«ئاشتی خودا، کە لە هەموو تێگەیشتنێک تێدەپەڕێت، دڵ و مێشکتان دەپارێزێت لە ڕێگەی مەسیح عیساوە.» (فیلیپی 4:7)
ئەمە بەڵێنەکەیە. ئێمە لە ڕۆحدا بەرز دەبینەوە لەسەر ئەو بارودۆخانەی کە دەبێت ڕێگامان تێدا بکەین.
دوو هاوڕێ پێکەوە لە سویسرا گەشتیان دەکرد. یەکێکیان سەرکەوتە سەر ڕیگی و لە هۆتێلەکەی سەر شاخەکە مایەوە. ئەوی تریان لە خوارەوە مایەوە. کاتێک جیا ببوونەوە، زریانێکی بەهێز بەسەر دۆڵەکەدا هات. هاوڕێکەی خوارەوە، تەلەگرافێکی بۆ هاوڕێکەی سەر لوتکە نارد و وتی: «لێرە زریانێکی ترسناک هەیە.» وەڵامەکە ئەوە بوو، «وەرە سەرەوە؛ ئێمە لەسەر زریانەکانین.»
بەو شێوەیە لە ڕێگەی نوێژ و پاڕانەوە بە سوپاسگوزارییەوە باوەڕدار بەرز دەکرێتەوە بۆ «ئاشتی خودا کە لە هەموو تێگەیشتنێک تێدەپەڕێت»—ئەو ئارامییە بێ شڵەژانەی کە هەرگیز ناتوانرێت تێک بدرێت.
لێرە دەتوانین گۆرانی بڵێین؛
ڕەنگە زریانەکە بە دەورمدا بڕوێنێت، دڵم ڕەنگە نزم بێت؛ بەڵام خودا بە دەورمدا هەیە، و ئایا دەتوانم دڵتەنگ بم؟ ئی. ئێف.
