هەندێک دەستەواژە لە ووشەی خودا هەن کە بە تایبەتی لە دڵی هەموو ئەوانەی کە عیسای مەسیحی پەروەردگارمان خۆشدەوێت، زۆر خۆشەویستن، چونکە ئەوان بە شێوەیەکی زۆر ڕوون جوانی مەسیح دەردەخەن. لە نێو ئەو بەشانەدا دەتوانین شەش ئایەتی کۆتایی مەتتا ١١ بگرینەوە، چونکە لەم ئایەتانەدا تەواوی مەسیح دەبینین کە لە یەکێک لە تاریکترین ساتەکانی ڕێگای سەر زەویدا دەدرەوشێتەوە.
دەستەواژەکە بە وشەی «لەو کاتەدا» دەست پێدەکات. دەتوانین بوەستین بۆ پرسیارکردن، «ئەو کاتە» چی بوو؟ بەشەکانی پێشوو خزمەتی پەروەردگارمان لە ناو ئیسرائیلدا دەخەنە ڕوو. ئەو خۆی بە هەموو شکۆمەندی کەسایەتی خۆی وەک ئیمانوێل – خودا لەگەڵمان – پێشکەش کردبوو، گولی بە دەستلێدانێک پاک دەکردەوە، خزمەتکاری سەدسالاری بە وشەیەک چاک دەکردەوە، و فەرمانی بە ڕۆحە پیسەکان دەکرد کە بڕۆن. ئەو نیعمەتی دڵی خۆی لە لێخۆشبوون لە گوناهەکاندا، لە دانیشتن بۆ نانخواردن لەگەڵ گوناهباراندا، لە زیندووکردنەوەی مردوواندا، لە کردنەوەی چاوی کوێرەکاندا، و لە قسەکردنی بێدەنگەکاندا ئاشکرا کردبوو. ئەو خۆشەویستی ناسکی دڵی خۆی بە ئازارچەشتن لە ڕۆحیدا لە خەمەکانی کە بە هێزی خۆی لایبردبوون، نیشان دابوو و هاوسۆزی خۆی بۆ ئەوانەی کە وەک مەڕ بێ شوان بڵاو ببوونەوە، دەربڕیبوو. ئەو نیعمەتی نزم و دڵنەرمی دڵی خۆی بە چوونە ناو ماڵی سادەی ماسیگرێک، بە مزگێنیدان بە هەژاران، و بەندە بوون بە شێوەیەک کە شوێنی دانانی سەری نەبوو، نیشان دابوو.
نەتەوەکە چ وەڵامێکی دایەوە بەو کەسەی کە نیعمەتی خۆی بە هەژاربوون دەربڕیبوو بۆ ئەوەی خۆشەویستی و هێزی خۆی لە بەرژەوەندی پیاوانی گوناهباردا نیشان بدات لە ڕزگارکردنیان لە هەموو خەم و فشارێک، تەنانەت لە مردنیش؟
ئای! هەندێک داوایان لێکرد کە بڕوات؛ ئەوانی تر وتیان، «ئەم پیاوە کفر دەکات.» دووبارە، ئەوانەش هەبوون کە گاڵتەیان پێدەکرد؛ ئەوانی تر وتیان ئەو پیاوێکی خواردنخۆر و مەیخۆرە. سەرکردەکان وتیان «ئەو شەیتانەکان بە سەرۆکی شەیتانەکان دەردەکات.» ئەوان سووکایەتییان پێکرد، ناوزڕاندیان، و بەم شێوەیە قسەکردن و کارکردن دژی ئەو، وشە کاریگەرەکانی خۆی بەجێهێنا:
«خراپەیان بە باشە پاداشتم دایەوە، و ڕقیشیان بە خۆشەویستی من» (زەبوور ١٠٩:٥).
