ئەی ئاشتیی هەمیشەیی
لە بیرکردنەوەکانی خوداوە بۆ کوڕەکەی،
ئەی ئاشتیی تەنها زانین،
لەسەر خاچ هەموو شتێک تەواو بوو.
ئاشتی لەگەڵ خودا—چونکە مەسیح لە بەهەشتە
بابەتی باوەڕە بۆ من؛
ئاشتی لەگەڵ خودا—پەروەردگار هەستاوەتەوە،
ڕاستودروستی ئێستا بە ئازادم دەزانێت.
ئاشتی لەگەڵ خودا—چونکە مەسیح لە شکۆمەندیدایە:
خودا دادپەروەرە و خودا خۆشەویستییە؛
ئەی چەند پیرۆزە چیرۆکەکە،
کە ئێمە بۆ لای خودا لە سەرەوە هێنراوین!
عیسا، ڕزگارکەر، پەرستشت دەکەین،
مەسیحی خودا، دەستنیشانکراو!
دان بە تۆدا دەنێین کە پەروەردگاری شکۆمەندیت،
تۆ میوەی سەرکەوتنەکانت بەدەست هێناوە.
ئەی. پی. سێسیل (١٨٤١-١٨٨٩)
ئەم شیعرانە، کە لەلایەن لۆرد ئادالبێرت سێسیلی کۆچکردووەوە نووسراون، لەلایەن ئەوەوە بۆ دایکی لەسەر جێگای مردنی دووبارە کراونەتەوە، و خودا وەک هۆکارێک بۆ گۆڕینی دایکی بەکاری هێناون.
ڕەنگە هیچ ئایەتێکی کتێبی پیرۆز هێندەی یۆحەننا ٥:٢٤ لەلایەن ئەوەوە وتاری لەسەر نەدرابێت:
«ئەوەی گوێ لە قسەی من دەگرێت و باوەڕ بەوە دەکات کە منی ناردووە، ژیانی هەتاهەتایی هەیە و ناچێتە ژێر حوکمەوە؛ بەڵکو لە مردنەوە بۆ ژیان تێپەڕیوە.» (یۆحەننا ٥:٢٤)
چەند ساڵێک لەمەوبەر ئەم وشانە ئاشتییان بۆ پیاوێکی مردوو لە یەکێک لە نەخۆشخانە گەورەکانمان هێنا، کە ناوی ئەندرۆ بوو. پەرستارەکە، بەزەیی بە نەخۆشەکەی هاتەوە، لە ئینجیلی یۆحەنناوە بۆی خوێندەوە، و ئەم ئایەتە بوو کە ڕۆحی پیرۆز بەکاری هێنا بۆ گەیشتن بە ویژدانی ناڕەحەتی. «بە دایکم بڵێ مەسیح لە کاتژمێری یازدەهەمدا ڕزگاری کردم. ئاشتی! ئاشتی!» ئەم وشانە لەلایەن ئەندرۆوە وتراون پێش ئەوەی بۆ دوا جار بێهۆش بێت. پەرستارەکە، زۆر کاریگەر بوو و بە نەخۆشەکەی بەڵێنی دابوو کە لە بەهەشتدا یەکتری دەبیننەوە، بۆ ماوەی چوار ساڵی درێژ بەردەوام بوو، دڵی پڕ بوو لە ناڕەحەتی.
بەڵام ڕۆژێک، کاتێک هێشتا لە گومان و تاریکیدا بوو، چوو بۆ گوێگرتن لە وتارەکەی لۆرد سێسیل و لە دواوە مایەوە بۆ قسەکردن لەگەڵی. وادیار بوو نەیدەتوانی یارمەتی بدات، کاتێک لەناکاو هەمان دەقی بۆ خوێندەوە، ڕووناکیش چووە ناو ڕۆحییەوە، و خۆی «لە مردنەوە بۆ ژیان تێپەڕی.»
نادیار»
