کامێرایەکی نەبینراو شەوێک لە دوکانێکی بچووکدا کاری دەکرد. کارمەندی شەو بە تەنها لە پشت کاونتەرەکە بوو کاتێک گەنجێک هاتە ژوورەوە بەدوای پارە یان ماددە هۆشبەرەکاندا دەگەڕا. کارمەندەکە ڕەتی کردەوە، و دزەکە بەسەر کاونتەرەکەدا بازیدا، چەکێکی بە دەستەوە بوو، و یەک فیشەکی تەقاند. هیچ شایەتحاڵێک نەبوو، لانیکەم، هیچ شایەتحاڵێکی زیندوو نەبوو، بەڵام ڤیدیۆکە هەموو ڕووداوەکانی بە ڕوونی نیشاندا. وێنەکان زۆر ڕوون بوون، کارێکی مەحاڵیان بۆ پارێزەری بەرگری دروست کرد!
هیچ مشتومڕێک لەگەڵ کامێراکەدا نەبوو! تەنانەت وردەکارییە بچووکەکانی ژیانی ڕۆژانەش لەو چاودێرییە بەردەوامە ڕزگاریان نابێت. وێستگەکانی باجی بێ شۆفێر لەسەر ڕێگای خێرا زۆر شۆفێریان هانداوە کە بەبێ پارەدان تێپەڕن، تەنها دوای چەند ڕۆژێک تووشی سەرسوڕمان ببن کاتێک ئاگادارییەک وەردەگرن کە تابلۆی ئۆتۆمبێلەکەیان وێنە گیراوە و سزایان بەسەردا سەپێنراوە. تەنانەت داتای نهێنیکراوی تۆش دەتوانرێت بە تەکنەلۆژیای ئەمڕۆ ئاشکرا بکرێت.
چاوی خودا کە هەموو شتێک دەبینێت
کەمێک هەست بەوە دەکەین کە چەند جار کردارەکانمان «بە کامێرا دەگیرێن»—چەند کامێرای بچووک لە سەرانسەری جیهاندا کار دەکەن. تەکنەلۆژیا تۆڕێکی گەورەی چاودێری کردووە بەردەست، هەرچەندە ناتوانێت بەراورد بکرێت بە چاوی خودا کە هەموو شتێک دەبینێت. ئێستا ئەوە شتێکە کە بە سەرسوڕمان و ترسەوە بیری لێبکەینەوە. دەزانین کە خودا زانایە. ئایا دەزانین ئەوە بە واتای چی دێت؟ ئەو هەموو شتێک دەزانێت. هەموو شتێک؟ بەڵێ، بە ڕاستی هەموو شتێک. تەنانەت «بیر و مەبەستەکانی» دڵە نهێنییەکەی تۆش. «مەبەستەکان؟» تەنها کردارە بیر لێکراوەکان؟ ئەگەر خودا بتوانێت ئەوە بکات، ئەوا گوناهکردن بەبێ زانیاری ئەو کارێکی مەحاڵە.
خودا عیسای مەسیح، فەرمووی،
هیچ شتێک نهێنی نییە کە ئاشکرا نەکرێت؛ و هیچ شتێک شاراوە نییە کە نەزانرێت (لۆقا ٨:١٧).
ئەگەر تەنانەت خراپترین، گوناهکارترین بیرەکانی تۆش لای خودا زانراو بن، چانسێکی چەندت هەیە بۆ چوونە ناو بەهەشتە پیرۆزەکەی کە هیچ گەندەڵ یان پیسی تێدا ناچێتە ژوورەوە؟ هیچ، بە هەوڵەکانی خۆت، بە چاکەی خۆت.
حوکمی داهاتوو
بەڵام، ڕۆژێک دێت کە کتێبی پیرۆز پێمان دەڵێت:
و مردووەکانم بینی، بچووک و گەورە، لەبەردەم خودا وەستابوون؛ و کتێبەکان کرانەوە: و کتێبێکی تر کرایەوە، کە کتێبی ژیان بوو: و مردووەکان بەپێی ئەو شتانەی کە لە کتێبەکاندا نووسرابوون، بەپێی کارەکانیان حوکم دران... و هەر کەسێک ناوی لە کتێبی ژیاندا نەبوو، فڕێدرایە ناو دەریاچەی ئاگر (بینین ٢٠:١٢،١٥).
ئەوکات چی دەکەیت؟
دابینکردنی میهرەبانانەی خودا
بەڵام خودا، «کە دەوڵەمەندە بە میهرەبانی،» ڕێگەیەکی بۆ تۆ داناوە بۆ ئەوەی لە حوکمی کۆتایی ڕزگارت بێت کە بەهۆی گوناهەکانتەوە شایستەی بوویت و بۆ ئەوەی لە بەسەربردنی هەتاهەتایی لە دەریاچەی ئاگردا ڕزگارت بکات. ئەو کوڕەکەی خۆی، تەنها کوڕە خۆشەویستەکەی، بەخشی بۆ ئەوەی لە پێناوی گوناهەکانماندا بمرێت، بۆ ئەوەی حوکمی ڕاستودروستی خۆی بۆ تۆ وەربگرێت. ئایا ئەوە زۆر سەرسوڕهێنەر نییە؟
وشەی خودا، کتێبی پیرۆز، بە ڕوونی دەڵێت: «کاتێک هێشتا گوناهبار بووین، مەسیح لە پێناوی ئێمەدا مرد» (ڕۆما ٥:٨). زیاتر لەوەش، بەڵێنمان پێدراوە کە «هەر کەسێک باوەڕی پێی بێنێت [عیسا] لێخۆشبوون لە گوناهەکانی وەردەگرێت. «چونکە کرێی گوناه مردنە؛ بەڵام دیاری خودا ژیانی هەتاهەتاییە لە ڕێگەی عیسای مەسیحی خودامانەوە. (ڕۆما ٦:٢٣).
بانگەوازێک بۆ لێخۆشبوون
ئەمڕۆ وەرە و دانی پێدا بنێ کە تۆ گوناهباریت و لێخۆشبوونی ئەو وەربگرە. هیچ ڕێگەیەک نییە بۆ بەهەشت بەبێ ئەوە!
