کۆنترۆڵی کۆتایی خودا بەسەر ژیانماندا، مامەڵەکانی لەگەڵماندا، و ئاسایشی هەتاهەتاییمان بە تەواوی لە دەستی ئەودایە—دەستەکانی پەروەردگار و ڕزگارکەرمان، هاوڕێ بەهێز و هەتاهەتاییەکەمان. ئەو ئارەزوو دەکات متمانە و ئارامی پیرۆزی خۆی ببەخشێتە لاوازترین منداڵەکانیشی. ئێمە لەگەڵ ئەوین، و ئەویش لەگەڵ ئێمەدایە—لە زریانی ژیاندا و لە کاتی ئارامیدا. ئێمە هێندەی ئەو سەلامەتین.
ئەوەی کە با و شەپۆلەکان، سوپاکانی ئاسمان و کاروباری پیاوان کۆنترۆڵ دەکات، عیسایە. ئەو مرد بۆ ئەوەی ئێمە بکاتە هی خۆی، ئەو دەژی بۆ ئەوەی هی خۆی بپارێزێت، و بەم زووانە دووبارە دێتەوە بۆ ئەوەی هی خۆی ببات. مردنی ئەو لەسەر خاچ ڕزگاریی ئێمە وەک گوناهباران مسۆگەر دەکات، و ژیانی ئەو لە ئاسماندا ڕزگارکردنی ئێمە وەک پیرۆزان مسۆگەر دەکات، چونکە «هەمیشە دەژی بۆ ئەوەی نێوەندگیریمان بۆ بکات» (عیبرانییەکان ٧:٢٥).
هێزی ئاسایشی ئێمە لەوەدایە کە کەسایەتی خودا و سەلامەتی هەتاهەتاییمان بە شێوەیەکی گرنگ بەیەکەوە بەستراون و پێکەوە دەوەستن یان دەکەون.
«و من ژیانی هەتاهەتاییان پێدەدەم، و هەرگیز لەناو ناچن؛ و هیچ کەسێک ناتوانێت لە دەستم دەریانبهێنێت.» (یۆحەننا ١٠:٢٨)
«من پشت بە دادپەروەری خودا دەبەستم،» مەسیحییەکی لەسەرەمەرگ وتی.
کەسایەتی ڕاستودروستی خودا بە شێوەیەکی دانەبڕاو بە ڕزگاریی لاوازترین باوەڕداریشەوە بەستراوەتەوە. لەدەستدانی هەتاهەتایی گیانێک کە متمانەی بە مەسیح کردووە، ترسناکە بۆ بیرکردنەوە—بەڵام ترسناکتر لەوە پیسبوونی کەسایەتی خودا دەبێت لەبەردەم گەردووندا. بیرکردنەوە لەوەی کە خودا ناتوانێت کەسێک بپارێزێت کە لە گوناهەوە ڕووی تێکردووە، مەحاڵە! باوەڕداران—گەنج یان پیر، لاواز یان بەهێز—«بە هێزی خودا بۆ ڕزگاری پارێزراون» (١ پەترۆس ١:٥) و لەلایەن ئەوەوە بە ڕاستودروست ڕاگەیەندراون.
لەنگەرێک بۆ ئەمڕۆ
ئێمە لەلایەن پەروەردگار عیساوە پارێزراوین. ئەوانەی کە بە خوێنی خۆی کڕیونی، دەیانپارێزێت بۆ ئەوەی بتوانێت لە شکۆمەندیدا پێشکەشی خۆیانیان بکات. ئەو توانای پاراستنی ئێمەی هەیە!
