«و لەناکاو کۆمەڵێکی زۆر لە فریشتەکانی ئاسمان لەگەڵ فریشتەکەدا دەرکەوتن، ستایشی خودایان دەکرد و دەیانگوت: «شکۆ بۆ خودا لە بەرزاییدا، و لەسەر زەوی ئاشتی، نیازپاکی بۆ خەڵک!»» (لۆقا ٢:١٤)
کۆمەڵە فریشتەکانی ئاسمان ستایشی خودایان دەکرد و دەیانگوت، «شکۆ بۆ خودا لە بەرزاییدا، و لەسەر زەوی ئاشتی، نیازپاکی بۆ خەڵک!» بە تیشک خستنە سەر بەشی دووەمی ئەو بابەتە، فێر دەبین کە هاتنی عیسای مەسیح تەنها بۆ شکۆی خودا نەبوو، بەڵکو بۆ خێری مرۆڤایەتیش بوو. دەستەواژەی «لەسەر زەوی ئاشتی، نیازپاکی بۆ خەڵک» دەتوانرێت بەم شێوەیە تێبگەین، «لەسەر زەوی ئاشتی لەنێو ئەوانەی کە ئەو لێیان ڕازییە.» ئەمە ئەوە ناگەیەنێت کە کەسێک دەتوانێت لە ڕێگەی کارە باشەکانەوە خودا ڕازی بکات—کتێبی پیرۆز بە ڕوونی دەری دەخات کە ڕزگاری بە کار نییە (ئەفەسۆس ٢:٨-٩). ئەو ئاشتییەی فریشتەکان ڕایانگەیاند، ئاشتییە لەگەڵ خودا، کە لە ڕزگارییەوە سەرچاوە دەگرێت.
ڕۆما ٥:١ بە ڕوونی دەڵێت:
کەواتە، لەبەر ئەوەی بە باوەڕ بێتاوان کراین، ئاشتی لەگەڵ خودا هەیە لە ڕێگەی گەورەمان عیسای مەسیحەوە. (ڕۆما ٥:١)
پیتەریش باسی ئەم پەیامەی کرد:
ئەو وشەیەی خودا بۆ نەوەی ئیسرائیلی نارد، بانگەشەی ئاشتی دەکرد لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە—ئەو گەورەی هەمووانە. (کردارەکان ١٠:٣٦)
ئەم ئاشتییە لە دڵی خودایەکی خۆشەویستەوە سەرچاوە دەگرێت کە
بۆ ئێمە درێژخایەنە، نایەوێت هیچ کەسێک لەناو بچێت بەڵکو هەمووان بێنە تۆبە. (٢ پیتەر ٣:٩)
گەورە عیسا ئەو سزایەی کە ئاشتی بۆ ئێمە هێنا، لەسەر خاچ لەسەر خۆی گرت (ئیشایا ٥٣:٥)، وای کرد کە بتوانین لەگەڵ خودا ئاشت بینەوە. ئەم ئاشتبوونەوەیە لە ڕێگەی باوەڕەوە بە کاری تەواوکراوی ئەو دێت.
پۆڵس دەنووسێت،
چونکە ئەگەر کاتێک دوژمن بووین، لە ڕێگەی مردنی کوڕەکەیەوە لەگەڵ خودا ئاشت کراینەوە، زۆر زیاتر، دوای ئاشتبوونەوە، بە ژیانی ئەو ڕزگار دەبین. (ڕۆما ٥:١٠)
زیاتر ڕوونی دەکاتەوە لە ٢ کۆرنسۆس ٥:١٨-١٩:
ئێستا هەموو شتێک لە خوداوەیە، کە لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە ئێمەی لەگەڵ خۆی ئاشت کردووەتەوە، و خزمەتی ئاشتکردنەوەی پێداوین؛ واتە، خودا لە مەسیحدا جیهانی لەگەڵ خۆی ئاشت دەکردەوە، تاوانەکانیانی بەسەردا نەدەژمارد، و وشەی ئاشتکردنەوەی بە ئێمە سپاردووە. (٢ کۆرنسۆس ٥:١٨-١٩)
خودا پێنج جار لە پەیمانی نوێدا بە خودای ئاشتی ناودەبرێت (ڕۆما ١٥:٣٣؛ ١٦:٢٠؛ فیلیپی ٤:٩؛ ١ تەسەلۆنیکی ٥:٢٣؛ عیبرانییەکان ١٣:٢٠). گەورە عیسا بە قوتابییەکانی بەڵێنی دا، «ئاشتی خۆم پێتان دەدەم» (یۆحەننا ١٤:٢٧). ئەم ئاشتییە لە ڕێگەی باوەڕەوە دێت:
با خودای هیوا ئێوە پڕ بکات لە هەموو خۆشی و ئاشتی لە باوەڕدا، تاوەکو بە هێزی ڕۆحی پیرۆز لە هیوا پڕ بن. (ڕۆما ١٥:١٣)
لنگەر بۆ ئەمڕۆ:
ئاشتی لەگەڵ خودا—چونکە مەسیح لە شکۆدایە، خودا دادپەروەرە و خودا خۆشەویستییە؛ ئۆه! چەند پیرۆزە چیرۆکەکە، کە ئێمە بۆ لای خودای سەرەوە هێنراوین. — لۆرد ئادالبێرت سێسیل
