«ڕاستودروستی و دادپەروەری نیشتەجێی تەختی تۆن!» (زەبوورەکان ٨٩:١٤) دادپەروەریی خودا «پیرۆزییەکەیەتی لە کارکردندا.» با بڕۆین بۆ ئەو شوێنەی کە وەک گۆڕەپانی دەرکەوتنی هەرە شکۆداری دیاری کراوە. لە قووڵایی ئەزەلییەتی ڕابردوودا، بانگەوازەکە بیسترا، «ئەی شمشێر، بەئاگا وەرە، دژی شوانەکەم، و دژی ئەو پیاوەی کە هاوڕێمە!» ئەو ئەرکە نهێنییە جێبەجێ کراوە. شوانەکە لێی دراوە. ملیۆنان ڕۆحی مەحکوم نەدەتوانن ڕاستودروستیی بێئەملاوئەولای خودا بەرگە بگرن وەک ئەوەی کاتێک، لەسەر خاچی گۆلگۆتە، یەک دەنگی تەنیا هاواری گریانئامێزی بەرز کردەوە، «خودای من، خودای من، بۆچی وازم لێ هێناویت!»
ئەی باوەڕدار، دڵخۆش بە! دادپەروەری،کە پێشتر داوای جێبەجێکردنی سزایەکی ڕاستودروستی لەسەر ملیۆنان کەسی ونبوو دەکرد — ئێستا دەتوانێت لەگەڵ بەزەییدا یەک بگرێت لە خستنە ناو کێلانی شمشێری تۆڵەسێنەر و خۆشی دەربڕین لەسەر ملیۆنان کەسی ڕزگارکراو. یاساکە کە هەموو جیهانێکی «تاوانبار لەبەردەم خودا» هێنایە ناوەوە، دەتوانێت لەگەڵ بەزەییدا خۆشی دەرببڕێت — لە بینینی هەموو داواکارییەکانی جێبەجێ کراون، هەموو فەرمانەکانی بەجێ هێنراون؛ خودی یاسادانەر «دادپەروەر و لە هەمان کاتدا پاساودەر؛» هەموو زنجیرەکانی مەحکومکردن دەپسێنێت، و ڕایدەگەیەنێت «بێتاوان!»
«ئەی یاسا!» لوتەر دەڵێت، «ویژدانم لە برینەکان، خوێن، مردن، هەستانەوە، و سەرکەوتنی مەسیحدا نوقم دەکەم!» بیرۆکەیەکی سەرسوڕهێنەر! — دادپەروەری، هەمان ئەو سیفەتەی کە تاوانبارەکەی دوورخستەوە — بووە یەکەم کەس کە دەرگایەکی پێشوازی بکاتەوە؛ ڕایدەگەیەنێت کە شایستەیی بێسنوور — ناشایستەیی بێسنووری هەڵوەشاندووەتەوە؛ پیرۆزیی بێسنوور — گوناهی بێسنووری داپۆشیوە! لە کاتێکدا «ڕاستودروستی و دادپەروەری» نیشتەجێی تەختی خودان، ئامادەکاری کراوە کە بەهۆیەوە، بە تەواوی گونجاو لەگەڵ هەموو بنەمایەکی حوکمڕانیی ڕەوشتیی ئەودا، «بەزەیی و ڕاستی» بەردەوام لەبەردەم ڕووی ئەودا بڕۆن!
خوێنەر، باشە بۆت کە زۆرجار بەم شێوەیە بە دڵسۆزییەوە لەسەر دادپەروەریی نەگۆڕی خوداکەت بوەستیت. ئەمە دەوڵەمەندیی نیعمەتەکەی، شکۆمەندیی ڕزگاربوون، و بەنرخیی عیسا بۆ تۆ گەورەتر و بەهادارتر دەکات. ئەگەر تاوانبار ڕزگار بکرێت، «دادوەری دەبێت بەپێی هێڵ بێت، و ڕاستودروستیش بەپێی شاقوڵ!»
لێفێڤر دەڵێت، «بێگوناهەکە دەبێت مەحکوم بکرێت — ئەگەر ئەوەی تاوانبارە بێ سزا بڕوات. پیرۆزەکە دەبێت نەفرەتەکە هەڵبگرێت — ئەگەر نەفرەتلێکراوەکان بخرێنە ناو بەرەکەتەوە. ژیان دەبێت بمرێت — ئەگەر مردووەکان بژین!» «لە نوێژێکدا لە ئێوارەیەکدا،» هێنری مارتن دەڵێت، «من ئەوەندە نزیک و ترسناک بینینم هەبوو لەسەر سزای خودا لەسەر تاوانباران لە دۆزەخدا، کە گۆشتم لە ترسی ئەوان دەلەرزی. من بە لەرزینەوە فڕیم بۆ لای عیسای مەسیح، وەک ئەوەی گڕەکان دەستیان گرتبم! ئۆه! مەسیح بەڕاستی ڕزگارم دەکات — ئەگەرنا دەبێت لەناو بچم!» ئەی ڕۆحی من! دەست بگرە بەو دڵنیاییە سادە و کاریگەرەوە کە دادپەروەری مۆری خۆی لێ داوە، «هەرکەسێک باوەڕی پێی بێنێت لەناو ناچێت!» «لەناو ناچێت!» دادپەروەری، و خودایەکی دادپەروەر، ڕاگەیاندنی ڕزگارییەکی گەورە — سەلامەتی لە ترسەکانی یاسایەکی پێشێلکراو — حەوانەوە لە تۆمەتەکانی ویژدانێکی تاوانبار — ئارامی لە چاوەڕوانیی مردندا! نیعمەت لێرە! شکۆمەندی لە دوای ئەمە! ئۆه، تاوانبار چی دیکەی پێویستە — یان خودا چی دەبەخشێت!
«بە ئاشتییەوە دەخەوم و دەنووم، چونکە تەنها تۆ، ئەی یەزدان، بە سەلامەتی دەمژێنیت!» (زەبوورەکان ٤:٨)
