێین بۆ ئەو شتانەی کە ئەو ڕێگامان پێدەدات تێیاندا بڕۆین و تەنانەت بۆ ئێمەی دابین کردووە.
