«ئێمە کاری دەستی ئەوین، لە مەسیح عیسادا بۆ کارە چاکەکان دروستکراوین» (ئەفەسۆس 2:10). باش بیریان لێبکەرەوە، ئەی ڕۆحم!
سەیری کرێکارەکە بکە.
خودا خۆیەتی کە کاری کردووە. ئەو لە ڕاوێژدا سەرسوڕهێنەرە و لە کارکردندا نایابە. ئەو بۆ شکۆمەندی کوڕەکەی ڕاوێژی کردووە و لە کارکردنە نایابەکەیدا هەموو ئەوەی پلانی بۆ داناوە جێبەجێ دەکات. ئەو هەڵیبژارد لە دروستکردندا کار بکات، و ئێمە باش دەکەین کە «کارە سەرسوڕهێنەرەکانی خودا» لە ئاسمان و لەسەر زەوی لەبەرچاو بگرین. ئێستا ئەو هەڵیبژاردووە لە دروستکردنێکی نوێدا کار بکات بۆ شکۆمەندی خۆی و بۆ ڕێزگرتن لە کوڕە خۆشەویستەکەی.
سەیری ماددەکە بکە.
«ئێمە» کاری دەستی ئەوین. هەموو ئەوەی کە ئێمە وەک مەسیحییەکانین، ئەنجامی کارکردنی ئەوە. ئەو ئێمەی لە مردن زیندوو کردووەتەوە—مردنی ڕۆحی لە گوناهەکانماندا، کە تێیدا بووین. ئەو ئێمەی لەبەرچاوی خۆی زیندوو کردووەتەوە. ئایەتەکانی 1 و 2ی بەشەکە خراپەی ترسناک نیشان دەدەن کە تێیدا دۆزرابووینەوە لەژێر دەسەڵاتی میری هەوا—شەیتان—و بە درێژایی شەپۆلی جیهان بەرەو خوار، خوار، خوار بەرەو دادگاییکردن دەڕۆیشتین. «بەڵام خودا» لەگەڵماندا کاری کردووە—ئەو نالەبارترین ماددەی وەرگرتووە، بۆ ئەوەی دووبارە دروستمان بکات بۆ ئەوەی بەپێی بیرۆکەی نیعمەتدار و خۆشحاڵی چاکەی خۆی بین.
سەیری ئەنجامی کارەکەی بکە.
ئەوە «زۆر باشە». ئێمە کە لە گوناهەکاندا مردووبووین، دوور بووین، بێ هیوا بووین، بێ خودا بووین—تەنانەت ئێمەش ئێستا «لە مەسیح عیساداین». «لە مەسیح عیسادا دروستکراوین». هەموو ئەوەی کە لە دۆخی سروشتی خۆماندا بووین شتێکی ڕابردووە. بۆ ئەوە مردووین.
مێژووی «لە ئادەمدا» بۆ هەمیشە داخراوە، هەرگیز دووبارە ناکرێتەوە. مێژووی «لە مەسیحدا» دەستی پێکردووە، هەرگیز کۆتایی نایەت. «لە مەسیح عیسادا»، باسی دڵنیایی دەکات (ئەفەسۆس 2:13)، باسی قبوڵکردن دەکات (ئەفەسۆس 1:6)، باسی دەستڕاگەیشتن دەکات (ئەفەسۆس 2:18)، باسی هەڵگرتن دەکات (ئەفەسۆس 1:5) و باسی زۆری بەرەکەت دەکات (ئەفەسۆس 1:3)، ئاسمانی و هەتاهەتایی. «لە مەسیح عیسادا»، ئێمە لە نزیکی ئەودا نزیکین و لە خۆشەویستی ئەودا خۆشەویستین بۆ خودای باوکمان.
سەیری یەکێک لەو ئامانجانە بکە کە ئەو لە کارەکەیدا لەبەرچاوی گرتبوو.
«ئێمە کاری دەستی ئەوین، لە مەسیح عیسادا بۆ کارە چاکەکان دروستکراوین، کە خودا پێشتر فەرمانی دابوو کە ئێمە تێیاندا بڕۆین.» ڕزگاربوونمان «لە خۆتانەوە نییە» و «لە کارەکانەوە نییە» بۆ ئەوەی هیچ کەسێک شانازی نەکات. بەڵام ئەوە لە خوداوەیە و «بۆ کارە چاکەکانە». کارەکان پێش ڕزگاربوون «کارە مردووەکانن» کە ناتوانن خودایەکی زیندوو ڕازی بکەن. لە هەموو ئەوانە پێویستە ویژدانمان پاک بکرێتەوە پێش ئەوەی بتوانین خزمەتی خودای زیندوو بکەین. هەموو کارەکانمان تا کاتێک لە مەسیح عیسادا دروست دەبین، بە خۆپەرستی و گوناه پیس بوون. ئەوان بە مەبەستی چاکەی خۆمان یان قازانجی خۆمان یان لە هەوڵێکدا بۆ دامەزراندنی ڕاستودروستی خۆمان دەکرێن، لە کاتێکدا خۆمان ملکەچی ڕاستودروستی خودا ناکەین. ئەوانەی لە جەستەدان لە دۆخی سروشتی نەکراویان، ناتوانن، ناتوانن، ناتوانن خودا ڕازی بکەن. ئەوان پێویستیان بە ژیانێکی نوێ، سروشتێکی نوێ، هێزێکی نوێ هەیە پێش ئەوەی ئەوەی کە بۆ خودا خۆشحاڵکەرە بەرهەم بهێنرێت. ئێستا وەک نوێ دروستکراو لەلایەن ڕۆحی پیرۆزەوە کە پێمان دراوە، دەتوانین میوە بۆ قبوڵکردنی ئەو بەرهەم بهێنین.
نەک کارەکانی یاسا، بەڵکو کارەکانی خۆشەویستی ئەوانەن کە لەگەڵیدا دەگونجێن.
بۆ کارەکانی دڵە خۆشەکانە کە ئەو دەناسن کە ئێمەی دروستکردووە. ئەمانە ئەو کارانەن کە ئەو بە ڕۆحی پیرۆز هێزمان پێدەدات بۆیان.
شوێنکەوتنی مەسیح—ڕۆیشتن وەک چۆن ئەو ڕۆیشت، گەڕان بەدوای شکۆمەندی خودا—ڕۆیشتن بە دەوری ئەنجامدانی چاکە لە گەڕان بەدوای ڕزگاربوونی گوناهباران و خۆشگوزەرانی پیرۆزان، لە کاتێکدا دڵ بە سوپاسگوزاری و ستایش و پەرستن بۆ ئەو بەرز دەبێتەوە کە سەرچاوەی هەموو چاکەی ئێمەیە. با ئەو جۆرە کارانە لەلایەن ئێمەوە بۆ شکۆمەندی ئەو ئەنجام بدرێن.
