«و چەندین ڕۆژ بە دەوری کێوی سێعیردا سووڕاینەوە... و یەزدان قسەی لەگەڵ کردم و فەرمووی: «ماوەیەکی زۆرە بە دەوری ئەم کێوەدا سووڕاونەتەوە»» (دواوتار 2:1-3). دەبوو بەرەو خاکی بەڵێندراو بڕۆن.
لەو وشانەدا خواردنێک هەیە بۆ بیرکردنەوەی جدی بۆ ئێمە کە لە ڕۆژانی خۆشیی مزگێنیدا دەژین. ئێمە لە مەترسیداین کە بە دەوری شاخێکی بەرەکەتدا بسووڕێینەوە لەبری ئەوەی بەرەو پێشەوە بڕۆین. بە هەمان شێوە بوو بۆ باوەڕداران کە نامەی عیبرانییەکانیان بۆ نووسرا، و داوایان لێکرا کە «بەرەو تەواوێتی بڕۆن» لەبری ئەوەی لەو شوێنەدا پشوو بدەن کە پێشتر گەیشتبوونێتی.
«قسە لەگەڵ خەڵکەکە بکەن با بەرەو پێشەوە بڕۆن،» ئەمە وشەی یەزدان بوو بۆ موسا لە کەناری میسری دەریای سوور. نابێت لە ئاوە تاریکەکان بترسن. و یەزدان وای کردبوو دەریاکە لەبەردەمیاندا بکرێتەوە. ئێستا ئەوان لە بیاباندا بوون کە ماوەیەکی زۆر بەهۆی گوناهەکانیانەوە تێیدا گەڕابوون، بەڵام کاتەکە هاتبوو بۆ ئەوەی ڕێگەی خۆیان بەرەو کەنعان درێژە پێ بدەن و بۆیە وشەکە بۆیان هات بۆ ئەوەی دەست بە گەشتەکە بکەن.
«سووڕانەوە بە دەوری شاخەکەدا.» ڕەنگە لە ئەزموونی تاکەکەسی خۆماندا ئەمە بکەین. ڕەنگە کەسێک بزانێت کە لە تووڕەیی داهاتوو ڕزگار کراوە، و بەهەشت لە داهاتوودا بۆی مسۆگەر کراوە و پاشان بە دڵخۆشییەوە نیشتەجێ بێت بە چوون بۆ هەندێک کۆبوونەوە لە ڕۆژی یەکشەممە و ڕەنگە یەکێکیش لە هەفتەدا (ئەگەر زۆر ماندوو نەبێت لە کاری ڕۆژانەی!). کەسێکی لەو جۆرە بیر لە هیچ پێشکەوتنێک لە شتە ڕۆحییەکاندا ناکاتەوە، یان یارمەتیدانی ئەوانی تر بۆ ناو ڕێگەی ڕاستی.
ئای! وادیارە ئەمە لە سەرانسەری مێژووی کەنیسەدا ڕوویداوە. پۆڵسی نێردراو دەبوو لە ڕۆژگاری خۆیدا گلەیی بکات کە ئەم بارودۆخە باو بوو. لە نووسین بۆ مەسیحییەکانی فیلیپی، دەربارەی تیمۆساوس وتی:
«کەسێکی هاوبیرم نییە کە بە سروشتی گرنگی بە بارودۆخی ئێوە بدات، چونکە هەمووان بە دوای شتەکانی خۆیاندا دەگەڕێن نەک شتەکانی عیسای مەسیح.» ئەوان «بە دەوری شاخەکەدا دەسووڕانەوە.» ئامادە نەبوون بجوڵێن و خۆیان بە بەرژەوەندییەکانی خوداوەند عیساوە خەریک بکەن. دەرفەتەکانیان لەدەست دەدا، ژیانی لەدەستچوویان دەژیا، ژیانێک کە لە ئەبەدیشدا هیچ نرخێکی نەدەبوو.
