بە هەنگاوی نادڵنیا نییە کە ڕێگای بێ ماڵمان دەبڕین؛ دەنگێکی ناسراو بانگی کردووین بۆ ڕۆژی هەتاهەتایی.
دەنگی ئەو کە، پێشتر، بە تەنیا ڕێگای بێ ڕێچکەی بڕی، و ڕێگای دیاری کرد کە بەرەو خودا دەچێت، لەوێ ئێمە جارێک وەک ونبوو گومڕا بووین؛ ئێستا بە تەنیا جێمان ناهێڵێت بۆ ئەوەی شوێن پێی ڕێگاکەمان بکەوین بەناو چۆڵەوانیدا، بەڵکو هێشتا بە نیعمەتێکی زیندوو ڕێنوێنیمان دەکات بۆ ئەو ماڵەی کە پەلەی لێدەکەین. ببینە دەرگای ئاسمانی دەکەمەوە، کە لەوێوە شکۆمەندی بۆ خوارەوە دەدرەوشێتەوە، بۆ ڕووناککردنەوەی ئەو ڕێگایەی کە ئەو پێشتر ڕۆیشتووە، و ئەو بەختەوەرییەی کە چاوەڕێمانە نیشان بدات. ئێمە بە ئارامی دەتوانین ڕێگاکە بگرینەبەر،
کە بە شوێنپێیەکانی ئەو لێرە دیاری کراوە، کە لە تووڕەیی داهاتوو ڕزگاری کردووین، کە دڵەکانی ئێمەی لە ترس ڕزگار کردووە؛ ڕەنگە ئیرادەی ئەو قبوڵ بکەین، بۆ ڕێگای درێژتر کە ئارامی و باوەڕ تێیدا تاقیدەکرێنەوە، و پشت بە خۆشەویستییەک ببەستین کە هەموو بارێک هەڵدەگرێت، و دڵەکانمان لە تاقیکردنەوە بشارێتەوە. ئەو هێشتا لەوێ دەبێت، با درێژ بێت یان کورت، هێزی ئێمە لە هەموو پێویستییەکدا؛ خۆی خۆشی ئێمە، ئارامی دڵنیامان، تا لە خەم و خەفەت لە ئامادەبوونی ئەودا ئازاد دەبین. «پێشتر» واتە «لە کۆنەوە».
«پێشتر» واتە «لە کۆنەوە».
