«بۆچی دەڵێی، ئەی یاقوب، و گلەیی دەکەیت، ئەی ئیسرائیل، 'ڕێگەی من لە خوداوەند شاراوەیە؛ دۆسیەی من لەلایەن خوداوەندەکەمەوە پشتگوێ خراوە'؟ ئایا نازانیت؟ ئایا نەتبیستووە؟ خوداوەند خودای هەتاهەتاییە — دروستکەری کۆتاییەکانی زەوییە. ماندوو نابێت و شەکەت نابێت — و تێگەیشتنی ئەو کەس ناتوانێت تێی بگات!» (ئیشایا ٤٠:٢٧-٢٨)
لێرەدا بیرۆکەیەکی مرۆڤی بێئومێد هەیە — بە پێچەوانەی «بیرۆکەیەکی خودا.» نەخێر، نەک تەنها ئەوە؛ بیرۆکەیەکی سوپاسنەناسی گەلی خودایە. ئەوە «یاقوبە،» «ئیسرائیلە،» — کە تاوانباری ئەم گلەیی و گازندانە نەشیاوانەن.
پرسیار لە ڕاستی دابەشکردنەکانی دەکەن.
«بێگومان،» زمانی دڵە گوماناوییەکانیانە، «ناتوانێت ئاگاداری بارودۆخمان بێت — تاقیکردنەوەکانمان — تاقیکردنەوەکانمان — ئاڵۆزییەکانمان — ئەگینا زۆر پێش ئێستا بە هانامانەوە دەهات! بێگومان خوداوەند کێشەکانی من نابینێت، و خودا ڕەتیدەکاتەوە گوێ لە دۆسیەی من بگرێت!»
گیدعۆن لە کاتی بێئومێدی بێباوەڕیدا بەم شێوەیە بیری دەکردەوە، کاتێک ئیسرائیل بۆ ماوەی حەوت ساڵ لەلایەن ستەمی میدیانییەکانەوە چەوسابووەوە، «ئەگەر خوداوەند لەگەڵمان بێت — ئەی بۆچی هەموو ئەمە بەسەرمان هاتووە؟»
داود بەم شێوەیە بیری دەکردەوە، لە چۆڵەوانییەکانی گیلعاد، کاتێک، وەک دەربەدەرێکی دڵشکاو، لەناو فرمێسکە ئازارەکانیەوە، ئاڵنگاری دوژمنەکانی دووبارە دەکردەوە، کە بەردەوام پێیان دەگوت، «خوداکەت لە کوێیە؟»
ئاساف لە ساتەکانی بێباوەڕی تاوانباریدا بەم شێوەیە بیری دەکردەوە، کاتێک بینی خراپەکاران سەرکەوتوو بوون و ڕاستگۆیان دەناڵاند. بە هەڵە لێکدانەوەی ڕێکارە خوداییەکان، «هەنگاوەکانی نزیک بوون لە خلیسکاندن؛» «خودای بیرکەوتەوە و بێزار بوو؛» و لەناو ناخۆشی بیرۆکە بێباوەڕییەکاندا، هاواری کرد، «ئایا خودا لەبیر کردووە کە میهرەبان بێت؟ ئایا بە توڕەییەوە بەزەییەکانی خۆی داخستووە؟»
مارتای و مریەم لەوپەڕی خەمەکانیاندا بەم شێوەیە بیریان دەکردەوە، دوای ئەوەی نوێژ و نێردراویان بە فیڕۆ ناردبوو، و هێشتا بەبێ پشتیوانی لە ئازارەکانیاندا مابوونەوە. هەمیشە بە دڵسۆزی متمانەیان بەو دڵە بەهێزەی میهرەبانی خودایی کردبوو. بەڵام چۆن دەتوانن ئێستا متمانەی پێ بکەن، لەم ساتە نهێنییانەی بێئومێدی تەواودا؟ ئەگەر بەڕاستی 'خۆشی ویستبن' ئەوان و کەسە لەدەستچووەکەیان — بۆچی عیسا، «دوو ڕۆژی تر لە هەمان شوێن مایەوە کە لێی بوو؟» ئایا دەتوانێت میهرەبانی بێت — ئایا دەتوانێت شتێک بێت جگە لە لەبیرچوونەوە لەم نەبوونییە درێژخایەنە سەیرەدا؟ بێگومان، گومانی خێرا و نەشیاوی ئەوان بوو، 'ڕێگەی ئێمە لێی شاراوەیە، ئەو بەسەرماندا تێپەڕیوە و دۆسیە و کێشەی ئێمەی پشتگوێ خستووە!'
