«چونکە ئێوە بانگەوازەکەی خۆتان دەبینن، برایان، کە زۆر ژیر بەپێی جەستە، زۆر بەهێز، زۆر خانەدان، بانگ نەکراون. بەڵام خودا شتە گەمژەکانی جیهانی هەڵبژاردووە بۆ شەرمەزارکردنی ژیرەکان، و خودا شتە لاوازەکانی جیهانی هەڵبژاردووە بۆ شەرمەزارکردنی شتە بەهێزەکان؛ و شتە نزمەکانی جیهان و شتە سووککراوەکانی خودا هەڵبژاردووە، و شتە نەبووەکان، بۆ ئەوەی شتە هەبووەکان هیچ نەکات، بۆ ئەوەی هیچ جەستەیەک لە ئامادەبوونی ئەودا شانازی نەکات.» (١ کۆرنسۆس ١:٢٦–٢٨)
ئەمە نزیکەی حەوتەمین جارە پۆڵس وشەی «بانگ» یان «بانگەواز» باس دەکات. بەشەکە بە وەسفکردنی پۆڵس لە خۆیەوە دەست پێدەکات وەک «بانگکراو بۆ ئەوەی ببێتە نێردراو» (١:١). ئەو بۆ باوەڕداران لە کۆرنسۆس دەنووسێت کە «بانگکراو» ن (١:٢). وشەی کڵێسا—ئێکلیسیا—واتای «بانگکراو» دەدات. ئەوان ئەوانە بوون کە «پیرۆز بانگکرابوون»، واتای جیاکراوە (١:٢). ئەوان هەروەها پەیوەست و پێکەوە بەستراو بوون بە هەموو ئەوانەی کە، لە هەموو شوێنێکدا، ناوی گەورە عیسای مەسیح بانگ دەکەن.
بانگەوازی باوەڕدار زۆر گرنگە، هەرچەندە زۆرجار گرنگییەکەی لەبیر دەکەین. لەم بەشی یەکەمەدا، پۆڵس بیرمان دەخاتەوە کە هەموو مەسیحییەک بانگکراوە بۆ ئەوەی پیرۆز بێت (ئایەتەکانی ١–٩). ئێمە «بانگکراوین بۆ هاوبەشی کوڕەکەی، عیسای مەسیحی گەورەمان» (ئایەتەکانی ٩–٢٥). و ئێمە بانگکراوین بۆ شکۆدارکردنی خودا و مەسیح (ئایەتەکانی ٢٦–٣١).
لە دەقی ئەمڕۆدا، پۆڵس داوامان لێدەکات کە بە وریاییەوە بیر لە بانگەوازەکەمان بکەینەوە. دەبێت دان بەوەدا بنێین کە خودا ئێمەی بانگ نەکرد چونکە ئێمە چی بووین—بەڵکو سەرەڕای ئەوەی کە ئێمە چی بووین! ئەگەر خودا ئێمەی بانگ کردبا لەسەر بنەمای ئەوەی کە ئێمە کێین یان چی دەتوانین پێشکەشی بکەین، شانازی و لووتبەرزی بە خێرایی زاڵ دەبوو. بەڵام خودا شتێکی جیاوازی کرد—شتێک کە تەنها ئەو دەیتوانی بیکات—بۆ ئەوەی تەنها ئەو شکۆ بۆ پلانێکی وا بەخشندە و پڕ خۆشەویستی ڕزگاری وەربگرێت.
ئەو شتە گەمژەکانی ئەم جیهانەی هەڵبژاردووە بۆ شەرمەزارکردنی ژیرەکان. ئەو شتە لاوازەکانی هەڵبژاردووە بۆ شەرمەزارکردنی بەهێزەکان. ئەو شتە نزم و سووککراوەکانی هەڵبژاردووە—بەڵێ، تەنانەت شتە نەبووەکان—بۆ ئەوەی شتە هەبووەکان هیچ نەکات. بۆچی؟ بۆ ئەوەی «هیچ جەستەیەک لە ئامادەبوونی ئەودا شانازی نەکات.»
پۆڵس کۆتایی پێدەهێنێت:
«بەڵام ئێوە لە ئەوەوە لە مەسیح عیسادان، کە بۆ ئێمە بوو بە ژیری لە خوداوە—و ڕاستودروستی و پیرۆزکردن و کڕینەوە—بۆ ئەوەی، وەک نووسراوە، «ئەوەی شانازی دەکات، با لە گەورەدا شانازی بکات»» (١ کۆرنسۆس ١:٣٠–٣١).
لەنگەر بۆ ئەمڕۆ
هیچ شوێنێک نییە بۆ شانازی مرۆڤ لە ئامادەبوونی خودادا. ئەمە دەربارەی تۆ یان من نییە—دەربارەی بەخشینی هەموو شکۆ و ستایشە بە یەکێک کە ئێمەی لە تاریکییەوە بانگ کردووە بۆ ناو ڕووناکییە سەرسوڕهێنەرەکەی.
