سڵاو و بەخێربێن. ئەمڕۆ دەمەوێت دەربارەی بەڵێنێکی خودا بدوێم کە لە پەرتووکی پەندەکاندا دەیدۆزینەوە. لە پەندەکان بەشی ٢٨، ئایەتی ٢٧ دەخوێنمەوە:
«ئەوەی دەبەخشێت بە هەژاران، کەم ناهێنێت.» (پەندەکان ٢٨:٢٧)
ئەمە بەڵێنێکی زۆر ئاڵۆز دەبینم چونکە خودا بەڕاستی لێمان دەپرسێت، «ئایا باوەڕت وایە کە ئەگەر بەو کەسانە ببەخشیت کە پێویستیان پێیەتی، من چاودێریت دەکەم و هەموو شتێک کە پێویستت پێیەتی پێت دەدەم؟»
خودا باوەڕمان تاقی دەکاتەوە، و ئەمانە بەڵێنێکن کە خودا لەبەردەمماندا دایانناوە بۆ ئەوەی بزانێت باوەڕمان لە کوێدایە. ئەمڕۆ، دەمەوێت دوو نموونەتان پێبدەم لە مێژووی کەنیسەدا دەربارەی ئەو کەسانەی کە دڵسۆزی خودایان ئەزموون کردووە لە پەیوەندیدا لەگەڵ ئەم ئایەتەدا.
بۆکسینگ لە هیندستان
لە ساڵی ١٩٣٦، بۆکسینگ، مزگێنیدەرێک، بە شێوەیەکی بەهێز لەلایەن گەورەوە بەکارهات. میوانێکی لە ماڵەکەی وەرگرت کە پێی وت پارەی پێویستی نییە بۆ کرێی ماڵەکەی، نزیکەی ١٢ ڕووپیە. بۆکسینگ پێی وت، «باشە، تکایە دانیشە. نوێژت بۆ دەکەم.» لە کاتێکدا نوێژی دەکرد، گەورە پێی وت، «پارەی کرێی ماڵەکەی پێبدە.»
بۆکسینگ لە دڵیدا خەباتێکی دەکرد چونکە لە ماوەی دوو ڕۆژدا دەبوو بچێتە کۆنفرانسێکی کتێبی پیرۆز، و زیاتر لە ١٢ ڕووپیەی نەبوو. پێویستی بە کڕینی بلیتێکی شەمەندەفەر بوو. بە گەورەی وت، «گەورە، من ناتوانم ئەوە بکەم. پێویستە بلیتێکی شەمەندەفەر بکڕم.» گەورە پێی وت، «نەخێر، تۆ بڕۆ و کرێی ماڵەکە بۆ ئەم پیاوە بدە. من چاودێریت دەکەم.» بۆیە بۆکسینگ گوێڕایەڵی کرد، دوازدە ڕووپیەکەی پێدا، و پیاوەکە زۆر دڵخۆش گەڕایەوە ماڵەوە.
دوای ئەوە، بۆکسینگ پرسیاری کرد، «چی بکەم؟ ئایا بچمە لای خوشکەکەم و داوای پارەی بلیتێکی شەمەندەفەری لێبکەم؟» گەورە ڕێگەی پێنەدا ئەوە بکات. دواتر، بیری کردەوە، «ئایا کۆنفرانسەکە هەڵوەشێنمەوە چونکە ناتوانم بێم؟ پارەم نییە بۆ کڕینی بلیتێکی شەمەندەفەر؟» بەڵام گەورە هانی دا کە بە سادەیی متمانەی پێبکات و ببینێت چۆن پێداویستییەکەی دابین دەکات.
دوای دوو ڕۆژ، بۆکسینگ دەبوو بچێتە وێستگەی شەمەندەفەر. ڕیزێک لەبەردەم کاونتەرەکەدا هەبوو، و ئەویش لەناو ڕیزەکەدا وەستا. لە کاتێکدا لەوێ وەستابوو، پیاوێک لێی نزیک بووەوە و پرسی، «تۆ بۆکسینگیت؟» وەڵامی دایەوە، «بەڵێ.» پیاوەکە پاشان پاکەتێکی پێدا کە ١٢ ڕووپیەی تێدابوو. بۆکسینگ پاکەتەکەی کردەوە، ویستی سوپاس بکات، بەڵام پیاوەکە پێشتر دیار نەمابوو. هەرگیز پێشتر نەیبینیبوو. ئەمە لە ساڵی ١٩٣٦ لە هیندستان ڕوویدا.
ئالبێرت وینتەرهۆف لە ئەڵمانیا
نزیکەی دە ساڵ دواتر، شتێکی هاوشێوە لە ئەڵمانیا ڕوویدا. مزگێنیدەرێک بە ناوی ئالبێرت وینتەرهۆف چوو بۆ باشووری ئەڵمانیا کە لەوێ هەندێک کۆبوونەوەی مزگێنیی ئەنجامدا. لە کۆتایی کۆبوونەوەکاندا، پەنجا ڕایشمارکی وەرگرت و چوو بۆ وێستگەی شەمەندەفەر بۆ ئەوەی بگەڕێتەوە ماڵەوە.
لە وێستگەی شەمەندەفەر، ژنێکی زۆر هەژاری بینی. داوای پارەی دەکرد و تەنانەت جلوبەرگی پێویستیشی نەبوو. چوو بۆ لای، مزگێنییەکەی لەگەڵیدا هاوبەش کرد، و پێی وت کە گەورە عیسا چاودێری ڕۆح و جەستەمان دەکات. پاشان هەموو ئەو پارەیەی کە هەیبوو، و تەنانەت قاپووتەکەشی پێدا.
پاشان بە گەورەی وت، «گەورە، ئێستا نۆرەی تۆیە. من بە هەژارانم بەخشیوە. ئێستا تکایە دابین بکە کە بتوانم بە شەمەندەفەر بگەڕێمەوە ماڵەوە.» چوو بۆ لای کاونتەرەکە، و دووبارە، ڕیزێک هەبوو. لە ڕیزەکەدا وەستا، کە کورتتر و کورتتر دەبووەوە. لە دوا ساتدا، پیاوێک لێی نزیک بووەوە و وتی، «هەی، تۆ ئالبێرت وینتەرهۆفیت. من تۆ لەو وانانەوە دەناسم کە داوتە.»
کاتێک گەیشتە لای کاونتەرەکە، پیاوەکە سەیری کارمەندی بلیتفرۆشییەکە کرد و وتی، «هەی، تکایە بلیتێکی گەشتەکەی بۆ ماڵەوەی پێبدە.» پیاوەکە پارەی ئەو بلیتەی دا.
ئالبێرت، بێگومان، بە نیعمەتی خودا سەرسام بوو. سوپاسی کرد و ئەزموونی کرد چۆن گەورە بە دڵسۆزی بەڵێنەکەی جێبەجێ کرد.
بێگومان، ئەمانە نموونەی زۆر تایبەتن، بەڵام باوەڕمان تاقی دەکەنەوە. ئایا ئامادەین بۆ پێداویستییەکانی دەوروبەرمان ببەخشین؟ ئایا چاومان کراوەیە بۆ ئەو پێداویستییانەی کە هەن؟
تەنها ئەگەر بە باوەڕەوە بڕۆینە پێشەوە، دڵسۆزی خودا ئەزموون دەکەین لە پەیوەندیدا لەگەڵ بەڵێنە سەرسوڕهێنەرەکانی. با گەورە هانت بدات زیاتر متمانەی پێبکەیت.