نەخێر، ئەی بێئومێدەکان! «بیرۆکەکانی من بیرۆکەکانی ئێوە نین!» «من خوداوەندم؛ من ناگۆڕێم!» ئێوە بێهێز بوون و لێم ماندوو بوون — بەڵام من، خودای هەتاهەتایی، خوداوەند، دروستکەری کۆتاییەکانی زەوی — بێهێز نەبووم، و هەرگیز ناتوانم بێهێز بم یان لێتان ماندوو بم!
بڕۆ، گیدعۆن، بۆ ئەرکی ڕزگارکردنت، متمانە بە وشەی دڵنیای من بکە؛ و لە لاوازییەوە بەهێز دەکرێیت، لە شەڕدا ئازا دەبیت، و سوپاکانی دوژمنت هەڵدێریت!
بڕۆ، گەشتیاری بێهێزی گیلعاد، قیسارەکەت لە وێڵۆکان دابگرە — گۆرانی خوداوەند بڵێ تەنانەت لەو خاکە نامۆیەشدا، چونکە ئەو زوو ماتەمینیت دەکاتە سەما، جلە خەمگینەکانت لادەبات، و بە خۆشییەوە پشتێنەت دەبەستێت!
بڕۆ، زەبووربێژی خەمگینی پەرستگای کۆن، «گۆرانییەکەت لە شەودا بیربهێنەرەوە،» «لەگەڵ دڵی خۆتدا بدوێ،» و بەم شێوەیە گلەیی و گازندە بێزارکەرەکانت سەرزەنشت بکە، «ئەمە لاوازی منە — بەڵام ساڵەکانی دەستی ڕاستی خودای هەرە بەرز بیردەهێنمەوە.»
بڕۆن، خوشکە خەمگینەکانی بێتانی، بڕۆن بۆ پێشوازیکردنی هەنگاوە درەنگکەوتووەکانی 'براکە کە بۆ ناخۆشی لەدایک بووە.' ئەم فرمێسکە نەشیاو و بێمتمانانە وشک بکەنەوە! هۆکاری ژیرانە هەن، هەرچەندە هێشتا پەرەیان پێنەدراوە — کە ئێوە و کەنیسە هێشتا فێر دەبن کە بەهایان پێ بدەن، بۆ ئەم دوو ڕۆژە درێژەی خەمی بێ پشتیوانی. هەر شتێک جگە لەمە وێنا بکەن: «خوداکەت وازی لێ هێناویت، و خوداوەندەکەت لەبیری کردوویت!»
باوەڕدار، متمانە بە دڵسۆزی خودایی بکە لە تاریکیدا! متمانە بە دڵە خۆشەویستەکەی بکە — لەو شوێنەی کە بینین و هەست ناتوانن دەستە نهێنییەکەی بدۆزنەوە! بە تایبەتی بیر لە خودای بەهێز بکەرەوە — هێشتا مرۆڤی برا، کە ئەم بەڵێنییە کۆتاییەی بەجێ هێشتووە، «بێگومان، من هەمیشە لەگەڵتانم!» ئەو هەمیشە دەژی — و هەمیشە خۆشی دەوێت! ئەو موسای ڕاستەقینەیە لەسەر کێو، کە دەستەکانی هەرگیز قورس نابن. ئۆه، لەناو بێهێزی و شکستی ئەوەی کە ڕەنگە خۆشەویسترین بێت لات لە خۆشەویستی زەمینیدا؛ با ئەمە ببێتە دڵنەوایی باڵای تۆ لەناو هەموو تاقیکردنەوەکان و هەموو گۆڕانکارییەکاندا:
«خوداوەند خودای هەتاهەتاییە — دروستکەری کۆتاییەکانی زەوییە. ماندوو نابێت و شەکەت نابێت — و تێگەیشتنی ئەو کەس ناتوانێت تێی بگات!»
«تۆ هەموو ئەوانەی کە متمانەیان پێتە، کە بیرۆکەکانیان لەسەر تۆ جێگیر کراوە، لە ئاشتییەکی تەواودا دەهێڵیتەوە!»
(ئیشایا ٢٦:٣)