بەم شێوەیە ڕوون دەبێتەوە کە «ئەو کاتە» کاتی ڕەتکردنەوەی تەواوی ئەو بوو لەلایەن نەتەوەی ئیسرائیلەوە. ئەمە وەڵامی نەتەوەکە بوو بۆ هەموو خۆشەویستی و نیعمەتی ئەو. بەڵام پەروەردگار چ وەڵامێکی دایەوە بۆ هەموو سووکایەتی و گاڵتەپێکردنێک کە پیاوان بەسەریدا کۆیان کردبووەوە؟ ئایا ئەو مافە سەروەرییەکانی خۆی سەلماند و پشتی بە هێزی شاهانەی خۆی بەست کە دەیتوانی هەموو نەیارێک بێدەنگ بکات و هەموو دوژمنێک تێکبشکێنێت؟ ئەو، بەڕاستی، نەتەوەکەی لە سزایەک ئاگادار کردبووەوە کە بەسەریاندا دەهات، بەڵام ئەو هیچ وشەیەکی ناڕەزایی ناڵێت، هیچ هەڕەشەیەک بەکارناهێنێت، ئەو بۆ هیچ کارێکی تۆڵەسەندنەوە ناجوڵێت. بە هەمان ڕۆح، کەمێک دواتر، لە کۆتا دیمەنەکانی کۆتاییدا، لەبەردەم شایەتە درۆزنەکاندا، «عیسا بێدەنگ بوو.» لەبەردەم پیلاتۆسدا، کاتێک لەلایەن سەرۆک کاهینەکانەوە تۆمەتبار کرا، «هیچ وەڵامێکی نەدایەوە»؛ و هێشتا دووبارە، لەبەردەم هێرۆدی گاڵتەجاڕدا، «هیچ وەڵامێکی نەدایەوە.»
ئەگەر ئەو بێدەنگ بوو، ئەگەر تۆڵەی لە دوژمنەکانی نەکردەوە، ئایا ئەوە بوو کە هیچ سەرچاوەیەکی نەبوو؟ زۆر دوور لەوە، بەڵام سەرچاوەکەی ئەوە نەبوو کە دوژمنەکانی ناوزڕێنێت و ڕوو لە نەیارەکانی بکات، بەڵکو ڕوو لە باوک بکات لە نوێژدا. وەک دەتوانێت بڵێت،
«لەبەر خۆشەویستی من، ئەوان نەیارمن؛ بەڵام من خۆم دەدەمە نوێژەوە» (زەبوور ١٠٩:٤).
بۆیە پیتەر دەتوانێت لە نامەکەیدا دەربارەی پەروەردگار بنووسێت،
«کاتێک سووکایەتی پێکرا، سووکایەتی نەکردەوە: کاتێک ئازاری چەشت، هەڕەشەی نەکرد؛ بەڵکو خۆی سپارد بەوەی کە بە دادپەروەری دادوەری دەکات.»
کەواتە وەڵامی هەموو ئەو سووکایەتیانەی کە پیاوان بەسەریدا کۆیان کردبووەوە، لە تەواوی سێ لایەنەدا دەبینرێت کە لە پەروەردگارەوە هاتبوونە دەرەوە.
یەکەم، «ئەو کاتە» متمانەی تەواو و نەگۆڕی ئەو لە خۆشەویستی باوکدا خستە ڕوو.
ئەو سەرچاوەی خۆی لە ڕووکردنە باوک لە نوێژدا دەدۆزێتەوە – ئەوەی کە خۆشی دەوێت، و کە هەموو هێزێکی هەیە وەک پەروەردگاری ئاسمان و زەوی. هیچ بارودۆخێک، هەرچەندە ترسناک بێت، بۆ یەک سات ڕێگەی پێنادرێت کە خۆشەویستی باوک، یان هێزی پەروەردگاری ئاسمان و زەوی، بخاتە ژێر پرسیارەوە. هەروەها پەروەردگار ڕوو لە باوک ناکات، داوای تۆڵەسەندنەوە لە دوژمنەکانی ناکات، بەڵکو بە سوپاسگوزارییەوە کە، سەرەڕای هەموو ڕق و نەیاری پیاوان و شەیتانەکان، خۆشەویستی خودایی و هێزی خودایی مەبەستەکانی باوک جێبەجێ دەکەن. ئەم ڕاوێژە خۆشەویستییانە بەسەر ئەوانەدا تێدەپەڕن کە بە دانایی خۆیان خودا ناناسن، مزگێنی بە هەژاران دەدەن کە هیچ سەرچاوەیەکیان نییە، و باوک بە منداڵان دەناسێنن کە هیچ بانگەشەیەک ناکەن.
سەرەڕای ئەوە، تەواوی گەورەی دووەم دێتە ڕووناکی. بە متمانەیەکی تەواو بە خۆشەویستی و هێزی باوک، پەروەردگار بە تەواوی ملکەچی ویستی باوک دەبێت.
بەم شێوەیە دەتوانێت بڵێت،
«هەروا باوک: چونکە بەم شێوەیە لەبەرچاوی تۆ باش بوو.»
