«بۆیە ئێمەش لەو ڕۆژەوەی گوێمان لێبووە، لە پاڕانەوە بۆ ئێوە ناوەستین و داوا دەکەین کە بە زانینی ویستی ئەو پڕ بن لە هەموو دانایی و تێگەیشتنی ڕۆحی؛ بۆ ئەوەی بە شایستەیی خوداوەند بڕۆن بۆ هەموو دڵخۆشییەک، لە هەموو کارێکی باشدا بەرهەمدار بن، و لە زانینی خودادا گەشە بکەن؛ بە هەموو هێزێک بەهێز ببن، بەپێی هێزی شکۆمەندی ئەو، بۆ هەموو ئارامگری و خۆڕاگرییەک بە خۆشییەوە؛ سوپاسگوزاری باوک بن، کە ئێمەی شایستە کردووە بۆ ئەوەی بەشدار بین لە میراتی پیرۆزەکان لە ڕووناکیدا.» (کۆلۆسییەکان 1:9-12)
«ئێستا خودای ئاشتی، کە گەورە شوانەکەی مەڕەکان، گەورەمان عیسای لە مردووان هەستاندەوە، لە ڕێگەی خوێنی پەیمانی هەتاهەتاییەوە، ئێوە لە هەموو کارێکی باشدا تەواو بکات بۆ ئەوەی ویستی ئەو بکەن، لە ئێوەدا کار بکات ئەوەی کە لەبەرچاوی ئەو دڵخۆشکەرە، لە ڕێگەی عیسای مەسیحەوە؛ کە شکۆمەندی بۆ ئەو بێت بۆ هەتاهەتایە. ئامین.» (عیبرانییەکان 13:20، 21)
ڕۆژێک لەلای جێگاکەم چۆکمدام و نوێژم کرد، «ئۆه، خودایە، من منداڵی تۆم. خۆم بە تەواوی دەدەمە دەست تۆ. لە مندا کار بکە ئەوەی کە دەتەوێت کاری تێدا بکەیت. بمکە بەوەی کە دەتەوێت بم. بمگەڕێنەوە بۆ پەیوەندییەکی نزیکتر و تایبەتتر لەگەڵ عیسا وەک باشترین هاوڕێم.»
لە ڕۆژانی دواتردا پابەندبوونم بە خودا دووپات کردەوە. بە بیرم هێنایەوە، «من هی تۆم، خودایە. لە ژیانمدا کار بکە.»
پاشان، خودا مێردەکەم لێ سەندمەوە. ئۆه، بە تەواوی نا. تەنها ئێستا و جاروبار. مێردەکەم دەبوو ئێواران نەبوایە—زۆر ئێواران، وادیار بوو. کاتێک لە ماڵەوە بوو، زۆرجار زۆر ماندوو بوو—زۆر ماندوو بوو بۆ ئەوەی چێژ لە ئێوارەیەکی هاوڕێیەتی ببینێت.
و خەڵک هاتن و پڕیان کردەوە ڕۆژەکانی بە داواکاری بۆ یارمەتییەکەی. کات نەبوو بۆ کارکردن لەسەر پڕۆژەکان کە هیوامان دەخواست پێش وەرزی باراناوی تەواویان بکەین. کات نەبوو بۆ ئەنجامدانی ئەو شتانەی کە دەمویست لە دەوروبەری ماڵەکەدا بکرێن.
یاخی بووم. بەزەییم بە خۆمدا هاتەوە. مێردەکەم تاوانبار کرد. گلەییم کرد. بە خۆمم وت، «من دەبمە شەهید.»
پاشان دەستم کرد بە سەیرکردن، بەڕاستی سەیرکردن، کە خودا چی دەکرد. ئەو وەڵامی نوێژەکەی منی دەدایەوە. ئەو لە مندا کاری دەکرد (لانی کەم ئەو دەیویست من ڕێگەی پێ بدەم!). ئەو منی دەکرد بەوەی کە دەیویست بم. ئەو منی دەگەڕاندەوە بۆ پەیوەندییەکی نزیکتر و تایبەتتر لەگەڵ عیسا باشترین هاوڕێم.
جارێکی تر نوێژم کرد، «ئۆه خودایە، من منداڵی تۆم. بەردەوام بە لە کارکردن.»
«دەزانم، هەرچی خودا بیکات، بۆ هەتاهەتایە دەبێت» (سەلمێنەر 3:14)
