«عیسا، بە کەناری دەریاچەی جەلیلدا دەڕۆیشت، دوو برای بینی... پێی گوتن، 'دوام بکەون، و من ئێوە دەکەمە ڕاوچیی پیاوان.' ئەوانیش دەستبەجێ تۆڕەکانیان بەجێهێشت و دوای کەوتن.» مەتتا ٤:١٨-٢٠
ئەوان نەیانپرسی، «ئایا ئاسانە؟ ئایا مووچەکەی باشە؟ ئایا داهاتوومان دڵنیا دەبێت؟» ئەوان دەستبەجێ کارەکانیان بەجێهێشت و دوای عیسا کەوتن. هاندەرە کە ببینین قوتابییە هەڵبژێردراوەکانی مەسیح پیاوانی ئاسایی بوون کە دەبوو بۆ بژێوییان کار بکەن. ئەو کۆمەڵێک شوێنکەوتووی دەوڵەمەند یان خوێندەواری هەڵنەبژارد وەک نموونە بۆ ئەوەی ئێمە شوێنیان بکەوین، بەڵکو پیاوانی لە ژیانی سادە و بێفیزی هەڵبژارد. مەسیح دەتوانێت سوود لە ڕۆحە سادە و بێفیزەکان وەربگرێت، وەک چۆن لەوانی تریش، کاتێک ژیانیان بە تەواوی بۆ خزمەتی ئەو تەرخان دەکرێت.
مەسیح کارێکی گەورەمان لەبەردەم دانانێت کە پێویستی بە بەهرەیەکی زۆر، پارەیەکی زۆر یان کاریگەری کۆمەڵایەتی بێت کاتێک داوامان لێ دەکات ببینە قوتابییەکانی. تاقیکردنەوەی خۆشەویستیمان بۆ ئەو لە توانای هەژارترین و لاوازترین کەسدایە. مەڕ و بەرخەکانی لە دەوروبەرمانن. هەموو ئەوەی دەبێت بیکەین ئەوەیە کە ئەوەی دەتوانین لە کات، بەهرە، هێز و خۆشەویستیمان بدەین بۆ خزمەتکردن و خواردندانیان.
ئەگەر مەسیح پلەی یەکەمی لە ژیانماندا هەبێت، ئەوا ئەوانی تر ئاسان دەبن. ئەوکاتە دڵخۆش دەبین بە بەخشین نەک وەرگرتن، چونکە دەزانین کە ئەوی دڵخۆش دەکات. خزمەتکردنی کەسانی تر بە زەحمەت نازانین، چونکە بەڕاستی خزمەتی ئەوی دەکەین. ئەو کەسەی هەمیشە دەبەخشێت، خەرج دەکات، هاوسۆزی دەکات و خۆشەویستی دەکات لە پێناوی مەسیحدا ناتوانێت سەرنجڕاکێش نەبێت، چونکە ئەوانەی یارمەتییان دەدرێت لە خزمەتکارەکە تێدەپەڕن و خوداوەندەکەی دەبینن.
هیچ شەرەف و خۆشییەکی گەورەتر نایەتە سەر قوتابییەکانی مەسیح وەک ئەوەی لەلایەن ئەوەوە بەکاربهێنرێن بۆ ڕەنگدانەوەی وێنەکەی، هەرچەندە بە شێوەیەکی کاڵ و ناتەواو بێت. بەڵام بۆ ئەوەی سوودبەخش بین کاتێک بانگمان دەکات، ژیانمان دەبێت بە خۆشەویستییەک تێر بێت کە گەورەتر بێت لە هەر شتێک کە ئەم جیهانە دەتوانێت پێشکەشی بکات.