ئەگەر جێبەجێکردنی ویستی باوک ڕق و سووکایەتی پیاوانی لێبکەوێتەوە، ئەو ملکەچ دەبێت. کەمێک دواتر، پیتەر، بە گەرموگوڕی جەستەیی خۆی، لەوانەیە شمشێرێک دەربێنێت بۆ بەرەنگاربوونەوەی ئەوانەی کە دژی مامۆستاکەی دەوەستنەوە؛ بەڵام خودی پەروەردگار دەتوانێت بڵێت،
«شمشێرەکەت بخەرە ناو کێلانەکەی: ئایا ئەو جامەی کە باوکم پێیداوم، نایخۆمەوە؟» (یۆحەننا ١٨:١١).
سەرەڕای ئەوە، بارودۆخە خەمناکەکان تەواوی سێیەمی پەروەردگار دەخەنە پێشەوە، چونکە دەتوانێت بڵێت، «من دڵنەرم و دڵفڕۆشم.»
بە دڵنەرمی تەواو، ئەو ڕێگەی دا نەک مافەکانی خۆی بسەلمێنێت، و بە دڵفڕۆشی تەواو، ئەو ڕەتی کردەوە کە خۆی بەرز بکاتەوە. کاتێک بەم جیهانەدا تێپەڕی، خۆی پشتگوێ خست بۆ خزمەتکردنی ئەوانی تر بە خۆشەویستی.
بەم شێوەیە، تاریکترین ساتەکانی ڕێگای ئەو دەبێتە هۆکارێک بۆ نیشاندانی چاکییە ڕەوشتییەکانی مەسیح، وەک لە متمانەی تەواوی ئەو بە خۆشەویستی باوک، ملکەچی تەواوی ئەو بە ویستی باوک، و دڵنەرمی و دڵفڕۆشی دڵیدا دەبینرێت کە دەیتوانی بیر لە هەموو شتێک، و هەموو کەسێک، جگە لە خۆی بکاتەوە.
بەم شێوەیە، بە سێ شێوە جوانی مەسیح دەدرەوشێتەوە. بەڵام، ئەگەر بمانەوێت سوود لە مەسیح وەرگرین وەک نموونەی تەواومان، ئەوا تەنها سەرسامبوون بە چاکییەکانی ئەو بەس نییە، دەبێت گوێ بە سێ ئامۆژگارییەکەی ئەویش بدەین: یەکەم، «وەرن بۆ لام»؛ دووەم، «نیرەی من هەڵبگرن»؛ و سێیەم، «لێم فێربن.»
«وەرن بۆ لام.»
ڕەتکردنەوەی مەسیح لەلایەن ئیسرائیلەوە ناتوانێت نیعمەتی خودا بوەستێنێت: بەڕاستی، دەبێتە هۆکارێک بۆ ئەوەی ئەو نیعمەتە بۆ هەمووان، جوولەکە و ناجوولەکە بە یەکسانی، بڕژێت. بۆیە، پەروەردگار دەتوانێت بڵێت،
«وەرن بۆ لام هەموو ئەوانەی کە ماندوون و قورساییان لەسەرە.»
هەرچەندە باری گوناهەکان گەورە بێت، ئێمە بەخێرهاتین بۆ هاتن، وەک ژنێک کە گوناهبار بوو لە ماڵی شیمۆن دۆزییەوە، و وەک دزێکی هەژار کاتێک لەسەر خاچێک بەسترا بوو دۆزییەوە. وەک یەکێکی تر نووسیویەتی، وەک ئەوە وایە پەروەردگار وتبێتی،
«ئەگەر ژنێکی هەژاری، شیاو نیت بۆ ڕووبەڕووبوونەوەی هیچ یەکێک لە هاوڕێکانت، وەرە بۆ لام؛ من تۆم دەوێت، متمانەم پێبکە: ئەگەر لەسەر خاچێک هەڵواسراوی لەبەر تاوانەکانت، تۆ ئەمڕۆ لەگەڵ من دەچیتە بەهەشت. خوێنی من بەسە بۆ لادانی تاوانەکانت: دڵی من کراوەیە بۆ پێشوازیکردنت.»
ماندوو لە هەوڵە بێهوودەکانمان بۆ چارەسەرکردنی بارودۆخمان، و قورسایی لەسەر بە گوناهەکانمان، چەند باشە گوێگرتن لە وشە خۆشەویستییەکانی ئەو، «وەرن بۆ لام،» و، لە ئامادەبوونی ئەودا، دۆزینەوەی ئەوەی کە ئەو خراپترین شت دەربارەی ئێمە دەزانێت، و هێشتا خۆشی دەوێین. پاشان فێربوونی ئەوەی کە خۆشەویستی ئێمە، ئەو لە پێناوماندا مردووە، و خودای پیرۆز ئەوەندە لەوەی کە مەسیح کردوویەتی ڕازییە کە ئەو لە مردووان هەڵیگرتووەتەوە و لە شکۆمەندیدا دایمەزراندووە، و ئەوەی کە باوەڕی پێی هەیە لە هەموو شتێک ڕەوا کراوە، و هێندەی مەسیح، خۆی، لە شکۆمەندیدا، لە سزایەک کە گوناهەکانی شایستەیەتی، پاکە. بەم شێوەیە ئەو ئارامی بۆ ویژدان دەهێنێت، و ئێمە ڕاستی وشەکانی ئەو تێدەگەین،
«من ئارامیتان پێدەدەم.»
