چونکە خودا ئەوەندە جیهانی خۆشویست کە تاکە کوڕی خۆی بەخشی، بۆ ئەوەی هەر کەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو نەچێت، بەڵکو ژیانی هەتاهەتایی هەبێت.
(یۆحەننا ٣:١٦)
ئەم کاتەی ساڵ، ناوەندەکانی بازاڕ قەرەباڵغن بە خەڵک کە دیاری بۆ خۆشەویستەکانیان دەکڕن. لەناو هەموو قەرەباڵغییەکەدا، باشە کەمێک بوەستین و گرانبەهاترین دیاری بیر بێنینەوە—دیارییەک کە نەکڕدراوە، بەڵکو بە خۆڕایی دراوە و لەگەڵماندا بەش کراوە: دیاری کوڕە خۆشەویستەکەی خودا. پۆڵس ڕایدەگەیەنێت، «سوپاس بۆ خودا بۆ دیارییە وەسفنەکراوەکەی!» (٢ کۆرنسۆس ٩:١٥).
وەستان بۆ بیرکردنەوە لەم دیارییە نایابە دەتوانێت یارمەتیمان بدات بۆ ئەوەی دیدگامان لە ژیانی ڕۆژانەماندا بەدەست بهێنینەوە. باشە ئەم وشانە بیر بێنینەوە:
«کەواتە چی بڵێین دەربارەی ئەم شتانە؟ ئەگەر خودا لەگەڵمان بێت، کێ دەتوانێت دژمان بێت؟ ئەو کە کوڕی خۆی نەپاراست، بەڵکو بۆ هەموومان ڕادەستی کرد، چۆن لەگەڵیدا هەموو شتێکمان بە خۆڕایی ناداتێ؟» (ڕۆما ٨:٣١–٣٢)
ئەگەر خودا گەورەترین پێویستی ئێمەی—ڕزگاری—لە ڕێگەی دیاری کوڕەکەیەوە دابین کردبێت، ئایا هەموو پێویستییەکی تریش دابین ناکات؟ بێگومان دەیکات! بەڵام وەک چۆن لەگەڵ ڕزگاریماندا، دەبێت متمانەی پێ بکەین. ئاهەنگگێڕانی لەدایکبوونی ڕزگارکەرەکەمان یادخستنەوەیەکی نوێیە بۆ متمانەکردن بە باوکی خۆشەویستمان، کە کوڕەکەی نارد بۆ ئەوەی ژیانی خۆی وەک قوربانییەک بۆ ئێمە لەسەر خاچ بدات. هەمان ئەو کوڕە ئێستا لە دەستی ڕاستی باوکدا دانیشتووە وەک کاهین و ڕزگارکەری خۆشەویستمان، و ڕۆژێک وەک پاشای پاشاکان و خاوەن شکۆی خاوەن شکۆکان دەردەکەوێت.
بیرکردنەوە لەم دیارییە یارمەتیمان دەدات بۆ ئەوەی بە دڵسۆزی لە ڕۆژێکەوە بۆ ڕۆژێکی تر لە جیهانێکی تاریک و سەرلێشێواودا بژین. پۆڵس بە جوانی دەریدەبڕێت:
«چونکە نیعمەتی خودا کە ڕزگاری دەهێنێت بۆ هەموو مرۆڤەکان دەرکەوتووە، فێرمان دەکات کە، بە ڕەتکردنەوەی بێدینی و ئارەزووە دنیاییەکان، دەبێت بە هۆشیاری، بە ڕاستودروستی، و بە خوداپەرستی لەم سەردەمەدا بژین، چاوەڕێی هیوای پیرۆز و دەرکەوتنی شکۆمەندی خودا و ڕزگارکەری گەورەمان عیسای مەسیح بین، کە خۆی بۆ ئێمە بەخشی، بۆ ئەوەی لە هەموو کاری بێ یاسایی ڕزگارمان بکات و گەلێکی تایبەت بە خۆی پاک بکاتەوە، کە پەرۆشن بۆ کارە باشەکان» (تیتۆس ٢:١١–١٤)
لەبەر ئەم دیارییە، دەتوانین ئەمڕۆ بە هیواوە بۆ سبەینێ بژین—هیوایەک کە ئاماژەمان پێدەدات بۆ گەڕانەوەی ئەو کە یەکەم جار وەک منداڵێک لە ئاخوڕێکدا هات، و دووبارە دەگەڕێتەوە، نەک بە کەمایەتی، بەڵکو بە شکۆمەندی وەک پاشای سەرکەوتوو.
لەنگەر بۆ ئەمڕۆ:
«سوپاس بۆ خودا بۆ دیارییە وەسفنەکراوەکەی!» ٢ کۆرنسۆس ٩:١٥
