«دڵنەوایی بدەن، دڵنەوایی بدەن بە گەلەکەم، خوداتان دەفەرموێت.» (ئیشایا 40:1) گەلی خودا بەهۆی سەختییەکانی ڕێگاوە مەیلی بێهیوا بوونیان هەیە. سەختی ڕێگا. لە تاڵی ڕۆحیاندا، زۆرجار مەیلی ئەوەیان هەیە کە بڵێن، لەگەڵ سیۆنی بێهیوا، «یەزدان وازی لێهێناوم!» یان لەگەڵ پێغەمبەرە بێباوەڕەکە، «مردن باشترە بۆم لە ژیان!»
بەڵام مەسیحییەکە دڵنەوایی خۆیشی هەیە، و ئەوانە «دڵنەوایی بەهێزن.» «دەنگە هێمن و بچووکەکە» لەگەڵ گەردەلوول و زریان تێکەڵ دەبێت. دەوەنەکە بە ئاگر دەسووتێت – بەڵام خودای گەورە لە دەوەنەکەدایە، و بۆیەش لەناو ناچێت!
«یەزدان زیندووە، و پیرۆز بێت تاشەبەردەکەم؛ و با خودای ڕزگارییەکەم بەرز بێتەوە!» دڵنەوایی زەمینی ڕەنگە یارمەتی وشککردنەوەی فرمێسکێک بدات – بەڵام فرمێسکێکی تر ئامادەیە بۆ ڕۆیشتن. خودا هەموو فرمێسکەکان وشک دەکاتەوە. هیچ پێویستییەک لە بۆشاییە ئازاربەخشەکانی دڵدا نییە – کە ئەو نەتوانێت دابینی بکات.
ئایا بەزەییە بۆ لێخۆشبوون؟ دەتوانم سەیری تەختی خودای هەرە بەرز بکەم – و پیرۆزی و ڕاستودروستی، دادپەروەری و ڕاستی ببینم، هەموویان بە هارمۆنییەکی خۆشحاڵییەوە، بەسەر ڕۆحە وێرانبووەکەمدا چەماونەتەوە، هاوار دەکەن، «ئەمە قسەیەکی دڵسۆزانەیە، و شایەنی هەموو قبوڵکردنێکە، کە عیسای مەسیح هاتە جیهان بۆ ڕزگارکردنی گوناهباران!» ئایا نیعمەتە بۆ یارمەتیدان؟ دەتوانم سەیری هەمان ئەو تەختە بکەم، و ببینم، لەسەری دانیشتووە، کاهینێکی گەورەی مەزن – نەخێر، شازادەیەکی بەهێز، کە دەسەڵاتی لەگەڵ خودادایە، و زاڵ دەبێت – نوێژ بەبێ وەستان لەسەر لێوەکانی بەرز دەبێتەوە لە پێناوی گەلەکەیدا!
کاتێک شەیتان هەوڵ دەدات «بیانبژارێت» – هێزی پشتیوانییەکەی دەیانپارێزێت. کاتێک تەماح لە ململانێ زەمینییەکانیاندا هێرش دەکاتە سەریان – موسای ڕاستەقینە لەسەر کێو، بە دەستێک کە هەرگیز «قورس نابێت،» وایان لێدەکات «زیاتر لە سەرکەوتوو!» کاتێک تاقیکردنەوە هەڕەشەی خستنیان دەکات، خۆی لەگەڵ ئازارکێشەکاندا دەناسێنێت – ئەو ئاماژە بە خەمەکانی خۆی دەکات، بۆ ئەوەی نیشانیان بدات کە قورسترین خەمەکانی زەوی چەند سووکن. تەنانەت بەسەر دەروازە تاریکەکانی گۆڕیشدا دەتوانێت بنووسێت، «خۆزگە بە مردووەکان کە لە یەزداندا دەمرن!» ئەو بە تەنیا هەستی بە جەوهەریمردن کرد. گەلەکەی تەنیا «سێبەری» مردندەبینن. ئەو وای لێدەکات ببێتە دۆڵی ئاخۆر، کە لە ڕێگەیەوە «دوو سیخوڕەکە،» باوەڕ و هیوا, بەڵێنەکانی ئێشکوڵی خاکی بەڵێنی ڕاستەقینە دەهێننەوە!
خوێنەر، ئایا ئێستا ماندوو یان بێهیوایت؟ ئایا خاچێک لەسەرت قورسە – تاقیکردنەوەیەک لەسەرت قورسە – دڕکێک لە گۆشتدا بە توندی بریندارت دەکات؟ بێدەنگ بە! ئەو نیعمەتەکەی بەس دەکات. ئەگەر ئەو فریوی دابیتە بیابان – ئەوە بۆ ئەوەیە کە بە ئاسوودەیی قسەت لەگەڵ بکات. ئەو دژەژەهرێکی هەیە بۆ هەموو دڵێکی خەمبار – مەرهەمێک بۆ هەموو برینێک – دڵنەواییەک بۆ هەموو ئازارێک – ئارامکەرەوەیەک بۆ هەموو فرمێسکێک.
کاتێک دڵەڕاوکێ لە ناخمدا زۆر بوو – دڵنەوایی تۆ خۆشی هێنایە ڕۆحم.
بە ئاشتی دەخەوم و دەنووم، چونکە تەنها تۆ، ئەی یەزدان، وادەکەی بە سەلامەتی بژیم! (زەبوور 4:8)
