دوو ڕێگا لەم جیهانەدا هەیە. ڕێگایەکی فراوان هەیە و ڕێگایەکی تەسک هەیە. ڕێگایەک کە دەچێتە دۆزەخ و ڕێگایەک کە دەچێتە بەهەشت. ڕێگای مردن هەیە و ڕێگای ژیان.
ئەگەر عیسای مەسیحت وەک ڕزگارکەری کەسیی خۆت قبوڵ کردبێت، ئەوا دەتوانیت بزانیت کە خودا ڕێگایەکی باشی بۆ تۆ هەیە. لە ناوەڕاستی پشێوییەکانی ئەم جیهانەدا. لە ناوەڕاستی نادڵنیایی و سەرلێشێواویدا. لە ناوەڕاستی ترس و دڵەڕاوکێدا.
خودا ڕێگایەکی تەواوی هەیە کە دەیەوێت بە شێوەیەکی کەسی تۆی تێدا ڕێنمایی بکات. دەتوانیت بە توندی متمانە بەوە بکەیت!
لە ٢ ساموێل ٢٢:٣١ داود دەڵێت:
«خودا - ڕێگاکەی تەواوە.»
بەڵام تەنها ئەوە ناڵێت. دوو ئایەت دواتر دەڵێت:
«ئەو ڕێگاکەم بە تەواوی ساف دەکات» (٢ ساموێل ٢٢:٣٣، وەرگێڕانی داربی).
داود خۆی ئەمەی ئەزموون کرد - و ئەمە بە تەواوی ئەوەیە کە هەریەکێک لە ئێمە دەتوانین ئەمڕۆش بە شێوەیەکی ڕاستەقینە ئەزموونی بکەین. چونکە خودا ناگۆڕێت!
ئێستا بە وردیتر سەیری ئەوە دەکەین کە ئەم ڕێگایە چۆنە و چی لەخۆ دەگرێت. ڕێگاکە هەمیشە سەلامەتە، کاتێک خودا لەگەڵمانە. تەنانەت ئەگەر ڕێگاکەی هەندێک جار بۆ ئێمە تێنەگەیشتوو بێت، هێشتا ڕێگایەکی ژیرانەیە. ڕێگایەکە کە تێیدا بەربەستەکان تێدەپەڕێنین. ڕێگایەکی بەرەکەتە، کە خودا دەیەوێت فێرمان بکات.
سەرنجڕاکێشە چەندە دەقی کتێبی پیرۆز باس لەم ڕێگایە دەکەن. هەندێکیان لە بنەڕەتدا ئاماژە بە گەلی ئیسرائیل دەکەن؛ بەڵام ئێمەش دەتوانین ئەمڕۆ بۆ خۆمان بەکاری بهێنین و بەمەش لە باوەڕدا بەهێز بین و دیسانەوە ئازایەتی وەربگرین!
ڕێگایەکی سەلامەت
ڕێگای خودا ڕێگایەکی سەلامەتە. ڕێگایەکە کە تەنها پەروەردگار بە تەواوی دەیزانێت. لەم ڕێگایەدا ئەو ئێمە لە خراپە و لە هێرشەکانی دوژمن دەپارێزێت.
لە کتێبی ئەیوبدا، ڕێگای خودا بە شێوەیەکی زۆر جوان وەسف کراوە:
«ئەو ڕێگایە هیچ باڵندەیەکی ڕاوچی نایزانێت، و چاوی هەڵۆ نەیبینیوە. ئاژەڵە لووتبەرزەکان پێیان پێنەناوە؛ شێر بەسەریدا تێنەپەڕیوە.» (ئەیوب ٢٨:٧، ٨).
ئەمڕۆ دەتوانین بڵێین: خودا ڕێگایەکی بۆ منداڵەکانی خۆی خۆش کردووە بۆ ئەوەی بە سەلامەتی و بە ئاشتییەکی قووڵ لە دڵیاندا بڕۆن.
خودا لەگەڵمانە لە ڕێگادا
سەرباری ئەوە، دەبێت بزانین کە خودا لەگەڵمانە لەو ڕێگایەی کە ڕێنماییمان دەکات. ئێمە بە تەنیا ئەم ڕێگایە ناڕۆین. یاقوب ئەمەی ئەزموون کرد. ئەو لە براکەی عیسۆ هەڵهات بۆ وڵاتێکی دوور و دوای چەندین ساڵ گەڕایەوە.
بە پاشگەزبوونەوە، دەیوت:
«خودا کە لە ڕۆژی تەنگانەمدا وەڵامم دەداتەوە و لەگەڵم بووە لە هەر شوێنێک کە ڕۆیشتووم» (پیدایشی ٣٥:٣).
خودا بە دڵسۆزی لە هەموو مەترسییەکان پاراستبووی.
پەروەردگار لەگەڵ گەلەکەیدا بوو کاتێک میسریان بەجێهێشت. ئەو لە ستوونی هەور و ستوونی ئاگردا یاوەرییان بوو. ئەو پاراستی، دەیپاراست و ڕێنمایی دەکردن.
لە ڕۆژدا لە ڕێگەی ستوونی هەورەوە ڕێنمایی دەکردن و لە شەودا لە ستوونی ئاگردا بەسەریاندا دەدرەوشایەوە، بۆ ئەوەی بتوانن بە سەلامەتی بە ڕێگای خۆیاندا بڕۆن (بڕوانە دەرچوون ١٣:٢١،٢٢).
دواتر، لە گەشتەکەدا بەناو بیاباندا، خودا بەڵێنی نایابی بە موسا دا:
«ئامادەیی من لەگەڵت دەڕوات، و من ئاسوودەییت پێدەدەم» (دەرچوون ٣٣:١٤).
ئەم وشانە پێشتر زۆر کەسیان هانداوە کە گەشتێکی سەختیان لە پێش بووە. کاتێک خودا لەگەڵمان دەڕوات، پێویست ناکات بترسین! ئەو لە پێشمانەوە دەڕوات و دەستی پارێزەری خۆی بەسەرماندا دەگرێت.
وەک لە ئیشایا ٥٢:١٢ دا بە جوانی وتراوە:
«چونکە یەزدان لە پێش ئێوەوە دەڕوات، و خودای ئیسرائیل پاسەوانی پاشەوەتان دەبێت» (ئیشایا ٥٢:١٢).
خودا ئێمەش دەپارێزێت کاتێک بە ڕێگای ئەودا دەڕۆین و داوای یارمەتی لێدەکەین. کاتێک عەزرا و هەندێک لە خەڵکەکە گەشتە سەختەکەیان لە بابلەوە بۆ ئۆرشەلیم کرد، نوێژیان کرد. ڕۆژوویان گرت و خۆیان لەبەردەم خودا بچووک کردەوە. ئەوان ئەوەیان کرد بۆ ئەوەی داوای ڕێگایەکی ساف بۆ خۆیان و منداڵەکانیان بکەن. و خودا بە شێوەیەکی نایاب وەڵامی دایەوە.
عەزرا لە پاشگەزبوونەوەدا دەنووسێت:
«دەستی خوداکەمان لەسەرمان بوو، و ئەو لە دەستی دوژمن و لە بۆسەکانی سەر ڕێگا ڕزگاری کردین» (عەزرا ٨:٣١).
لە پەندەکانی سلێمان ٢، سلێمان بە دروستی دەڵێت کە پەروەردگار «چاودێری ڕێگای پیرۆزەکانی خۆی دەکات» (بڕوانە پەندەکانی سلێمان ٢:٨).
