خۆت بشارەوە!
لە کاتی جەنگێکی خوێناویدا، فەرماندەیەکی دڵڕەق بڕیاری دا هەموو کەسێک لە گوندێکی بچووکدا بکوژێت. کەمێک دوای دەستپێکردنی کۆمەڵکوژییەکە، هەڵاتووێک تێبینی کرد کە دوای ئەوەی سەربازەکان هەموو کەسێکیان لە ماڵێکدا کوشت، خوێنیان لەسەر دەرگای ماڵەکە دەشێلا بۆ ئەوەی ئاماژە بێت بۆ مردن لەناو ماڵەکەدا. بە خێرایی، ئەم هەڵاتووە خۆی گەیاندە ئەو ماڵەی کە هاوڕێکانی چاوەڕێی مردنێکی مسۆگەر بوون. دەستبەجێ بیرۆکەکە هاتە مێشکیان—بزنەکەیان بکوژن و خوێنەکەی لەسەر دەرگاکەیان بشێلن!
کارەکە بە زەحمەت تەواو ببوو کاتێک سەربازەکان نزیک بوونەوە. دوای سەربڕینی دانیشتووانی ماڵە دراوسێکان، گەیشتنە دەرگاکە کە بە خوێنی بزن شێلرا بوو. بەڵام هیچ هەوڵێکیان نەدا بچنە ژوورەوە. وایان دەزانی کاری کوشندە لەو ماڵەدا پێشتر ئەنجام دراوە. هەرچەندە هەموو کەسێکی تر کوژران، بەڵام ئەم هەڵاتووە و هاوڕێکانی لە پشت دەرگای خوێن-نیشانکراوەوە ڕزگاریان بوو!
بڕیار بدە!
ئەگەر لەو ناوچەیەی جەنگدا ژیابایت، ئایا دوودڵ دەبوویت لەوەی لە پشت دەرگای خوێن-نیشانکراوەوە خۆت بشاریتەوە؟ مردن و سزای خودا بۆ هەموومان دێت، بەڵام زۆر کەس ڕەتیدەکەنەوە لە ڕێگەی خوێنی عیساوە ڕزگاریان بێت. پەرتووکی پیرۆز دەڵێت کە ئەنجامی گوناه مردنە (ڕۆما ٦:٢٣)، و دوای مردنیش سزای خودا دێت (عیبرانییەکان ٩:٢٧).
لەبەر گوناهەکانت، سزای مەرگ لەسەرتە—نەک لە فەرماندەیەکی دڵڕەقەوە، بەڵکو لە خودایەکی ڕاستودروستەوە کە ڕقی لە گوناهە. هەمان ئەو خودایە گوناهبارانی خۆشدەوێت، و ڕێگایەکی ڕزگاربوونی لە سزای هەتاهەتایی دابین کردووە. وەک چۆن ئەم هەڵاتووانە بە خوێنی ئەو بزنە بێتاوانە پارێزران، تۆش دەتوانیت بە خوێنی عیسای مەسیح بپارێزرێیت کە لە پێناوی گوناهەکانتدا مرد.
پەرتووکێکی پیرۆز وەربگرە و دەرچوون ١٢ بخوێنەرەوە
لەوێ خودا دەڵێت، «کاتێک خوێنەکە ببینم، بەسەرتاندا تێدەپەڕم.»
ئایا پەنا نابەیتە بەر خوێنی مەسیح، تاکە ڕێگای سەلامەتی؟
