«نهێنیی یەزدان لەگەڵ ئەوانەیە کە لێی دەترسن؛ و پەیمانەکەی خۆی نیشانیان دەدات.» (زەبوور 25:14)
ئەی باوەڕدار، خوداکەت چەند نهێنییەکی گەورەی هەیە کە پێت بڵێت! ئەمە چییە، کە (نهێنییەکە بۆ جیهان)، بە چرپە دەگەیەنرێتە گوێی گەلەکەی!
«پەیمانەکەی خۆی نیشانیان دەدات!»
ئەمشەو گوێ لەم «نهێنییە» پیرۆزە بگرە. زۆر جار پێشتر بیرت لێ کردووەتەوە. بەڵام سەرسوڕهێنەرەکانی هەرگیز بە دووبارەکردنەوە کەم ناکەنەوە.
نووسەر
نووسەری ئەمە خودایە — باوکی هەتاهەتایی. ئەو ماددەکانی پێش دامەزراندنی جیهان داڕشت. هەڵەیە کە کەفارەت وەک هۆکاری خۆشەویستیی خودا نیشان بدەین. خۆشەویستیی خودا زیاتر هۆکاری سەرەکیی کەفارەت بوو.
«خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست — کە تاکە کوڕی خۆی بەخشی.» چۆنە پەیماننامەی پەیمانەکە؟
«هەموو شتێک هی ئێوەیە .... هەموو جیهان و ژیان و مردن؛ ئێستا و داهاتوو. هەموو شتێک هی ئێوەیە، و ئێوە هی مەسیحن، و مەسیحیش هی خودایە.»
دەستپێشخەری — یەکەمین پێشنیاری بەزەییی پەیمان، لەگەڵ ئەودا بوو. ئەو
سەروەرە سووکایەتیپێکراوە بوو کە یەکەم جار خەونی بە بەزەیی بۆ یاخیبووان بینی! ئەو باوکە بریندارە بوو کە یەکەم جار بیری لە منداڵە ناسپاسەکانی کردەوە. نهێنییەکی سەرسوڕهێنەر — کە لە هەموو هەتاهەتاییەوە، دڵی خودا هەمووی خۆشەویستی بوو بۆ ئێمە! کەفیل
بیری
کەفیلی پەیمانەکە بکەرەوە. ئەو کوڕە خۆشەویستەکەی باوک بوو. ئەو بە خۆبەخشانە مەرجەکانی پەیمانەکەی قبوڵ کرد: «ئەوەتا، دێم! دڵخۆشم بە جێبەجێکردنی ویستی تۆ، ئەی خودای من!»
ئەو نەوەستا، تاوەکو، هەموو مەرجەکان جێبەجێ کران، توانی داوای پاداشتی دیاریکراوی خۆی بکات:
«من تۆم لەسەر زەوی شکۆدار کردووە، کارەکەم تەواو کردووە کە تۆ پێم دایت بیکەم.»
و هێشتا ئەو دەژی، و فەرمانڕەوایی دەکات، و نێوەندگیری دەکات، لەژێر ناونیشانی پیرۆزی
«ناوبژیوانی پەیمانی هەتاهەتایی!» دابەشکار
بیری
دابەشکاری هەموو توانای بەرەکەتەکانی پەیمانەکە بکەرەوە. ئەو ڕۆحی هەموو نیعمەتێکە — کەسی سێیەم لە سێیەتیی هەمیشە پیرۆز و هاوسەنگدا.
میراتگران
بیری میراتگرانی پەیمانەکە بکەرەوە. ئەوان هەموو ئەوانەن کە، بە باوەڕێکی سادە، ئامادەن بەرەکەتە بێشومارەکانی بەکار بهێنن.
دڵنیایی
بیری دڵنیایی پەیمانەکە بکەرەوە. زۆر نادڵنیایی هەیە لە هەموو ڕێککەوتنە زەمینییەکاندا. بەڵام هەموو شتێک دڵنیاییە لە پەیمانەکەدا،
«من خودای ئێوە دەبم — و ئێوە گەلی من دەبن.»
ئەم پەیمانە نەپساوەیە بەردی خوداوەندیی مەسیحی هەیە بۆ پشتبەستن پێی؛ و خودایەکی سێ کەسی بەڵێنی داوە کە هەموو بڕگەکانی جێبەجێ بکات،
«پەیمانەکەم ناشکێنم — و قسەیەک کە لە دەمم دەرچووە ناگۆڕم!»
هەمیشەیی
بیری هەمیشەیی پەیمانەکە بکەرەوە:
«تۆم بۆ خۆم دەخوازێنم هەتاهەتایە!»میرات
بیری
میراتی دەوڵەمەندی پەیمانەکە بکەرەوە. ئۆه! لێرەدا نهێنیی گەورەی خۆشەویستیی بێ بن هەیە:
«ئەگەر ئێمە منداڵی ئەوین، ئەوا میراتگرین — میراتگری خودا.»
«میراتگری خودا!»
میراتەکەمان هەمووی لە چوارچێوەی توانای بێسنووردا بۆ بەخشینە! ئەو دەستی دەخاتە سەر چەکێکی بەتاڵ, تاوەکو گەلەکەی بتوانن هەرچییەکیان بوێت لەژێریدا بنووسن، کە بۆ چاکەی ئەوانە.
ڕۆحی من! ئایا تۆ میراتگری خودایت؟ دەتوانیت سەیری تەختی ئەو «گەورە منم» بکەیت، و بڵێیت، «ئەم خودایە خودای منە!» وشەی خۆشتر — دڵنیاییەکی شکۆمەندتر — ناتوانێت لەسەر زمانی فریشتەیەکی گەورە بوروژێت! بەم بەشە — بە دڵنیاییەوە پێویستم بە هیچی تر نییە! با ئەو «نهێنییە» سەرسوڕهێنەرە دوا بیرۆکەی ئەم ڕۆژە بێت؛ و، وەک چۆن خودای گەورە ئێستا لە گوێمدا چرپەی دەکات، دەتوانم چاوەکانم دابخەم، و دووبارەی بکەمەوە،
بە ئاشتی دەخەوم و دەنووم، چونکە تەنها تۆ، ئەی یەزدان، وادەکەیت بە سەلامەتی بژیم! (زەبوور 4:8).
