«چونکە ئێوە جارێک تاریکی بوون، بەڵام ئێستا لە خوداوەنددا ڕووناکین: وەک منداڵانی ڕووناکی بڕۆن.» –ئەفەسۆس ٥:٨ KJV
پۆڵسی نێردراو ئەم وشانەی بۆ مەسیحییەکانی ئەفەسۆس نووسی، بەڵام من بە شێوەیەکی کەسی لەسەر خۆم وەریدەگرم. وەک گەنجێک بەشداریم لە شێوازە جیاوازەکانی بێڕەوشتیدا دەکرد، و بە سەرخۆشی و ژیانی میخانە سەرقاڵ بووم. وەک جۆن نیوتن لە سروودی بەناوبانگی خۆیدا نووسیویەتی، «فەزڵی سەرسوڕهێنەر،» من کەسێکی بەدبەخت بووم. ئەفەسۆس ٤:١٨-١٩ وەسفی کەسانی وەک جۆن نیوتن و من دەکات: «تێگەیشتنیان تاریک کراوە، لە ژیانی خودا دوورخراونەتەوە بەهۆی نەزانییەکەیانەوە، چونکە دڵیان کوێرە: ئەوانەی هەستیان نەماوە خۆیان داوەتە دەست بێڕەوشتی [داوێنپیسی، NKJV]، بۆ ئەوەی هەموو گڵاوییەک بە چاوچنۆکییەوە بکەن.» بێڕەوشتی گوناهە. هەرچەندە من بەشێک بووم لە مەزهەبێکی گەورەی مەسیحی، و قوربانی پیرۆزم وەردەگرت، بەڵام لە تاریکییەکی تەواودا دەژیام. ئەوە ژیانی من بوو، بەڵام مەسیح گۆڕی. ئەو منی هێنایە تۆبەکردن – مێشکێکی گۆڕاو.
ئایەتەکەمان لە ئەفەسۆس ٥ بە سادەیی دەڵێت، «بەڵام ئێستا ئێوە لە خوداوەنددا ڕووناکین.» نزیکەی ٦٣ ساڵ لەمەوبەر ڕێگەم بە عیسای مەسیح دا هاتە ژیانمەوە. «ئێستا» هەوڵدەدەم وەک منداڵێکی ڕووناکی بڕۆم، کە تەنها بە ڕێنمایی وشەی خودا و ڕۆحی پیرۆز دەکرێت. تێگەیشتنم پێشتر تاریک بوو، دڵم کوێر بوو، بەڵام ئێستا چاوەکانی تێگەیشتنم ڕووناک کراون (١:١٨). زۆر زوو دوای باوەڕهێنان بە خوداوەند عیسای مەسیح، لە ژیانی تاریکیم جیاکرامەوە، لەبری ئەوە پەیوەندیم بە مەسیحییە ڕاستەقینەکانەوە کرد لە خوێندنی کتێبی پیرۆز، کۆبوونەوەکان و بانگەوازدا.
خودا دەیەوێت ئێمە «بزانین.»
خەڵکی جیهان بانگەشەی ئەوە دەکەن کە ڕووناکبیرن، و هەموو جۆرە شتێک دەزانن. ئەمە هیچ شتێکی نوێ نییە، چونکە پیاوێک بە ناوی بەلعام وتی چاوەکانی «کراونەتەوە» (ژمارەکان ٢٤:٣،١٥)، بەڵام بە خوێندنەوەی ژیانی ئەو زوو دەبینین کە ئەو لە خودا کوێر بوو. دەبێت وریای ئەوە بین کە چی دەزانین. وەک باوەڕداران ئەو دەیەوێت ئێمە «بزانین هیواکەی بانگەوازەکەی چییە، و ... دەوڵەمەندی شکۆمەندی میراتەکەی لە پیرۆزاندا (ئەفەسۆس ١:١٨). بەڵێ، ئێمەین میراتەکەی ئەو!