«نیرەی من هەڵبگرن.»
نیرە ئاماژەیە بۆ خزمەتێک کە بە ملکەچی بۆ ویستی کەسێکی تر دەکرێت. بە مەیلی سروشتی خۆمان بۆ خۆبەزلزانین، لەوانەیە هەوڵ بدەین لە نێو گەلی پەروەردگاردا بین وەک ئەوانەی کە فەرمانڕەوایی دەکەن و دەسەڵات بەکاردەهێنن، بەڵام ئەو دەیتوانی بڵێت،
«من لە نێوتاندا وەک خزمەتکارم.»
سەرەڕای ئەوە، خزمەتکردن نییە بەپێی ویستی خۆمان، یان ئەنجامدانی ئەوەی کە بە باشترین دەزانین، بەڵکو خزمەتکردنە بەپێی بیرۆکەکانی ئەو و بە گوێڕایەڵی بۆ ویستی ئەو. تەنها «نیرەیەک» نییە کە داوامان لێدەکرێت هەڵیبگرین، بەڵکو «نیرەی ئەو.» هاتن بۆ لای ئەو وەک گوناهبارانی پێویست، ئەو ئارامیمان پێدەدات؛ هەڵگرتنی نیرەی ئەو وەک باوەڕداران، ئارامی دەدۆزینەوە. مارتا، کە بەپێی بیرۆکەکانی خۆی خزمەتی پەروەردگاری دەکرد، سەرگەردان بوو و «زۆر خزمەتکردن سەرقاڵی کردبوو.»
«لێم فێربن.»
ئەگەر خزمەتکردنمان بەپێی ویست و دڵخوازی ئەو بێت، ئەوا پێویستە سێیەم ئامۆژگاری گەورەی پەروەردگارمان بیربێتەوە، «لێم فێربن.» ئەمە نەک تەنها ئەوە دەگرێتەوە کە خزمەتێک فێربین کە ئەو دەیەوێت هەڵیبگرین، بەڵکو ئەوەش کە کاراکتەری پیرۆزی ئەو فێربین، بۆ ئەوەی نەک تەنها کاری دروست بکەین، بەڵکو بە ڕۆحی دروستیش بیکەین. بۆیە، ئارەزووی پەروەردگار یەکەم، ئەوەیە کە خزمەتەکەی ئەو بە ملکەچبوون بۆ نیرەکەی هەڵبگرین؛ دووەم، ئەوەیە کە کاراکتەری ئەو وەک ئەوەی کە «دڵنەرم و دڵفڕۆشە» نیشان بدەین.
دەتوانین لە یەکتر فێربین؛ دەتوانین بە خوێندنی نوێژخوازانەی وشەکە فێربین؛ بەڵام فێربوون لە ئەو ئاماژەیە بۆ ئەوەی کە لە ئامادەبوونی ئەودا بین و هاوڕێیەتی ئەو بکەین. وەک پەروەردگار دەیتوانی کەمێک دواتر بڵێت،
«ئەگەر کەسێک خزمەتم بکات، با دوام بکەوێت» (یۆحەننا ١٢:٢٦).
بەڕاستی، ئەوە نییە کە ئەو هیچ وەحییەکی نوێمان پێدەدات لەوەی کە لە وشەکەدا بۆمان ئاشکرا کراوە؛ بەڵکو لە ئامادەبوونی ئەودا ڕاستی پیرۆزی هەموو ئەوەی کە وشەکە ئاشکرای دەکات فێردەبین. پۆڵس دەتوانێت بۆ تیمۆساوس بنووسێت،
«بیر لەوە بکەرەوە کە من دەڵێم: و پەروەردگار تێگەیشتنت پێدەدات» (٢ تیمۆساوس ٢:٧).
لەوانەیە نێردراوێک بەکاربهێنرێت بۆ ئاشکراکردنی ڕاستی، بەڵام تەنها پەروەردگار دەتوانێت تێگەیشتن لە ڕاستی ئاشکراکراو بدات.