مەسیحییەک پێی وتم،
«دەزانم گوناهەکانم لێ خۆش بووە و دەچمە بەهەشت، چی ترت دەوێت؟» ئەمە بە ڕوونی وتنی بوو بێگومان، بەڵام ئایا زۆر کەس نین کە بەو شێوەیە «بە دەوری شاخەکەدا دەسووڕێنەوە»؟ ئایا تەنها ئەوەیە کە خوداوەندەکەمان کە لە پێناوماندا مرد، دەیەوێت؟ ئایا ئەو ڕازییە کە ئێمە بۆ خۆمان بژین ئێستا کە ڕزگاری کردووین؟ ئایا ئەو لە پێناو هەموواندا نەمردووە بۆ ئەوەی ئەوانەی دەژین لەمەودوا بۆ خۆیان نەژین، بەڵکو بۆ ئەو بژین کە لە پێناویاندا مرد؟
«سووڕانەوە بە دەوری شاخەکەدا.» بەڵێ! ئێمە هەموومان لە مەترسیداین کە ئەمە بکەین. بەبێ ئەوەی خۆمان بزانین، دەکەوینە ناو ڕۆتینێک، ناو هەندێک خووی بیرکردنەوە و کردار و پاشان پێمان وایە هەموو شتێکمان باشە. ڕۆتینەکە ڕەنگە ناوی لێ بنرێت «کەوتنە ناو چاڵ». و کاتێک کەوتینە ناو چاڵەکە، دەرچوون لێی قورسە. بۆیە ڕەنگە بە دەوری شاخەکەدا بسووڕێینەوە و خۆمان ڕازی بکەین کە هەموو شتێک باشە کاتێک کە بە پێچەوانەوەیە. وەک وتراوە، ڕەنگە «لە چوارچێوەی ئایینی نەریتییەوە جدی بین بەڵام ئامادە نەبین بۆ پێداچوونەوەیەکی بنەڕەتی ڕۆحی.»
ڕەنگە بە دەور و بە دەوردا بڕۆین و هیچ پێشکەوتنێک نەکەین لە کاتێکدا ڕۆژ و هەفتە و مانگ و ساڵەکان تێدەپەڕن. «سووڕانەوە بە دەوری شاخەکەدا» هیچ سوودێکمان پێ ناگەیەنێت.
پۆڵسی نێردراو چەند جیاواز بوو لە ڕێڕەوی مەسیحییەتیدا. دەیگوت:
«شتەکانی پشت خۆم لەبیر دەکەم و دەستم بۆ ئەو شتانە درێژ دەکەم کە لە پێشمدان، بەرەو ئامانجەکە دەڕۆم بۆ خەڵاتی بانگەوازە بەرزەکەی خودا لە مەسیحی عیسادا.» هیچ «سووڕانەوە بە دەوری شاخەکەدا» لەلای ئەو نەبوو، و ئامۆژگاریمان دەکات کە هاوبیر بین لەگەڵ خۆیدا.
بۆیە پەترۆسی نێردراو داوامان لێ دەکات «هەموو هەوڵێک بدەین» و «بۆ باوەڕمان زیاد بکەین.» ئاگادارمان دەکاتەوە کە ڕازی نەبین بەو باوەڕە بەنرخەی پێمان بەخشراوە، نەوەک بێ بەرهەم و بێ سوود بین لە زانینی خوداوەند و ڕزگارکەرمان عیسای مەسیحدا.
«سووڕانەوە بە دەوری شاخەکەدا» هاوشێوەی خەوتنە بە ڕۆحی. بۆیە بانگەوازەکە:
>«ئەی ئەوەی خەوتووی، هەستە و لە نێو مردوواندا هەڵسە و مەسیح بەسەرتدا دەدرەوشێتەوە.» >«کاتێکی زۆرە بۆ هەستان لە خەو.» >«کەواتە با وەک ئەوانی تر نەخەوین؛ بەڵکو با چاودێر بین و هۆشیار بین.» با ئەوەی ئێمە بێت کە بەرەو پێشەوە بڕۆین، هەوڵ بدەین خاوەندارێتی موڵکەکانمان بکەین، بە جدییەوە ئارەزووی چوونە ناو هەموو سامانێکی بەرەکەت بکەین کە هی ئێمەیە لە مەسیحدا و هەوڵ بدەین خزمەتی بەرژەوەندییەکانی ئەو بکەین بۆ ئەوەی بۆ خۆشیی ئەو بین لە کاتێکدا چاوەڕێی دەرکەوتنی ئەو دەکەین.