«هێزی خودا بەرەو ئێمەیە» (ئایەتی ١٩). ئەوە ئەو هێزەیە کە خودا «لە مەسیحدا کاری پێکرد، کاتێک لە مردووان هەڵیستاندەوە، و لە دەستی ڕاستی خۆی لە شوێنە ئاسمانییەکاندا دای نا، زۆر لەسەرووی هەموو ...» (ئایەتەکانی ٢٠-٢١). باوک دەیەوێت کوڕەکەی شوێنی بەرز و پێشەنگی هەبێت لە هەموو شتێکدا – تەنانەت لە بیرکردنەوەکانماندا (کۆلۆسی ١:١٨، ٣:١-٢؛ فیلیپی ٤:٨).
ئەفەسۆس ١ بەردەوام دەبێت و دەڵێت کە مەسیح «زۆر لەسەرووی هەموو سەرۆکایەتی، و دەسەڵات، و هێز، و فەرمانڕەوایی، و هەموو ناوێکە کە ناوی لێدەبرێت، نەک تەنها لەم جیهانەدا، بەڵکو لەوەشدا کە دێت» (ئایەتی ٢١). جیهان پێمان دەڵێت کە ناوی عیسای مەسیح ناخۆشە. ئەوە بۆچوونی ئەوانەیە کە کوێرن! مەسیحی ڕاستەقینە بەهای ناوی ئەو دەزانێت.
خودا «هەموو شتێکی خستووەتە ژێر پێیەکانی»
(ئایەتی ٢٢). ئەمانە هەمان پێیەکانن کە بەناو خۆڵی ئیسرائیلدا ڕۆیشتن، ئەو پێیانەی کە پێڵاوەکانیان لەپێ بوو کە یۆحەننای لەئاوهەڵکێش وتی «شایستە نیم بیکەمەوە» (یۆحەننا ١:٢٧). هەر ئەم پێیانە، لەگەڵ دەستەکانی، «کون کران» (زەبوور ٢٢:١٦)؛ «ئەو بریندار کرا بۆ سەرپێچییەکانمان [گوناه]» (ئیشایا ٥٣:٥). ئەم پیاوە، خودا «کردوویەتی بە سەرۆکی هەموو شتێک بۆ کڵێسا، کە جەستەی ئەوە، تەواوی ئەوەی کە هەموو شتێک پڕ دەکاتەوە لە هەموو شتێکدا» (ئەفەسۆس ١:٢٢-٢٣). ئێمەین تەواوی ئەو؛ ئێمە ئەوەندە گرنگین بۆ ئەو! بە ڕووناککردنەوەی چاوەکانی تێگەیشتنمان، ئایا ئێمە بیر دەکەینەوە، دەژین و کار دەکەین بەپێی سەروەرییەکەی؟ ئەو هەموو شتێک پڕ دەکاتەوە لە هەموو شتێکدا. ئەوە نیشان دەدات کە ئەو گرنگترین کەسە لە گەردووندا – و ئێمە لەو دەبینرێین، «وەک منداڵانی ڕووناکی.»
ئەمە چیرۆکی ڕاستەقینەی هەموو کەسێکە کە پێشنیاری خودای بۆ ڕزگاری بێبەرامبەر قبوڵ کردووە. تۆ چی؟ تۆ چ ژیانێک دەژیت؟
کرێی گوناه مردنە؛ بەڵام دیاری خودا ژیانی هەتاهەتاییە لە ڕێگەی عیسای مەسیحی خوداوەندمانەوە (ڕۆما ٦:٢٣).
ئەگەر تا ئێستا نەتکردووە، ئایا ئێستا دیارییەکەی قبوڵ دەکەیت؟ شێوازی بیرکردنەوەت بگۆڕە، دان بەوەدا بنێ کە گوناهباریت، باوەڕی پێ بهێنە و پێشوازی لێ بکە بۆ هەموو بەشێکی ژیانت! دەتوانین زیاترت پێ بڵێین.