بەڕاستی باشە کە دۆکترینەکە بە هەموو دەسەڵاتی وشەی نووسراوی خودا بخەینە ڕوو؛ بەڵام باشیشە، کاتێک وشەی نووسراو ڕوومان دەکاتە وشەی زیندوو بۆ بینینی ڕاستی کە بە هەموو تەواوی خۆی لەوێدا خراوەتە ڕوو.
لە کەسایەتی ئەودا، بە شێوەیەک کە دەبێت بە قووڵی کاریگەریمان لەسەر بێت، هەموو چاکییە ڕەوشتییەکان و نیعمەتە ڕۆحییەکان کە هەموو هەنگاوێکی ڕێگای خزمەتە دڵسۆزانەکەیان نیشان داوە، دەخرێنە بەردەممان. ئێمە سەیری ئەو دەکەین لە شکۆمەندیدا وەک ئامانج و هیوامان، بەڵام سەیری ڕێگای تەواوی ئەو دەکەین بۆ فێربوون لەو ڕۆحەی کە دەبێت گەلەکەی نیشان بدات کاتێک بەم جیهانەدا تێدەپەڕن. لەوێدا نموونەی تەواومان دەبینین، چونکە ئەو «دڵنەرم و دڵفڕۆش» بوو. هێشتا دەکرێت، وەک مریەمی کۆن، لە پێیەکانی دابنیشین و گوێ لە وشەکەی بگرین، و بە فێربوون لەو، شتێک لە ڕۆحەکەی دەگرین و شتێک لە کاراکتەری خۆشەویستی ئەو دەردەبڕین. بەڕاستی وتراوە،
«زۆر خزمەتی مەسیحی لە جیهاندا هەیە کە هێز و جوانی ڕاستەقینەی کەمە، چونکە زۆر کەم پەیوەندی بە سەرچاوەی هەموو خزمەتێکەوە هەیە، بە خودی مەسیحەوە، و زۆر کەم لەسەر وشەی خودا دامەزراوە. زۆر باوەڕدار هەن کە وەک مارتا، سەرقاڵی زۆر شتن، بەڵام ئای! نە ئارەزوویان هەیە، نە هێندە ئارامییان هەیە، بۆ ئەوەی لە پێیەکانی عیسا دابنیشن و گوێ لە وشە بەنرخەکەی بگرن. بەسەربردنی کاتژمێرێک بە تەنیا لەگەڵ پەروەردگار بۆ ئەوان زۆر قورستر دەبێت لە کارکردن بە درێژایی ڕۆژ لەسەر هەموو جۆرە شتێک. و ئەمە لە کوێوە دێت؟ پێویستی بە مێشکێکی زۆر ڕۆحیتر هەیە بۆ مانەوە لە ئامادەبوونی ئەودا وەک لە سەرقاڵبوون بە خزمەتەوە. لە دووەمیاندا تەنانەت سروشتیش دەتوانێت هەندێک ڕەزامەندی بدۆزێتەوە، لە کاتێکدا لە ئامادەبوونی ئەودا دەبێت بە تەواوی لاببرێت.»
سەرەڕای ئەوە، ئەگەر لەو فێربین، نەک تەنها خزمەتەکەی ئەو بە ڕۆحەکەی هەڵدەگرین، بەڵکو، لە ئامادەبوونی هەموو خەم و تاقیکردنەوەکانی ژیاندا، وازهێنان و نائومێدییەکان، سووکایەتی و خراپەکارییەکان کە لەوانەیە ڕووبەڕوویان ببینەوە، وەک ئەو کار دەکەین.
هیچ یەکێک لەم شتانە ڕێگەی پێنادەین کە خۆشەویستی باوک بخاتە ژێر پرسیارەوە، بەڵکو، وەک مەسیح، ئەوان دەکەینە هۆکارێک بۆ ڕووکردنە باوک لە نوێژدا، بۆ متمانەکردن بە خۆشەویستی باوک، و ملکەچبوون بە ویستی باوک. بە ڕۆحی دڵنەرمی، لە ئامادەبوونی هەموو سووکایەتییەکدا بێدەنگ دەبین. بە مێشکی دڵفڕۆش، ڕەت دەکەینەوە کە خۆمان بەرز بکەینەوە و، لەبری ئەوە، هەوڵ دەدەین خۆمان پشتگوێ بخەین لە کاتێکدا هەوڵ دەدەین خزمەتی ئەوانی تر بکەین بە خۆشەویستی. بەم شێوەیە کارکردن وەک مامۆستا، ئارامی بۆ ڕۆحەکانمان دەدۆزینەوە.
